Lech Maligranda

Lech Maligranda
Data i miejsce urodzenia

2 września 1953
Gwda Wielka

profesor nauk matematycznych
Alma Mater

Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

Doktorat

1979
Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

Habilitacja

1991

Profesura

1999

Uczelnia

Instytut Matematyczny PAN
Uniwersytet Technologiczny w Luleå

Lech Maligranda (ur. 2 września 1953 w Gwdzie Wielkiej) – polski matematyk.

Życiorys

W 1977 ukończył studia matematyczne na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, tam w 1979 obronił pracę doktorską Interpolacja pewnych operatorów nieliniowych w przestrzeniach Banacha napisaną pod kierunkiem Władysława Orlicza. W latach 1977–1987 był pracownikiem Oddziału Poznańskiego Instytutu Matematycznego Polskiej Akademii Nauk. Następnie w latach 1987–1991 pracował w Wenezueli na Uniwersytecie Centralnym Wenezueli (Universidad Central de Venezuela, UCV) w Caracas oraz w Wenezuelskim Instytucie Badań Naukowych (Instituto Venezolano de Investigaciones Cientificas, IVIC) w Caracas. Był profesorem wizytującym w Claremont McKenna College, Claremont-CA, USA (IX–XII 1993) i Kyushu Institute of Technology w Kitakyushu w Japonii (XI 1996–III 1997 i I–III 2000). Od 1991 jest zatrudniony na Uniwersytecie Technicznym w Luleå, tam habilitował się w 1991, został mianowany profesorem w 1999. Od kwietnia 2020 roku pracuje na Politechnice Poznańskiej.

Maligranda miał w Luleå jednego postdoca: Karola Leśnika z Poznania (2013/2014–9 miesięczny grant finansowany przez Szwedzki Instytut w Sztokholmie). Wypromował siedmiu doktorów matematyki: Alexiego Quevedo (1990, Caracas), Jesusa Gascha (1994, Caracas), Stefana Ericssona (1997, Luleå), Narina Petrota (2005, Chiang Mai–Tajlandia, współpromotor), Marię Johansson (2007, Luleå, współpromotor), Ancę N. Marcoci (2010, Lule˚a, współpromotor) i Jewgieniję Burtsewą (2020, Luleå), oraz pięć licencjatów (w Szwecji licencjat to, w odróżnieniu od Polski, pół-doktorat, tzn. doktorant, któremu trudno ukończyć doktorat bądź to z powodów naukowych lub finansowych–brak finansowania; finansowanie dla doktoranta zdobywa promotor): Annę Klisińską (2000, Luleå), Natalię Sabourową (2007, Luleå), Ainura Temirkhanova (2009, Luleå, współpromotor), Ancę N. Marcoci (2009, Luleå, współpromotor) i Larissę Arendarenko (2011, Luleå, współpromotor).

Nagrody, redakcja czasopism i działalność popularyzatorska

Lech Maligranda jest laureatem Nagrody Polskiego Towarzystwa Matematycznego (PTM) dla Młodych Matematyków za 1980 rok. W 1982 otrzymał Nagrodę im. Stefana Banacha (za rezultaty w teorii interpolacji operatorów nieliniowych, w tym za rozwiązanie problemu 87 Banacha z Księgi Szkockiej). W roku 1990 otrzymał Nagrodę Państwową Wenezueli za osiągnięcia naukowe, w 2001 Nagrodę dla ,,najlepszego uczącego" na Uniwersytecie Technicznym w Luleå (LTU) i w roku 2003 przyznano mu Medal im. Władysława Orlicza. W 2016 został laureatem nagrody im. Samuela Dicksteina za wybitne osiągnięcia w dziedzinie historii matematyki. Nagroda w postaci statuetki została wręczona 18 września 2017 roku w Lublinie na 8 Forum Matematyków Polskich (18-22 września 2017), a wykład plenarny Epizody z historii matematyki laureat wygłosił 19 września 2017 roku (14.30-15.10). Na 10 Forum Matematyków Polskich w Białymstoku (8-12 września 20125) wygłosił wykład plenarny Józef Marcinkiewicz (1910--1940) -- w 115 rocznicę urodzin i 85 rocznicę śmierci.

Jako ekspert i członek jury wziął udział w teleturnieju TVP Nauka Giganci Nauki w kwietniu 2023, w odcinku poświęconym Stefanowi Banachowi i Polskiej Szkole Matematycznej.

Był konsultantem matematycznym oraz brał udział, udzielając wypowiedzi, w dokumentalno-fabularyzowanym filmie z 2022 roku ,,Wybraniec Bogów” o wybitnym polskim matematyku Józefie Marcinkiewiczu (1910-1940). Film trwa 62 minuty i ma angielskie napisy. Na YouTube można również obejrzeć spotkanie po filmie o Marcinkiewiczu i rozmowę na temat filmu.

Jako ekspert udzielił 30 minutowego wywiadu dla Radia Kraków 9 września 2022 roku pt.: Marmurowy blat i ławeczka czyli Lwowska Szkoła Matematyczna .

Zasiadał w komitetach redakcyjnych następujących czasopism: Mathematical Inequalities and Applications (1998-do teraz), Journal of Function Spaces and Applications (2003-2012), Thai Journal of Mathematics (2004-2014), Commentationes Mathematicae (Prace Matematyczne) (2006-2014), Antiquitates Mathematicae (2007-2009 i 2014-obecnie) oraz Fasciculi Mathematici (2015-2024).

W latach 1996-2011 Maligranda uzyskał 21 grantów, w tym cztery duże granty ze Szwedzkiej Rady Badań Przyrodniczych (Swedish Natural Science Research Council, Naturvetenskapliga forskningsrådet=NFR) w Sztokholmie (1997: 242 tys. koron, 1998--2000: 957 tys. koron, 2001--2003: 841 tys. koron) i Szwedzkiej Rady Naukowej (The Swedish Research Council, Vetenskapsrådet=VR) w Sztokholmie (2009--2011: 1.701 tys. koron).

Wygłosił wiele wykładów z historii matematyki na różnych konferencjach. Uczestniczył we wszystkich ,,Szkołach Historii Matematyki (2003--2006), ,,Konferencjach Naukowych PTM z Historii Matematyki (w latach 2007-2012) i Konferencjach z Historii Matematyki (2013-2019), wygłaszając na nich od jednego do trzech odczytów. Pandemia COVID-19 spowodowała czteroletnią przerwę i dopiero w 2023 roku w Będlewie odbyła się XXXIV konferencja. Po śmierci Witolda Więsława w dniu 23 stycznia 2023 roku i na jego prośbę organizował następną konferencję. Przez kolejne trzy lata był on głównym organizatorem Konferencji z Historii Matematyki w Będlewie (XXXIV 7--11 maja 2023, XXXV 19--23 maja 2024 i XXXVI 18--22 maja 2025).

Działalność naukowa

Lech Maligranda jest członkiem Polskiego Towarzystwa Matematycznego (1978-do teraz) i był członkiem Amerykańskiego Towarzystwa Matematycznego (American Mathematical Society: 1990-2019), Szwedzkiego Towarzystwa Matematycznego (Svenska Matematikersamfundet: 1991-2017) i Wenezuelskiego Towarzystwa Matematycznego (Sociedad Venezolana de Matematicas: 2000-2011).

Obszary jego badań naukowych to analiza funkcjonalna, teoria interpolacji, przestrzenie funkcyjne, analiza rzeczywista, nierówności i historia matematyki.

Współpracował z wieloma matematykami z uznanych ośrodków naukowych na świecie. Jest autorem lub współautorem ponad 200 prac matematycznych (większość z nich opublikowanych w renomowanych czasopismach matematycznych o zasięgu międzynarodowym), czterech książek konferencyjnych i sześciu monografii. Książka W świątyni nauki, mekce matematyków uzyskała wyróżnienie w dziesiątej, jubileuszowej edycji prestiżowego konkursu im. Jędrzejewicza na najlepszą polską książkę z dziedziny historii nauki i techniki wydaną w 2021 roku.

Wybrane publikacje

Książki
Wybrane artykuły (w kolejności największej liczby cytowań w Google Scholar)


Przypisy

  1. ↑ Prof. dr hab. Lech Maligranda, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2019-10-03].
  2. ↑ Doktoraty wykonane pod kierunkiem Orlicza
  3. ↑ Na podstawie dorobku naukowego, recenzentami byli Mats Gyllenberg (Luleå, Helsinki–Finlandia), Svante Janson (Uppsala) i Jaak Peetre (Stockholm, Lund).
  4. ↑ Zdjęcie profesora
  5. ↑ informacja o nagrodzie na stronie Polskiego Towarzystwa Matematycznego
  6. ↑ Giganci Nauki - Stefan Banach i Polska Szkoła Matematyczna [online] [dostęp 2026-04-20].]
  7. ↑ Wybraniec Bogów [online] [dostęp 2026-04-20].]
  8. ↑ Spotkanie po filmie o Marcinkiewiczu [online] [dostęp 2026-04-20].]
  9. ↑ Marmurowy blat i ławeczka czyli Lwowska Szkoła Matematyczna [online] [dostęp 2026-04-20].]
  10. ↑ ANTIQUITATES MATHEMATICAE - Editorial Team [online], wydawnictwa.ptm.org.pl [dostęp 2024-03-24] (pol.).
  11. ↑ Sprawozdania z XXXV i XXXVI konferencji: https://wydawnictwa.ptm.org.pl/index.php/antiquitates-mathematicae/article/view/7325/6653 oraz https://wydawnictwa.ptm.org.pl/index.php/antiquitates-mathematicae/article/view/7397/6728
  12. ↑ Wyróżnienie w Konkursie im. Jędrzejewicza [online] [dostęp 2023-04-30].
  13. ↑ Największa baza prac matematycznych Amerykańskiego Towarzystwa Matematycznego MathSciNet podaje 194 artykuły (2994 cytowania) [data dostępu: 19.04.2026]

Bibliografia