| Pojawienie się |
1982 |
|---|---|
| Twórca |
m.in. Andrzej Salwicki, Antoni Kreczmar |
| Strona internetowa | |
Loglan'82 – uniwersalny obiektowy język programowania, stworzony w Instytucie Informatyki Uniwersytetu Warszawskiego w latach 1977–1982 przez zespół kierowany przez Andrzeja Salwickiego.
Składnia języka wzoruje się na Pascalu. Semantyka zawiera konstrukcje klasyczne oferowane przez języki z rodziny Algol oraz nowsze: klasy i dziedziczenie klas, współbieżność i obsługa wyjątków. Zawiera m.in. do dziś zapomniane rozwiązanie problemu wiszących referencji opracowane przez Antoniego Kreczmara. W 1988 Bolesław Ciesielski zaproponował i zrealizował własną koncepcję obiektów aktywnych. Narzędziem (obiektowym) komunikacji i synchronizacji obiektów – procesów jest obce wywołanie metody innego obiektu. Koncepcja ta wyróżnia się ponadto ujednoliceniem formy postaci programów współbieżnych i rozproszonych. Autorem maszyny wirtualnej Loglanu 82 był Antoni Kreczmar.
Wśród współtwórczyń Loglanu 82 znajdowały się, m.in.: Hanna Oktaba, Wiesława Bartol, Danuta Szczepańska-Wasersztrum.
Loglan'82 charakteryzuje się innowacyjnymi cechami, które nie występują w innych językach programowania. Jedną z właściwości jest możliwość formalnej specyfikacji programów, umożliwiająca definiowanie założeń oraz efektów działania algorytmów. Język Loglan posiada silne typowanie, co pozwalało na wykrywanie i eliminowanie błędów na etapie kompilacji. Jest on również zaprojektowany z myślą o obsłudze współbieżności, dzięki czemu nadaje się do implementacji systemów wielozadaniowych. Pomimo że w latach 80. programowanie obiektowe nie było jeszcze powszechnie stosowane, Loglan'82 zawiera pewne takie elementy, co świadczy o jego nowatorskim charakterze.
Język Loglan'82 nie ma związku z mówionym językiem sztucznym loglan.
Wśród przykładów programów napisanych w tym języku znajdują się: