Litargit

Litharg

Okaz z Niemiec
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	PbO
Twardość w skali Mohsa	2
Łupliwość	doskonała
Pokrój kryształu	łuskowaty, tabliczkowy, płytkowy
Przezroczystość	przezroczysty, przeświecający
Układ krystalograficzny	tetragonalny
Gęstość	9,14 g/cm3
Właściwości optyczne
Barwa	czerwona
Połysk	tłusty, matowy
Współczynnik załamania	2,535–2,665 (jednoosiowy)
Inne	dwójłomność: 0,130
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	4.AC.20

Litargit (z gr. λιθάργυρος, lithárgyros, od λίθος líthos „kamień” i ἄργυρος árgyros „srebro”) – jedna z naturalnych postaci mineralnych tlenku ołowiu(II), PbO.

Właściwości

Krystalizuje w układzie tetragonalnym. Wykształca kryształy o pokroju łuskowatym, płytkowym i tabliczkowym. Występuje w formie skorup, ziemistych powłok i inkrustracji. Jest minerałem przezroczystym do przeświecającego. Posiada tłusty bądź matowy połysk. Rozpuszczalny w kwasach chlorowodorowym i azotowym.

Występowanie

Jest produktem przeobrażenia innych minerałów bogatych w ołów. Spotykany także w żużlach. Towarzyszą mu głównie cerusyt, hydrocerusyt, ołów rodzimy, massicot, miedź rodzima, plattneryt, kalcyt, magnezoferryt, galena oraz kwarc. Występuje w Australii, Austrii, Belgii, we Francji, Niemczech, Grecji (Attyka), Iranie, we Włoszech, Meksyku, Polsce (okolice Dąbrowy Górniczej), Rosji, Szwecji (Värmland), Anglii i Stanach Zjednoczonych (Arizona, Kalifornia).

Przypisy