Leon Reich

Leon Reich

Data i miejsce urodzenia	11 lipca 1879 Drohobycz
Data i miejsce śmierci	1 grudnia 1929 Lwów
Zawód, zajęcie	prawnik
Multimedia w Wikimedia Commons

Leon Reich (ur. 11 lipca 1879 w Drohobyczu, zm. 1 grudnia 1929 we Lwowie) – polski polityk syjonistyczny, poseł na Sejm I i II kadencji w II RP.

Życiorys

Ukończył prawo na Uniwersytecie Lwowskim, później w latach 1910–1912 studiował nauki polityczne w Paryżu, w Paryskiej Szkole Nauk Politycznych.

Już na studiach zaangażował się w ruch syjonistyczny, w roku akademickim 1902/03 był prezesem Towarzystwa Rygorozantów. W 1905 i 1911 roku był delegatem na kongres syjonistów w Bazylei. Był członkiem egzekutywy Organizacji Syjonistycznej Małopolski Wschodniej. W 1913 został członkiem Komitetu Wykonawczego Światowej Organizacji Syjonistycznej oraz egzekutywy Światowej Organizacji dla Ochrony Praw Mniejszości Żydowskiej.

Przed 1914 praktykował jako adwokat. W listopadzie 1918 został razem z innymi syjonistami internowany przez władze polskie pod zarzutem kontaktów z nacjonalistami ukraińskimi. Dzięki pomocy polityków żydowskich, zarówno polskich, jak i zachodnioeuropejskich, szybko opuścił więzienie i wyjechał do Paryża, gdzie został członkiem delegacji żydowskiej podczas konferencji pokojowej. Do Lwowa wrócił w 1919 roku.

Wybrany posłem na Sejm I kadencji w 1922 roku, należał do Żydowskiego Koła Parlamentarnego, którego przewodniczącym był w latach 1924–1925. Z kierowania ŻKP zrezygnował w wyniku fiaska tzw. ugody polsko-żydowskiej zawartej z rządem Grabskiego.

Należał do Żydowskiej Gminy Wyznaniowej we Lwowie.

Zobacz też

• Żydzi w parlamencie II RP

Przypisy

Bibliografia

• Kto był kim w Drugiej Rzeczypospolitej, red. Jacek Majchrowski, Warszawa 1994
• Mniejszość żydowska w parlamencie II Rzeczypospolitej: (1922–1939), Janusz Fałowski, Kraków 2006
• Szymon Rudnicki: Żydzi w parlamencie II Rzeczypospolitej. Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe, 2004, s. 411–419. ISBN 83-70596-39-8.