| Thylacoleo carnifex | |
| Owen, 1858 | |
| Okres istnienia: plejstocen | |
 | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Podtyp | |
| Gromada | |
| Podgromada | |
| Infragromada | |
| Nadrząd | |
| Rząd | |
| Rodzina | |
| Rodzaj |
Thylacoleo |
| Gatunek |
lew workowaty |
Lew workowaty (Thylacoleo carnifex) – wymarły gatunek drapieżnego ssaka z nadrzędu torbaczy, żyjący w Australii od późnego pliocenu do późnego plejstocenu (2 miliony do 46 tysięcy lat temu).
Lew workowaty był największym mięsożernym ssakiem w historii Australii.
Mierzył około 1,5 metra od głowy do końca ogona, 75 cm wysokości w kłębie, a przeciętną masę osobników tego gatunku szacuje się na 101–130 kg, przy czym masa największych osobników sięgała 160 kg. Miał największy nacisk szczęk ze wszystkich ssaków, jakie kiedykolwiek zamieszkiwały Ziemię. Najbliżsi żyjący krewni to wombaty i koala według części badaczy, a według innych to torbacze z rodziny Phalangeridae.
W 2007 roku w Hangechke's Quarry, Naracoorte, a nieco później w jaskini pod Nullarbor Plain odkryto prawie kompletne szczątki wielu osobników Thylacoleo carnifex. Na ich podstawie przeprowadzono rekonstrukcję jego szkieletu. Badacze uznali, że lew workowaty nie był zwierzęciem szybko biegającym, raczej polował z zasadzki lub żywił się padliną, w jego funkcjonowaniu dużą rolę odgrywał sztywny i silnie umięśniony ogon, a budowa narządów ruchu umożliwiała mu wspinaczkę. Badanie wykazało, że najbardziej podobny anatomicznie do lwa workowatego jest diabeł tasmański.
Miał również niezwykle mocne kończyny przednie, z wysuwanymi, kocimi pazurami, cechą wcześniej niewidoczną u torbaczy. Thylacoleo posiadał również olbrzymie haczykowate pazury osadzone na dużych, półpozycyjnych kciukach, których używał do chwytania i nieuruchomiania zdobyczy. Lew torbacz prawdopodobnie używał tych pazurów także do wspinania się na drzewa i pozostawiania tam swojej zdobyczy, podobnie jak dziś robią to lamparty.
Na stanowisku w Lancefield wydobyto kości, które należały do kilkuset tysięcy różnych osobników. Niektóre z nich miały dziwne nacięcia na powierzchni, które zidentyfikowano jako zrobione przez zęby Thylacoleo carnifex.
