Otorynolaryngologia

Badanie ucha u dziecka

Otorynolaryngologia (z gr. otos: „ucho”; rhinos, rynos: „nos”; laryngos: „krtań”), dawniej otolaryngologia – dziedzina medycyny zajmująca się rozpoznawaniem i leczeniem chorób jamy ustnej, gardła, krtani, nosa i zatok przynosowych, ucha, szyi i twarzoczaszki, a także zaburzeń głosu, mowy, słuchu i równowagi u dorosłych. Potocznie używana jest nazwa laryngologia, która w ścisłym znaczeniu odnosi się do działu otorynolaryngologii zajmującego się chorobami gardła i krtani.

Lekarz zajmujący się otorynolaryngologią to otorynolaryngolog. W Polsce lekarze otorynolaryngolodzy są szkoleni w ramach trwającej 5 lat specjalizacji z otorynolaryngologii, dziedziną zajmującą się problemami otorynolaryngologicznymi u dzieci jest otorynolaryngologia dziecięca. Jest to jedna z wzajemnie uznawanych specjalizacji w krajach Unii Europejskiej. Konsultantem krajowym otorynolaryngologii od 24 listopada 2021 roku jest prof. dr hab. Henryk Skarżyński.

Przypisy

  1. ↑ Kazimierz Niemczyk, Słowo wstępne, [w:] Kazimierz Niemczyk i inni red., Otorynolaryngologia kliniczna. Tom 1., Warszawa: Medipage, 2014, XV, ISBN 978-83-61104-83-4.
  2. 1 2 Program specjalizacji w dziedzinie OTORYNOLARYNGOLOGII (moduł podstawowy i moduł specjalistyczny) dla lekarzy nieposiadających odpowiedniej specjalizacji I stopnia. Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego, 2018-11-13. [dostęp 2021-05-24].
  3. ↑ laryngologia, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2021-05-24].
  4. ↑ Otorynolaryngolog. W: Wielka Encyklopedia Medyczna. Enrico Cravetto (red.). T. 15: ost–pie. Warszawa: Planeta DeAgostini, 2011, s. 30. ISBN 978-83-268-0315-4.
  5. ↑ Program specjalizacji w dziedzinie OTORYNOLARYNGOLOGII DZIECIĘCEJ (moduł podstawowy i moduł specjalistyczny) dla lekarzy nieposiadających odpowiedniej specjalizacji I lub II stopnia, lub tytułu specjalisty w odpowiedniej dziedzinie medycyny. Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego, 2018-11-13. [dostęp 2021-05-26].
  6. ↑ Dyrektywa rady 93/16/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. mająca na celu ułatwienie swobodnego przepływu lekarzy i wzajemnego uznawania ich dyplomów, świadectw i innych dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji
  7. ↑ Konsultanci krajowi - Ministerstwo Zdrowia - Portal Gov.pl [online], Ministerstwo Zdrowia [dostęp 2026-07-05] (pol.).

Linki zewnętrzne

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.