| Producent | |
|---|---|
| Wydawca | |
| Seria gier |
Lords of the Realm |
| Projektant |
David Lester |
| Data wydania |
1996 |
| Gatunek |
strategiczna gra turowa, strategiczna gra czasu rzeczywistego |
| Tryby gry |
jednoosobowy, wieloosobowy (Windows 95) |
| Platforma | |
| Poprzednia gra w serii | |
| Następna gra w serii | |
| Strona internetowa | |
Lords of the Realm II – strategiczna gra turowa z bitwami rozgrywanymi w czasie rzeczywistym, opracowana przez Impressions Games i wydana przez Sierra On-Line w 1996 roku. Jest kontynuacją Lords of the Realm. Gracz wciela się w średniowiecznego możnowładcę, który rozbudowuje gospodarkę swoich posiadłości i walczy z rywalami o koronę.
Kampania rozpoczyna się po śmierci króla, który nie pozostawił następcy. Gracz początkowo włada jednym hrabstwem, a jego celem jest wyeliminowanie pozostałych pretendentów do tronu. Na mapie strategicznej zarządza posiadłościami, rozdziela ludność między rolnictwo i przemysł, ustala podatki oraz organizuje produkcję uzbrojenia. Wyżywienie i zadowolenie mieszkańców wpływają na rozwój ludności; nadmierne obciążenia mogą doprowadzić do buntu. Z chłopów można rekrutować żołnierzy, co zmniejsza liczbę osób dostępnych do pracy. Jedna tura odpowiada porze roku. Oprócz rozwoju gospodarczego gracz może budować zamki, przemieszczać armie i prowadzić dyplomację, w tym zawierać sojusze.
Starcia w otwartym terenie oraz szturmy na zamki rozgrywane są na oddzielnej mapie w czasie rzeczywistym. W trakcie bitwy można w dowolnym momencie wstrzymać i wznowić rozgrywkę. Przy zdobywaniu fortyfikacji wykorzystuje się machiny oblężnicze, a obrońcy mogą m.in. razić napastników z murów i polewać ich wrzącym olejem. Gracz może też zrezygnować z osobistego dowodzenia i powierzyć rozstrzygnięcie bitwy komputerowi. Wersja dla Windows 95 obsługuje rozgrywkę wieloosobową przez sieć lub połączenie modemowe.
Głównym projektantem gry był David Lester, którego przy opracowaniu projektu wspierali Chris Beatrice, Simon Bradbury i Eric Ouellette. Beatrice pełnił funkcję dyrektora kreatywnego, Bradbury odpowiadał za programowanie, a Ouellette był producentem.
W zamieszczonych w instrukcji notatkach projektanta Lester wyjaśniał, że zamierzał ograniczyć trudności z opanowaniem pierwszej części i nadmierną liczbę powtarzalnych czynności przy zarządzaniu rozległym państwem. Wprowadzono m.in. suwak podziału siły roboczej między rolnictwo i przemysł oraz zrezygnowano z hodowli owiec. W porównaniu z poprzednikiem zmieniono także oblężenia: podczas gdy pierwsza gra miała turowy model zdobywania zamków, w drugiej szturmy prowadzono w czasie rzeczywistym. Bitwy polowe w czasie rzeczywistym występowały już w pierwszej części.
Instrukcja przewiduje oddzielne instalacje dla MS-DOS i Windows 95. Gra ukazała się również na komputerach Macintosh. W 1997 roku Sierra wydała dodatek Lords of the Realm II: Siege Pack dla Windows 95, wymagający podstawowej gry. Wprowadzał on samodzielny tryb potyczek, nowe mapy bitewne, edytor map i możliwość walki przez Internet. Kolejna numerowana część, Lords of the Realm III, ukazała się w 2004 roku.
Tim Soete z GameSpot w recenzji ze stycznia 1997 roku przyznał grze 7,6 na 10 punktów. Pozytywnie oceniał wyzwania związane z gospodarką i emocjonującą obronę zamków. Krytykował natomiast trudności w manewrowaniu oddziałami oraz ich tłoczenie się na polu bitwy. Uważał, że połączenie zarządzania zasobami i walki zapewnia interesującą rozgrywkę, choć może rozczarować odbiorców oczekujących większej głębi każdego z tych elementów.
Tim Carter w „Computer Gaming World” z marca 1997 roku wystawił ocenę czterech gwiazdek na pięć. Chwalił przystępny interfejs, zarządzanie gospodarką i oblężenia, które uznał za najciekawszy rodzaj starć. Za słabości uważał niewystarczającą sztuczną inteligencję przeciwników oraz powierzchowność historycznej oprawy, widoczną m.in. w schematycznych postaciach rywali i niewielkim zróżnicowaniu regionów. Wskazywał, że mechanika szczególnie dobrze nadaje się do rozgrywki między ludźmi.