| Producent | |
|---|---|
| Wydawca | |
| Dystrybutor | |
| Projektant |
Szymon Erdmański |
| Artysta |
Mateusz Lenart (creative art director) |
| Główny programista |
Eryk Dykiel |
| Scenarzysta |
Andrzej Mądrzak |
| Kompozytor | |
| Silnik | |
| Data wydania |
16 lutego 2016 |
| Gatunek | |
| Tryby gry | |
| Platforma | |
| Następna gra w serii | |
| Strona internetowa | |
Layers of Fear – komputerowa gra przygodowa z gatunku horroru psychologicznego, stworzona przez polskie studio Bloober Team i wydana przez firmę Aspyr 16 lutego 2016 roku. Produkcja zadebiutowała na platformach Microsoft Windows, PlayStation 4 oraz Xbox One, a w późniejszym czasie została przeniesiona również na konsolę Nintendo Switch.
Akcja Layers of Fear rozgrywa się w realiach inspirowanych epoką wiktoriańską, wewnątrz ponurej posiadłości należącej do głównego bohatera – niegdyś sławnego malarza. Gracz wciela się w postać tego artysty, który powraca do swojego domu, by dokończyć swe opus magnum. Jednak wraz z postępami prac umysł malarza coraz bardziej pogrąża się w szaleństwie, a dom zaczyna manifestować jego lęki oraz bolesne wspomnienia.
Historia przekazywana jest w sposób nieliniowy poprzez odnajdywanie listów i przedmiotów osobistych, które wywołują retrospekcje. Z tych fragmentów wyłania się tragiczny obraz rodziny artysty, zniszczonej przez alkoholizm i jego obsesję na punkcie doskonałości. Zależnie od działań podjętych w trakcie rozgrywki, opowieść może zakończyć się jednym z trzech finałów.
Rozgrywka opiera się na eksploracji z perspektywy pierwszej osoby i rezygnuje z tradycyjnych mechanik walki na rzecz budowania napięcia. Gracz porusza się po rezydencji, wchodząc w interakcje z elementami wyposażenia, takimi jak szafki czy drzwi, co wymaga fizycznego ruchu myszy lub kontrolera, imitującego rzeczywiste otwieranie.
Otoczenie w grze zmienia się w sposób dynamiczny i niezgodny z prawami logiki. Gdy gracz odwraca wzrok – korytarze mogą nagle znikać, a pokoje przekształcać się w inne lokacje. System ten służy do dezorientacji gracza i symbolizuje rozkład psychiki bohatera. Choć w grze nie można zginąć w klasycznym sensie, spotkania ze zjawami mogą chwilowo spowolnić postęp lub przenieść gracza do innego punktu rezydencji.
Proces produkcji rozpoczął się po serii mniej udanych projektów studia, takich jak Basement Crawl, co skłoniło deweloperów do zmiany kierunku artystycznego. Twórcy inspirowali się klasycznym malarstwem europejskim (Rembrandt, Goya) oraz demem technologicznym P.T. autorstwa Hideo Kojimy. Ważnym źródłem inspiracji była również literatura gotycka, w tym Portret Doriana Graya autorstwa Oscara Wilde’a.
Gra została stworzona przy użyciu silnika Unity. Ścieżka dźwiękowa, skomponowana przez Arkadiusza Reikowskiego i oparta głównie na partiach fortepianowych, służy do budowania emocjonalnego napięcia przedstawionej historii.
Layers of Fear spotkało się z pozytywnym przyjęciem, szczególnie za oprawę artystyczną wiktoriańskiej posiadłości i detale inspirowane klasycznym malarstwem. Część krytyków wskazywała jednak na uproszczoną mechanikę symulatora chodzenia oraz nadmierne poleganie na prostych efektach jump scare w niektórych sekcjach.
Do lipca 2017 roku sprzedano w dystrybucji cyfrowej ok. 343 000 kopii Layers of Fear, a w sierpniu tego samego roku liczba sprzedanych kopii przekroczyła pół miliona. Do gry został wydany dodatek Inheritance, opowiadający historię z perspektywy córki, oraz pełnoprawny sequel Layers of Fear 2.