| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| profesor nauk matematycznych | |
| Alma Mater | |
| Doktorat | |
| Habilitacja | |
| Profesura | |
| Uczelnia | |
Lech Maligranda (ur. 2 września 1953 w Gwdzie Wielkiej) – polski matematyk.
W 1977 ukończył studia matematyczne na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, tam w 1979 obronił pracę doktorską Interpolacja pewnych operatorów nieliniowych w przestrzeniach Banacha napisaną pod kierunkiem Władysława Orlicza. W latach 1977–1987 był pracownikiem Oddziału Poznańskiego Instytutu Matematycznego Polskiej Akademii Nauk. Następnie w latach 1987–1991 pracował w Wenezueli na Uniwersytecie Centralnym Wenezueli (Universidad Central de Venezuela, UCV) w Caracas oraz w Wenezuelskim Instytucie Badań Naukowych (Instituto Venezolano de Investigaciones Cientificas, IVIC) w Caracas. Był profesorem wizytującym w Claremont McKenna College, Claremont-CA, USA (IX–XII 1993) i Kyushu Institute of Technology w Kitakyushu w Japonii (XI 1996–III 1997 i I–III 2000). Od 1991 jest zatrudniony na Uniwersytecie Technicznym w Luleå, tam habilitował się w 1991, został mianowany profesorem w 1999. Od kwietnia 2020 roku pracuje na Politechnice Poznańskiej.
Maligranda miał w Luleå jednego postdoca: Karola Leśnika z Poznania (2013/2014–9 miesięczny grant finansowany przez Szwedzki Instytut w Sztokholmie). Wypromował siedmiu doktorów matematyki: Alexiego Quevedo (1990, Caracas), Jesusa Gascha (1994, Caracas), Stefana Ericssona (1997, Luleå), Narina Petrota (2005, Chiang Mai–Tajlandia, współpromotor), Marię Johansson (2007, Luleå, współpromotor), Ancę N. Marcoci (2010, Lule˚a, współpromotor) i Jewgieniję Burtsewą (2020, Luleå), oraz pięć licencjatów (w Szwecji licencjat to, w odróżnieniu od Polski, pół-doktorat, tzn. doktorant, któremu trudno ukończyć doktorat bądź to z powodów naukowych lub finansowych–brak finansowania; finansowanie dla doktoranta zdobywa promotor): Annę Klisińską (2000, Luleå), Natalię Sabourową (2007, Luleå), Ainura Temirkhanova (2009, Luleå, współpromotor), Ancę N. Marcoci (2009, Luleå, współpromotor) i Larissę Arendarenko (2011, Luleå, współpromotor).
Lech Maligranda jest laureatem Nagrody Polskiego Towarzystwa Matematycznego (PTM) dla Młodych Matematyków za 1980 rok. W 1982 otrzymał Nagrodę im. Stefana Banacha (za rezultaty w teorii interpolacji operatorów nieliniowych, w tym za rozwiązanie problemu 87 Banacha z Księgi Szkockiej). W roku 1990 otrzymał Nagrodę Państwową Wenezueli za osiągnięcia naukowe, w 2001 Nagrodę dla ,,najlepszego uczącego" na Uniwersytecie Technicznym w Luleå (LTU) i w roku 2003 przyznano mu Medal im. Władysława Orlicza. W 2016 został laureatem nagrody im. Samuela Dicksteina za wybitne osiągnięcia w dziedzinie historii matematyki. Nagroda w postaci statuetki została wręczona 18 września 2017 roku w Lublinie na 8 Forum Matematyków Polskich (18-22 września 2017), a wykład plenarny Epizody z historii matematyki laureat wygłosił 19 września 2017 roku (14.30-15.10). Na 10 Forum Matematyków Polskich w Białymstoku (8-12 września 20125) wygłosił wykład plenarny Józef Marcinkiewicz (1910--1940) -- w 115 rocznicę urodzin i 85 rocznicę śmierci.
