Kościół ewangelicki | |||
| |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Kraj | |||
| Powiat | |||
| Starosta |
Marián Šulek | ||
| Powierzchnia |
6,15 km² | ||
| Wysokość |
465 m n.p.m. | ||
| Populacja (2023) |
| ||
| • liczba ludności |
68 | ||
| • gęstość |
10,89 os./km² | ||
| Nr kierunkowy |
047 | ||
| Kod pocztowy |
980 54 | ||
| Tablice rejestracyjne |
RS | ||
Położenie na mapie kraju bańskobystrzyckiego | |||
Położenie na mapie Słowacji | |||
| 48°31′48,72″N 20°00′42,84″E/48,530200 20,011900 | |||
Kyjatice – wieś (obec) na Słowacji położona w kraju bańskobystrzyckim, w powiecie Rymawska Sobota.
Jak wskazują znaleziska archeologiczne, teren Kyjatic był zamieszkany przez człowieka już w epoce brązu. Dokumentuje to m.in. znalezisko pochówków ciałopalnych, zaliczanych do kultury łużyckiej. Bogate znalezisko archeologiczne artefaktów z późnej epoki brązu, dokonane na terenie Kyjatic, dało nazwę kulturze kyjatyckiej.
Pierwsze wzmianki pisane o miejscowości pochodzą z roku 1413. Od XV do XVII w. należała do różnych rodów ziemiańskich. W wiekach XVI i XVII znacznie ucierpiała od najazdów oddziałów tureckich. W wieku XVIII należała do tzw. "państwa feudalnego" Kohárych z siedzibą na zamku murańskim. Zimą 1944/1945 r. w rejonie wsi działała jednostka partyzancka "Stalin". Spod okupacji niemieckiej wieś została wyzwolona 23 stycznia 1945 r.
Według danych z dnia 31 grudnia 2012, wieś zamieszkiwały 84 osoby, w tym 33 kobiety i 51 mężczyzn.
W 2001 roku rozkład populacji względem narodowości i przynależności etnicznej wyglądał następująco:
Ze względu na wyznawaną religię struktura mieszkańców kształtowała się w 2001 roku następująco:

We wsi znajduje się kościół z połowy XIV w., obecnie ewangelicki. Bogato malowane wnętrze pozostało od średniowiecza niemal nienaruszone. Malowidła znajdują się przede wszystkim w prezbiterium, na łuku tęczowym i w północnej nawie. Te w prezbiterium pochodzą z lat 70. XIV w. Monumentalne przedstawienie Sądu Ostatecznego umieszczone w północnej nawie pochodzi z połowy XV w. Drewniany, malowany strop kasetonowy w nawie pochodzi z 1637 r. Wyposażenie wnętrza z XVII i XVIII w.