 | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia | |||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Kariera seniorska | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera reprezentacyjna | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera trenerska | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
Liam Brady (ur. 13 lutego 1956 w Dublinie) – irlandzki piłkarz występujący na pozycji pomocnika, 72-krotny reprezentant swojego kraju, trener piłkarski.
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia | |||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Kariera seniorska | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera reprezentacyjna | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera trenerska | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
Liam Brady (ur. 13 lutego 1956 w Dublinie) – irlandzki piłkarz występujący na pozycji pomocnika, 72-krotny reprezentant swojego kraju, trener piłkarski.
Liam Brady swoją karierę piłkarską rozpoczął w barwach Arsenalu, gdzie trafił już w wieku 15 lat. Profesjonalny kontrakt z "Kanonierami" podpisał w 1973 roku, w wieku 17 lat. W pierwszej drużynie zadebiutował w sezonie 1973/74 w meczu przeciwko Birmingham City (6 października). Z Arsenalem trzykrotnie dotarł do finału Pucharu Anglii (1978, 1979 i 1980), triumfując w tych rozgrywkach tylko raz, za drugim podejściem. W swoim ostatnim sezonie w klubie z północnego Londynu Brady był bliski wywalczenia Pucharu Zdobywców Pucharów. W finale PZP Arsenal zmierzył się z hiszpańską Valencią. Przez 120 minut żadna z drużyn nie zdołała zdobyć bramki, więc o zwycięstwie zadecydował konkurs rzutów karnych. Jedenastki lepiej egzekwowali Hiszpanie, którzy wygrali 5:4. W szeregach Arsenalu z 11 metrów spudłowali Graham Rix i właśnie Brady.
Sezon 1979/80 był ostatnim dla Brady'ego w barwach Arsenalu, gdzie Irlandczyk rozegrał 307 spotkań, strzelając w nich 59 bramek.
Latem 1980 roku Brady został zawodnikiem Juventusu, którego zaledwie kilka miesięcy wcześniej Arsenal wyeliminował w półfinale Pucharu Zdobywców Pucharów. Włosi zapłacili Anglikom za Brady'ego pół miliona funtów.
W Turynie Brady spędził dwa sezony, kończąc każdy tytułem mistrza Włoch. Jednak latem 1982 roku, po sprowadzeniu przez Juventus Michela Platiniego z AS Saint-Étienne, Brady musiał znaleźć nowego pracodawcę. Wybrał Sampdorię, gdzie również występował przez dwa lata. W 1984 roku przeniósł się do Interu Mediolan, a po kolejnych dwóch sezonach zasilił Ascoli Calcio.
W 1987 roku powrócił do Londynu wiążąc się z West Ham United. "Młoty" zapłaciły za niego Ascoli 100 tys. funtów. Brady w West Ham występował przez trzy sezony. W 1990 roku zakończył piłkarską karierę.
W reprezentacji Irlandii zaliczył 72 występy, w których zdobył 9 bramek. Nigdy nie wystąpił na turnieju mistrzowskim. Udział w Euro 1988 uniemożliwiła mu kontuzja, natomiast na Mistrzostwach Świata we Włoszech w 1990 roku nie został powołany przez Jacka Charltona, bowiem w czasie eliminacji zakończył reprezentacyjną karierę.
W 1991 roku Brady został menedżerem Celtiku - ósmym w historii klubu, ale pierwszym, który wcześniej, jako zawodnik, nie był związany z The Bhoys. Ze szkockim klubem nie osiągnął sukcesów, natomiast zanotował jedną z najbardziej kompromitujących porażek. W II rundzie Pucharu UEFA sezonu 1991/92 Celtic przegrał na wyjeździe ze szwajcarskim Neuchatel Xamax 1:5 i odpadli z rozgrywek, bowiem w rewanżu zwyciężyli zaledwie 1:0.
W 1993 roku objął stery w Brighton & Hove Albion F.C., gdzie również pracował przez dwa sezony.
Od lipca 1996 do maja 2014 kierował młodzieżową akademią Arsenalu. W tym czasie drużyna U-18 tego klubu zdobyła trzykrotnie FA Youth Cup (2000, 2001, 2009) i dwukrotnie zwyciężyła w rozgrywkach Premier Academy League (2009, 2010). Jego zawodnikami byli m.in. Jack Wilshere, Kieran Gibbs, Ashley Cole, Cesc Fàbregas i Wojciech Szczęsny. W 2015 powrócił do klubu, jak jeden z jego ambasadorów. Od marca 2008 do marca 2010 był równocześnie asystentem Giovanni Trapattoniego w reprezentacji Irlandii.
W latach 1998-2023 był jednym z komentatorów irlandzkiej stacji telewizyjnej R.T.É.
Arsenal
Juventus