Jako ekspert i członek jury wziął udział w teleturnieju TVP Nauka Giganci Nauki w kwietniu 2023, w odcinku poświęconym Stefanowi Banachowi i Polskiej Szkole Matematycznej.
Był konsultantem matematycznym oraz brał udział, udzielając wypowiedzi, w dokumentalno-fabularyzowanym filmie z 2022 roku ,,Wybraniec Bogów” o wybitnym polskim matematyku Józefie Marcinkiewiczu (1910-1940). Film trwa 62 minuty i ma angielskie napisy. Na YouTube można również obejrzeć spotkanie po filmie o Marcinkiewiczu i rozmowę na temat filmu.
Jako ekspert udzielił 30 minutowego wywiadu dla Radia Kraków 9 września 2022 roku pt.: Marmurowy blat i ławeczka czyli Lwowska Szkoła Matematyczna .
Zasiadał w komitetach redakcyjnych następujących czasopism: Mathematical Inequalities and Applications (1998-do teraz), Journal of Function Spaces and Applications (2003-2012), Thai Journal of Mathematics (2004-2014), Commentationes Mathematicae (Prace Matematyczne) (2006-2014), Antiquitates Mathematicae (2007-2009 i 2014-obecnie) oraz Fasciculi Mathematici (2015-2024).
W latach 1996-2011 Maligranda uzyskał 21 grantów, w tym cztery duże granty ze Szwedzkiej Rady Badań Przyrodniczych (Swedish Natural Science Research Council, Naturvetenskapliga forskningsrådet=NFR) w Sztokholmie (1997: 242 tys. koron, 1998--2000: 957 tys. koron, 2001--2003: 841 tys. koron) i Szwedzkiej Rady Naukowej (The Swedish Research Council, Vetenskapsrådet=VR) w Sztokholmie (2009--2011: 1.701 tys. koron).
Wygłosił wiele wykładów z historii matematyki na różnych konferencjach. Uczestniczył we wszystkich ,,Szkołach Historii Matematyki (2003--2006), ,,Konferencjach Naukowych PTM z Historii Matematyki (w latach 2007-2012) i Konferencjach z Historii Matematyki (2013-2019), wygłaszając na nich od jednego do trzech odczytów. Pandemia COVID-19 spowodowała czteroletnią przerwę i dopiero w 2023 roku w Będlewie odbyła się XXXIV konferencja. Po śmierci Witolda Więsława w dniu 23 stycznia 2023 roku i na jego prośbę organizował następną konferencję. Przez kolejne trzy lata był on głównym organizatorem Konferencji z Historii Matematyki w Będlewie (XXXIV 7--11 maja 2023, XXXV 19--23 maja 2024 i XXXVI 18--22 maja 2025).
Lech Maligranda jest członkiem Polskiego Towarzystwa Matematycznego (1978-do teraz) i był członkiem Amerykańskiego Towarzystwa Matematycznego (American Mathematical Society: 1990-2019), Szwedzkiego Towarzystwa Matematycznego (Svenska Matematikersamfundet: 1991-2017) i Wenezuelskiego Towarzystwa Matematycznego (Sociedad Venezolana de Matematicas: 2000-2011).
Obszary jego badań naukowych to analiza funkcjonalna, teoria interpolacji, przestrzenie funkcyjne, analiza rzeczywista, nierówności i historia matematyki.
Współpracował z wieloma matematykami z uznanych ośrodków naukowych na świecie. Jest autorem lub współautorem ponad 200 prac matematycznych (większość z nich opublikowanych w renomowanych czasopismach matematycznych o zasięgu międzynarodowym), czterech książek konferencyjnych i sześciu monografii. Książka W świątyni nauki, mekce matematyków uzyskała wyróżnienie w dziesiątej, jubileuszowej edycji prestiżowego konkursu im. Jędrzejewicza na najlepszą polską książkę z dziedziny historii nauki i techniki wydaną w 2021 roku.