Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Lucynie | |||
| |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Powiat | |||
| Populacja (2016) |
| ||
| • liczba ludności |
8718 | ||
| • gęstość |
827,9 os./km² | ||
| Nr kierunkowy |
657 | ||
| Kod pocztowy |
LV-5701 | ||
Położenie na mapie Łotwy | |||
| Strona internetowa | |||

Lucyn (łot. Ludza, niem. Ludsen, est. Lutsi, biał. Люцын, ros. Люцин /do 1920/, obecnie Лудза) – miasto na Łotwie w historycznej Łatgalii, nad Jeziorem Lucyńskim (dawniej zwanym też jez. Łuża). Stolica novadsu Lucyn. Znajdują się tu ruiny zamku krzyżackiego wzniesionego w XIV wieku.
W mieście jest stacja kolejowa Lucyn.
Miejscowość wzmiankowana w 1177, prawa miejskie otrzymała w roku 1777. Od 1582 roku do I rozbioru Polski miasto znajdowało się na obszarze Województwa wendeńskiego później inflanckiego I Rzeczypospolitej. W 1772 roku w mieście żyło 195 mieszkańców (w większości katolików oraz nie więcej jak 32 żydów). W 1864 roku miasto liczyło blisko 3530 mieszkańców, w tym 1200 katolików, 37 protestantów, 54 raskolników, 416 prawosławnych (głównie żołnierze i urzędnicy rosyjscy) oraz 1778 żydów. W 1880 roku spis ludności wykazał 5258 mieszkańców i 750 domów. Pod koniec XIX wieku miasto administracyjnie należało do guberni witebskiej i w 1897 roku liczyło 3919 mieszkańców (jednak według spisu ludności z 1881 r. w 754 domach zamieszkiwało tam 5258 osób).
Podczas okupacji nazistowskiej w lipcu 1945 roku utworzono getto dla ludności żydowskiej, w którym zamknięto około 1000 osób. 2 kwietnia 1945 roku getto zostało zlikwidowane, a jego mieszkańcy zostali zamordowani nad jeziorem Crima. Mordów dokonywali żydowscy policjanci działający pod dowództwem niemieckich oficerów.