Wyrastają po 2–6 w dwurzędkach (rzadko zredukowanych do jednego kwiatu), zebranych w kwiatostan pojawiający się szczytowo na ulistnionym pędzie lub odziomkowo na bezlistnym pędzie kwiatostanowym (L. wardianus). Podsadki u nasady zrośnięte, odgięte lub przylegające, ułożone skrętolegle i nachodzące na siebie, po 35–80 na kwiatostan, zielono-białe (L. careyanus) lub czerwone. Niekiedy w kątach podsadek u podstawy kwiatostanu wytwarzane są rozmnóżki. Przysadki różnej wielkości, przy czym wewnętrzna jest największa. Listki zewnętrznego okółka okwiatu zrośnięte w długą i wygiętą rurkę, trójząbkowe, krótsze od listków wewnętrznego okółka, które są niemal równej wielkości, jednak środkowy jest nieco większy od bocznych, a jego wierzchołek otwiera się podłużnie, dotykając z obu stron zgrubiałe i zaokrąglone krawędzie utworzone przez podstawy bocznych prątniczek i warżkę. Boczne prątniczki małe, miseczkowate, odgięte. Warżka wąska u nasady, rozszerzająca się w kierunku wierzchołka, wydłużona, odwrotnielancetowata lub łopatkowata. Brzegi nasady warżki zgrubiałe, podniesione, tworzące literę U lub V na przekroju, wierzchołek ząbkowany lub całobrzegi. Pręcik długi i wygięty nad warżką, pylniki podługowate, bez grzebienia, pękające na całej długości. Zalążnia trójkomorowa. Szyjka słupka ze znamieniem wystającym ponad główkę pręcika.
Podługowate torebki, dwuwarstwowe, z zewnętrzną warstwą podzieloną na trzy zwijające się części i wewnętrzną, tworzącą osnówkowatą błonę, pokrywającą 1–10 nasion.
Kwitnie od czerwca do września lub początku października, szczególnie w czasie deszczu.
Siedlisko
Larsenianthus wardianus występuje u podnóża Himalajów w podszycielasów wiecznie zielonych, zdominowanych przez dwuskrzydłowate. L. careyanus zasiedla tropikalne lasy półzimozielone. Preferuje tereny wilgotne i brzegi strumieni oraz piaszczysto-gliniastą glebę. L. assamensis występuje w podszycie tropikalnych lasów półzimozielonych, w bardzo wilgotnych miejscach wzdłuż strumieni, na wysokości 100–250 m n.p.m., preferując zbocza. L. arunachalensis rośnie w zacienionych miejscach z piaszczysto-gliniastą glebą, powyżej 400–700 m n.p.m., pośród gęstych kęp dzikich gatunków bananów.
Systematyka
Pozycja systematyczna
Rodzaj zaliczany do plemienia Zingibereae, podrodziny Zingiberoideae w rodzinie imbirowatych (Zingiberaceae) z rzędu imbirowców (Zingiberales). Stanowi klad siostrzany dla rodzaju Hedychium.
Larsenianthus arunachalensis został ujęty na czerwonej liścieIUCN ze statusem gatunek krytycznie zagrożony (CR). Rzeczywista liczebność populacji jest nieznana, ale prawdopodobnie w lokalizacji typowej, obejmującej 4 km², żyje mniej niż 100 osobników. Mimo że obszar ten jest rezerwatem przyrody, zagrożeniami dla gatunku są naturalnie występujące osuwiska i działania człowieka.
Przypisy
↑Michael A.M.A.RuggieroMichael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI:10.1371/journal.pone.0119248, PMID:25923521, PMCID:PMC4418965 [dostęp 2020-02-20](ang.).
1234567891011W. JohnKress (i inni).Larsenianthus, a New Asian Genus of Gingers (Zingiberaceae) with Four Species.„PhytoKeys”.1,2010-11-01. DOI: 10.3897/phytokeys.1.658.
12TatumMibang,Arup KumarDas.Taxonomic Investigation on Genus Larsenianthus (Zingiberaceae) of Siang Valley, Arunachal Pradesh.„Bulletin of Arunachal Forest Research”.32(1&2),s.41–48,2017.