 | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Pełne imię i nazwisko |
Lucas Eugène Chevalier | ||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Obywatelstwo | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wzrost |
189 cm | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Pozycja | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Informacje klubowe | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Klub | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Numer w klubie |
30 | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera juniorska | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera seniorska | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Kariera reprezentacyjna | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
Lucas Chevalier (ur. 6 listopada 2001 w Calais) – francuski piłkarz i reprezentant kraju, występujący na pozycji bramkarza w Paris Saint-Germain.
Lucas Chevalier rozpoczął grę w piłkę nożną w Coquelles, w Sporting Club Coquellois, gdzie mieszkali jego rodzice. Następnie występował w AS Marck. Został dostrzeżony przez Lille OSC, najpierw trafił do ośrodka szkolenia w Liévin, a następnie w 2014 roku podpisał kontrakt z „Dogami”, klubem, któremu kibicował od dzieciństwa. Dołączył wówczas do akademii LOSC w Domaine de Luchin, gdzie przeszedł pełne szkolenie, podobnie jak jego poprzednicy i rodacy Benjamin Pavard czy Mathieu Debuchy. W trakcie gry w młodzieżowych zespołach klubu z północy Francji regularnie występował w starszych rocznikach.
Chevalier po raz pierwszy pojawił się na ławce rezerwowych drużyny rezerw Lille OSC w maju 2018 roku, przeciwko rezerwom RC Lens (2:2). 18 sierpnia 2018 roku po raz pierwszy wyszedł w podstawowym składzie w meczu National 2 przeciwko SAS Épinal, zastępując Herve Koffiego, który zagrał w poprzedniej kolejce. W sezonie 2019/2020 był podstawowym bramkarzem zespołu LOSC U-19 we wszystkich meczach UEFA Youth League, a jego drużyna zajęła drugie miejsce w grupie za Ajaksem Amsterdam, a przed Chelsea FC i Valencią CF.
W kolejnym sezonie po raz pierwszy był powoływany do kadry pierwszego zespołu na mecze Ligue 1, Pucharu Francji i Ligi Europy UEFA. Jako trzeci bramkarz w hierarchii, za Mike’em Maignanem i Oréstisem Karnezisem, nie rozegrał żadnego spotkania, ale znajdował się w kadrze zespołu, który wywalczył mistrzostwo Francji.
Z powodu braku regularnej gry zgodził się na wypożyczenie do Valenciennes FC, występującego w Ligue 2, gdzie doznał kontuzji tuż przed startem sezonu. Po powrocie do zdrowia, pod okiem trenera bramkarzy Jérémiego Janota, rozegrał 30 spotkań dla czerwono-białych. Dzięki dobrym występom został wybrany przez kibiców najlepszym piłkarzem Valenciennes w sezonie. Otrzymał również wyróżnienie dla odkrycia sezonu wśród bramkarzy Ligue 2, przyznawane przez trenerów bramkarzy francuskiej piłki zawodowej.
10 września 2022 roku, po powrocie z wypożyczenia, rozegrał swój pierwszy mecz w Ligue 1 przeciwko Olympique Marsylia. Po kolejnych spotkaniach przeciwko Toulouse FC i FC Lorient ponownie znalazł się w podstawowym składzie na Derby du Nord z RC Lens, rozegrane 9 października na Stade Pierre-Mauroy. Zanotował wówczas bardzo dobry występ, broniąc rzut karny na początku meczu, a następnie popisując się kilkoma decydującymi interwencjami. Po spotkaniu powiedział w rozmowie z Prime Video i Thierrym Henrym, że Mike Maignan, były bramkarz LOSC, z którym utrzymywał kontakt, zadzwonił do niego tego dnia, aby udzielić mu wskazówek i dodać otuchy. Za ten występ został wybrany do jedenastki kolejki dziennika L’Équipe.
Kibice z grupy DVE stworzyli dla niego przyśpiewkę, wykonywaną podczas jego wejścia na murawę w trakcie rozgrzewki na Stade Pierre-Mauroy: „To chłopak stąd, to nasza jedynka, to Lucas Chevalier, to Lucas Chevalier”.
3 grudnia 2023 roku Lucas zaliczył bardzo dobry występ w meczu z FC Metz. W 29. minucie obronił pierwszy rzut karny, wykonywany przez Simona Elisorа, podyktowany po zagraniu Leny’ego Yoro. Powtórzył ten wyczyn również w 55. minucie po kolejnym rzucie karnym, sprokurowanym tym razem przez niego samego. Tego wieczoru LOSC wygrało 2:0. Francuski bramkarz kontynuował systematyczny rozwój także w sezonie 2023/2024. Zanotował kilka interwencji wysokiej klasy, między innymi w rewanżowym ćwierćfinale Ligi Konferencji Europy przeciwko Aston Villi. Po sezonie ponownie był wymieniany w gronie najlepszych bramkarzy Ligue 1.
Jego były kolega z drużyny Benoît Costil bardzo pochlebnie wypowiadał się o Chevalierze. Były reprezentant Francji opisał go następująco: „Zajdzie bardzo daleko z wielu powodów. Przede wszystkim jest ogromnie utalentowany i bardzo dobry w każdym aspekcie gry. Myślę, że może się jeszcze poprawić, a to pokazuje, jak wysoko może zajść. Jest też bardzo dobrze otoczony. Ma szczęście grać w klubie, który stworzył mu świetne warunki. Struktura, jaką LOSC zbudowało wokół niego, jest znakomita i bardzo mądra z punktu widzenia jego rozwoju. Widzę go bardzo wysoko […] Myślę, że już teraz ma talent i dojrzałość, by trafić do klubu z europejskiego top 10”.
8 sierpnia 2025 roku Lucas Chevalier odszedł z Lille OSC i podpisał pięcioletni kontrakt z Paris Saint-Germain, obowiązujący do czerwca 2030 roku. Kwotę transferu szacowano na 40 milionów euro, a wraz z bonusami mogła ona wzrosnąć do 55 milionów euro. Dzięki temu transferowi został trzecim najdroższym bramkarzem w historii, po Kepie Arrizabaladze (80 mln euro) i Alissonie (72 mln euro).
13 sierpnia 2025 roku rozegrał swój pierwszy mecz w barwach PSG, występując w finale Superpucharu UEFA. Zanotował kilka udanych interwencji i obronił rzut karny Mickiego van de Vena w serii jedenastek.
30 sierpnia 2025 roku, w meczu 3. kolejki Ligue 1 pomiędzy Paris Saint-Germain a Toulouse FC, po raz pierwszy obronił rzut karny Franka Magriego w 45+5. minucie. Chwilę później arbiter zarządził powtórzenie jedenastki z powodu przedwczesnego wbiegnięcia kilku piłkarzy PSG w pole karne. Drugi rzut karny, wykonywany tym razem przez Cristiana Cásseresa Jr., Chevalier również obronił. Spotkanie zakończyło się zwycięstwem PSG 6:3.
8 stycznia 2026 roku, w meczu o Trophée des Champions z Olympique Marsylia, ponownie zaliczył kilka udanych interwencji, a w serii rzutów karnych obronił dwa strzały zawodników rywali – O’Rileya i Traorè – przyczyniając się do zdobycia przez swój zespół 14. takiego trofeum.
W 7. przedostatniej kolejce Ligi Mistrzów UEFA 2025/2026 oraz w 17. kolejce Ligue 1 popełnił kilka błędów. W Lidze Mistrzów nie obronił dwóch strzałów, które zakończyły się dubletem Luisa Suáreza, a następnie w lidze nie zdołał obronić rzutu karnego wykonywanego przez Willema Geubbelsa. Jego występy zostały ocenione jako przeciętne. Z tych powodów trener Luis Enrique miał zdecydować się na wystawianie Matwieja Safonowa, co zepchnęło Chevaliera do roli drugiego bramkarza PSG.
W marcu 2017 roku Chevalier po raz pierwszy wystąpił w młodzieżowych reprezentacjach Francji, zaczynając od kadry U-16, z którą zagrał w zremisowanym 2:2 meczu z Polską. Następnie trafił do reprezentacji U-18, w której rozegrał cztery spotkania, wszystkie zakończone zwycięstwami. 11 listopada 2021 roku, jako bramkarz kadry U-20, wystąpił w meczu z Niemcami.
W marcu 2022 roku Sylvain Ripoll powołał go do reprezentacji Francji do lat 21 jako zastępcę kontuzjowanego Illana Mesliera. Piłkarze reprezentacji Francji byli zakwaterowani w Coquelles, gdzie Chevalier rozpoczynał karierę i gdzie nadal mieszkali jego rodzice, jednak nie pojawił się na boisku w meczu rozegranym w Calais. Ostatecznie zadebiutował w reprezentacji Francji U-21 19 listopada 2022 roku w meczu z Norwegią, zakończonym remisem 1:1. 16 marca 2023 roku ponownie otrzymał powołanie do tej kadry.
3 czerwca 2024 roku Thierry Henry umieścił go na szerokiej liście 25 zawodników przewidzianych do udziału w igrzyskach olimpijskich 2024 w Paryżu, jednak ostatecznie klub nie zgodził się na jego wyjazd z powodu udziału w eliminacjach Ligi Mistrzów UEFA.
W listopadzie 2024 roku po raz pierwszy został powołany przez Didiera Deschampsa do seniorskiej reprezentacji Francji. Pełnił funkcję trzeciego bramkarza za Mike’em Maignanem i Brice’em Sambą na mecze z Izraelem i Włochami w Lidze Narodów UEFA. W maju 2025 roku znalazł się w 25-osobowej kadrze na turniej finałowy tych rozgrywek. Nie wystąpił jednak w żadnym spotkaniu, a Francja zakończyła turniej na trzecim miejscu.
Pierwszy występ w seniorskiej reprezentacji zaliczył w meczu z Azerbejdżanem, ostatnim spotkaniu eliminacji mistrzostw świata 2026, gdy Francja miała już zapewniony awans. W tym meczu został również bramkarzem, który najszybciej stracił pierwszego gola po debiucie w reprezentacji Francji od czasu René Llense’a, który zanotował taki przypadek 17 lutego 1935 roku w meczu z Włochami.
