| Data i miejsce urodzenia | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Wzrost |
163 cm | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Pozycja | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Informacje klubowe | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Klub | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Numer w klubie |
10 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera juniorska | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera seniorska | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera reprezentacyjna | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Lorenzo Insigne (ur. 4 czerwca 1991 we Frattamaggiore) – włoski piłkarz występujący na pozycji pomocnika lub napastnika, były reprezentant Włoch.
Insigne jest wychowankiem akademii SSC Napoli. W Serie A zadebiutował 24 stycznia 2010, gdy wszedł w ostatniej minucie meczu z Livorno za Germána Denisa. Kilka tygodni później został wypożyczony do Cavese.
W 2010 Foggia Calcio wykupiła 50% jego karty zawodniczej. Pod wodzą czeskiego trenera, Zdenka Zemana, trafił 19 goli.
8 lipca 2011 ponownie grał pod wodzą Zemana, tym razem został wypożyczony do Pescary.
Od lutego 2019 do stycznia 2022 był kapitanem Napoli.
8 stycznia 2022, na zasadzie wolnego transferu, Insigne przeszedł do kanadyjskiego klubu Toronto FC, z którym podpisał czteroletni kontrakt. 23 lipca zadebiutował w klubie, przegrywając 4:0 mecz Major League Soccer z Charlotte FC.
30 stycznia 2026 roku przeniósł się z wolnego transferu do Pescary, gdzie podpisał kontrakt do końca sezonu. Pierwsze spotkanie rozegrał 10 lutego, wchodząc z ławki w przegranym spotkaniu z US Catanzaro (0:2). 1 marca strzelił pierwszą bramkę dla Pescary od 5041 dni (poprzednio 12 maja 2012 roku przeciwko Torino) w spotkaniu z US Palermo (2:1). Tydzień później strzelił kolejną bramkę, tym razem przeciwko SSC Bari (4:0). 18 marca zaliczył gola i dwie asysty w zwycięskim meczu z Virtus Entella (3:0). Czwartą bramkę w sezonie 2025/26 ustrzelił 6 kwietnia w wygranym meczu z Reggianą (1:3).
8 lipca 2026 roku podpisał dwuletnią umowę z US Sampdorią.
6 października 2011 zadebiutował w drużynie reprezentacji Włoch U-21. Strzelił dwie bramki w wygranym 7:2 meczu z Liechtensteinem. 11 września 2012 zadebiutował w dorosłej reprezentacji w wygranym 2:0 meczu z Maltą. Pierwszą bramkę zdobył w przegranym 2:1 meczu przeciwko Argentynie 14 sierpnia 2013. Wystąpił na Mistrzostwach Świata 2014, Mistrzostwach Europy 2016 i na Mistrzostwach Europy 2020 w których zwyciężył.
Jego trzej bracia Roberto, Marco i Antonio również są piłkarzami. Żonaty z Genoveffą Jarone, z którą ma dwójkę synów Carmine i Christiana.