Louis Picamoles

Louis Picamoles
Ilustracja
Pseudonim

Loulou

Data i miejsce urodzenia

5 lutego 1986
Paryż

Wzrost

192 cm

Masa ciała

106 kg

Rugby union
Pozycja

wiązacz, rwacz

Kariera juniorska
Lata Zespół
?–1999 Le Chesnay
1999–2004 Montpellier Hérault
Kariera seniorska
Lata Zespół Wyst. (Pkt.)
2004–2009 Montpellier Hérault 64 (55)
2009– Stade Toulousain 124 (100)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja Wyst. (Pkt.)
2004–2005  Francja U-19 6 (3)
2007  Francja U-21 2 (10)
2008–  Francja 80 (50)
  1. ↑ Mecze i punkty w lidze akt. w dniu 18 grudnia 2014 r.
  2. ↑ Mecze i punkty w reprez. akt. w dniu 21 września 2019 r.

Louis Picamoles (ur. 5 lutego 1986 w Paryżu) – francuski rugbysta, grający w trzeciej linii młyna w zespole Stade Toulousain oraz w reprezentacji narodowej. Zdobywca srebrnego medalu podczas Pucharu Świata w Rugby w 2011.

Kariera klubowa

Związany był z klubem Montpellier od 1999 roku. Zadebiutował w pierwszej drużynie w sezonie 2004/2005, a od roku 2007 regularnie występował w pierwszym składzie. Grę w tym zespole zakończył dużym osiągnięciem, wybrany został bowiem do najlepszej piętnastki sezonu 2007/08 ligi francuskiej.

W roku 2009 podpisał czteroletni kontrakt z zespołem Stade Toulousain. Z drużyną tą w sezonie 2009/10 wygrał Puchar Heinekena oraz mistrzostwo Francji w dwóch następnych sezonach. W 2013 roku przedłużył kontrakt o kolejne trzy lata, a jego kwota wynosiła 25 tysięcy euro miesięcznie. W 2014 roku był nominowany do wyróżnienia dla najlepszego europejskiego zawodnika.

Kariera reprezentacyjna

Uczestniczył w 2005 r. mistrzostwach świata U-19 rozegranych w Południowej Afryce, a w 2007 r. także w Pucharze Sześciu Narodów dla drużyn U-21. W 2006 roku zagrał również w akademickiej kadrze Francji w meczu przeciwko Hiszpanii.

Został tysięcznym reprezentantem Francji, kiedy zadebiutował w seniorskiej kadrze narodowej meczem z Irlandią 9 lutego 2008, zastępując w składzie na ten mecz kontuzjowanego Elvisa Vermulena. Zagrał w tym turnieju jeszcze w dwóch meczach, po czym został wybrany na letnie i jesienne mecze przeciw drużynom z południowej półkuli. Powołania otrzymał również w następnym roku – zagrał w pierwszej połowie sezonu w czterech spotkaniach Pucharu Sześciu Narodów 2009 oraz w czerwcowych meczach przeciw Nowej Zelandii.

W listopadzie 2009 roku został wybrany graczem meczu przeciwko ówczesnym mistrzom świata. Kilka dni później na treningu doznał kontuzji, która wykluczyła go z dalszych spotkań. Ominęło go powołanie na Puchar Sześciu Narodów 2010 i pojawił się w reprezentacji dopiero na tournée po południowej półkuli osiem miesięcy później. Swoją postawą nie zaimponował sztabowi szkoleniowemu kadry, nie zagrał więc ani w kończących rok spotkaniach, ani w Pucharze Sześciu Narodów 2011.

Został niespodziewanie zgłoszony do składu na Puchar Świata w Rugby 2011. Zagrał w trzech meczach turnieju zakończonego zdobyciem przez Francję srebrnego medalu, a w spotkaniu z Kanadą otrzymał tytuł najlepszego gracza meczu. W kolejnych sezonach stał się podstawowym zawodnikiem kadry.

Osiągnięcia