| Cynocephalidae | |||||
| Simpson, 1945 | |||||
Przedstawiciel rodziny – łasicolot malajski (Galeopterus variegatus) | |||||
| Systematyka | |||||
| Domena | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Królestwo | |||||
| Typ | |||||
| Podtyp | |||||
| Gromada | |||||
| Podgromada | |||||
| Infragromada | |||||
| Rząd | |||||
| Rodzina |
lotokotowate | ||||
| Typ nomenklatoryczny | |||||
|
Cynocephalus Boddaert, 1768 | |||||
| |||||
| Rodzaje | |||||
| |||||
| Zasięg występowania | |||||
Występowanie: Kolor czerwony – lotokot malajski Kolor zielony – lotokot filipiński | |||||
Lotokotowate (Cynocephalidae) – rodzina ssaków z rzędu latawców (Dermoptera). Lotokotowate nie są lemurami i nie latają, lecz szybują. Ze względu na podobieństwa zaliczane były dawniej do nietoperzy.
Przedstawiciele tej rodziny zamieszkują lasy deszczowe południowo-wschodniej Azji łącznie z Filipinami.
Ssaki te są dość zagadkową grupą zwierząt. Są to zwierzęta wielkości kota (30–40 cm długości), nadrzewne i roślinożerne. Osiągają 1–2 kg masy ciała. Ich cechą charakterystyczną jest obszerny fałd skórny rozpięty między kończynami i stanowiący powierzchnię nośną, którą wykorzystują przy przeskakiwaniu z drzewa na drzewo. Ten fałd skórny tworzą dwie warstwy owłosionej skóry. Dzięki takiemu przystosowaniu lotokotowate są zdolne do wykonywania lotów ślizgowych na odległość kilkudziesięciu metrów przy niewielkiej utracie wysokości. Rekordowy lot wynosił 136 m. Lotokotowate prowadzą nocny tryb życia. Dzień spędzają w dziuplach. Ciąża trwa 2 miesiące. Samica rodzi 1–2 młode.
Lotokotowate stanowią grupę siostrzaną z tupajowatymi i są blisko spokrewnione z naczelnymi.
Do rodziny należą dwa występujące współcześnie rodzaje wraz z gatunkami:
Opisano również rodzaj wymarły: