 | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| profesor nauk filologicznych | |
| Specjalność: filologia romańska | |
| Alma Mater | |
| Doktorat |
1910 |
| Nauczyciel akademicki | |
| Uczelnia |
Uniwersytet Wiedeński |
Leo Spitzer (ur. 7 lutego 1887 w Wiedniu, zm. 16 września 1960 w Forte dei Marmi) – austriacki językoznawca i filolog romański.
W czasie I wojny światowej służył jako cenzor wojskowy w obozach jenieckich. Studiował w Wiedniu, a następnie był wykładowcą i profesorem romanistyki w Wiedniu (1913-1918) oraz na:
Doktoryzował się w 1910 u prof. Wilhelma Meyera-Lübkego. Po wygranych przez hitlerowców wyborach wyemigrował do Turcji, gdzie w latach 1933-1936 wykładał na Uniwersytecie Stambulskim. Od 1936 został wykładowcą Uniwersytetu Johnsa Hopkinsa w Baltimore.
Był jednym z najwybitniejszych przedstawicieli językoznawstwa neoidealistycznego. Jego twórczość koncentrowała się głównie wokół etymologii, składni i semantyki historycznej, jak również interpretacji stylistycznej dzieł literatury romańskiej i angloamerykańskiej. Jego wcześniejsze interpretacje utworów literackich były silnie nasycone freudyzmem. Podkreślał rolę czynnika intuicyjnego w swoich badaniach naukowych, jednak wystrzegał się impresjonizmu oraz dowolności w interpretacjach.
Wybrane dzieła:
