Lech Ordon
Życiorys
W 1948 został absolwentem PWST w Warszawie z siedzibą w Łodzi. W 1946 zadebiutował, na scenie teatru Teatru Powszechnego TUR w Łodzi, rolą lokaja w sztuce Pan Jowialski, a w filmie w 1947 rolą chłopa w Jasnych łanach.
Od 1946 występował w Teatrze Wojska Polskiego i Teatrze Powszechnym TUR w Łodzi. Był aktorem teatrów w Warszawie: Narodowego im. Wojska Polskiego 1949–1952, Współczesnego 1952–1957, Narodowego 1957–1972, a następnie Ateneum im. Stefana Jaracza 1972–1983 i Polskiego 1983–1996.
W latach 1955–1997 występował w przedstawieniach Teatru Telewizji, a w latach 1951–2009 brał udział w słuchowiskach Teatru Polskiego Radia.
W 1974 został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, w 1979 Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, a w grudniu 2008, z okazji jubileuszu 90-lecia Związku Artystów Scen Polskich, został odznaczony Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.
Zmarł 21 października 2017 w domu opieki w Załuskach koło Warszawy. W ośrodku przebywał od kilku tygodni; 10 miesięcy wcześniej przeszedł zawał serca i udar mózgu. 30 października tego samego roku po mszy świętej w kościele św. Karola Boromeusza w Warszawie urna z prochami aktora została złożona w kolumbarium na cmentarzu Powązkowskim.
Grób L. Ordona na Powązkach
Filmy
- 1947: Jasne łany – chłop
- 1950: Warszawska premiera – wydawca
- 1951: Młodość Chopina – śpiący student
- 1953: Trudna miłość – chłop
- 1953: Sprawa do załatwienia – Józef, kierownik świetlicy zakładowej
- 1954: Domek z kart – Kobza, posterunkowy w Rozstajach
- 1954: Autobus odjeżdża 6.20 – Śliwa, kierownik oddziału w hucie „Bolesław”
- 1956: Warszawska syrena – kupiec Golas
- 1956: Szkice węglem – geometra
- 1958: Ósmy dzień tygodnia – „Duduś”, narzeczony Eli
- 1960: Walet pikowy – posterunkowy na dworcu
- 1960: Mąż swojej żony – hydraulik remontujący mieszkanie Karczów
- 1963: Żona dla Australijczyka – portier w hotelu
- 1964: Echo – Kamiński, kolega Henryka z gimnazjum w sądzie w Warszawie
- 1965: Powrót doktora von Kniprode – Walek, żołnierz WP
- 1966: Piekło i niebo – diabeł w starym piekle
- 1966: Ktokolwiek wie... – dziennikarz w redakcji bohatera
- 1967: Westerplatte – kucharz
- 1967: Ślepy tor – pasażer zaraźliwie śmiejący się
- 1968: Wniebowstąpienie – żandarm na rowerze
- 1968: Weekend z dziewczyną – partyzant Tomasz Syrkuć
- 1969: Jak rozpętałem drugą wojnę światową – sierżant Hopkins
- 1970: Romantyczni – Niemiec, wierzyciel Nawrockiego
- 1971: Niebieskie jak Morze Czarne – dyrektor gastronomii
- 1971: Nie lubię poniedziałku – ksiądz, opiekun zespołu ludowego
- 1971: Dekameron 40 czyli cudowne przytrafienie pewnego nieboszczyka sędzia
- 1972: Zniszczyć pirata – prezes aeroklubu
- 1972: Kwiat paproci – Czesław, właściciel warsztatu samochodowego
- 1973: Chłopi – organista
- 1974: Janosik – pleban
- 1974: Święty Mikołaj pilnie poszukiwany – komendant MO
- 1974: Gniazdo – Radost
- 1978: Hallo Szpicbródka, czyli ostatni występ króla kasiarzy – konduktor
- 1979: Skradziona kolekcja – lekarz
- 1981: Yokohama – fotograf
- 1981: Wielka majówka – komendant MO
- 1981: Miłość ci wszystko wybaczy – właściciel „Bagateli”
- 1983: Szaleństwa panny Ewy – profesor matematyki (odc. 1)
- 1983: Soból i panna – kapitan
- 1983: Akademia pana Kleksa – doktor Dolittle
- 1983: Lata dwudzieste... lata trzydzieste... – Zelski, dyrektor kabaretu
- 1984: Miłość z listy przebojów – leśniczy
- 1984: Jeździec na siwym koniu – ojciec
- 1985: C.K. Dezerterzy – feldfebel w burdelu
- 1987: Misja specjalna – sufler – barman w restauracji
- 1987: Jedenaste przykazanie – Henryk Kielar
- 1990: Janka – ksiądz
- 1994: Zawrócony – ksiądz
- 1995: Awantura o Basię – dyrektor teatru
- 1995: Ciemno – pleban
- 2006: Szatan z siódmej klasy – ksiądz
- 2009: Ostatnia akcja – Karpiuk „Czujny”
- 2010: Śluby panieńskie – szlachcic
- 2011: Listy do M. – ojciec Szczepana
Linki zewnętrzne
Identyfikatory zewnętrzne: