Lodowiec Ferrara (2009) | |
| Terytorium | |
|---|---|
Położenie na mapie Antarktyki | |
Lodowiec Ferrara (ang. Ferrar Glacier) – lodowiec w Górach Transantarktycznych w Antarktydzie Wschodniej.
Nazwany przez Roberta Falcona Scotta (1868–1912) na cześć geologa brytyjskiej wyprawy antarktycznej (1901–1904) Hartley’a Ferrara (1879–1932). Nazwa początkowo stosowana była wobec tego lodowca oraz wobec obecnego Lodowca Taylora – a po odkryciu, że są to dwa osobne lodowce, pierwszy zatrzymał nazwę Lodowiec Ferrara, a drugi został nazwany na cześć geologa brytyjskiej wyprawy antarktycznej (1910–1914) Griffitha Taylora (1880–1963).
Lodowiec Ferrara leży w Górach Transantarktycznych w Antarktydzie Wschodniej. Spływa z płaskowyżu na Ziemi Wiktorii na zachód od Royal Society Range w kierunku New Harbor w McMurdo Sound. Na północny wschód od Knobhead skręca na wschód, stykając się z Lodowcem Taylora, a następnie płynie na wschód od Kukri Hills. Mierzy około 56 km długości.
Lodowiec Ferrara został odkryty w listopadzie 1902 roku podczas rekonesansu prowadzonego przez Alberta Armitage’a (1864–1943) i geologa Hartley’a Ferrara (1879–1932) – uczestników Ekspedycji Discovery (1901–1904). Wyprawa Armitage’a (ang. Western Journey Party) osiągnęła wysokość 2750 m n.p.m., przecierając szlak do Płaskowyżu Polarnego, którym podążył w kolejnym roku Scott, docierając na płaskowyż.