Lidia Sembratowicz (1929) | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data śmierci | |
| Zawód, zajęcie |
lekarz psychiatra |
| Narodowość |
polska |
| Odznaczenia | |
Lidia Uszkiewicz, z domu Sembratowicz (ur. 20 października 1908 w Posadzie Sanockiej, zm. 20 sierpnia 1981) – polska lekarz psychiatra, specjalizowała się w psychiatrii sądowej.
Urodziła się w rodzinie wyznania greckokatolickiego. Od 1924 (klasa IV) kształciła się w Państwowym Gimnazjum im. Królowej Zofii w Sanoku, gdzie w 1929 zdała egzamin dojrzałości (w jej klasie byli m.in. Adam Bieniasz, Stanisław Gerstmann, Norbert Ramer, Eugeniusz Duda, Ryszard Linscheid, Mieczysław Wiśniowski - trzej ostatni to ofiary zbrodni katyńskiej). Następnie studiowała na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Dyplom lekarza uzyskała 3 grudnia 1935. Przez dwa lata pracowała w Kolonii Dziecięcej Górka w Busku Zdroju, potem jako wolontariuszka w oddziale nerwowo-psychiatrycznym w X Okręgowym Szpitalu w Przemyślu. Od czerwca 1938 była asystentką w Szpitalu Tworkowskim. Od 1952 do 1980 związana z Instytutem Psychoneurologicznym w Warszawie. Pod koniec lat 70. kierownik tamtejszej kliniki.
Autorka licznych prac z zakresu psychiatrii sądowej i orzecznictwa sądowo-psychiatrycznego. Habilitowała się 20 lutego 1967 roku w Akademii Medycznej im. Juliana Marchlewskiego w Białymstoku na podstawie rozprawy pt. Zaburzenia reaktywne i symulacja w praktyce sądowo-psychiatrycznej. Przetłumaczyła na polski klasyczne prace Kandinskiego i Sieczenowa.
W 1979 odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Została pochowana w grobie rodzinnym na cmentarzu tworkowskim. Była żoną psychiatry Leona Uszkiewicza.