 pułkownik MO | |
| Data i miejsce urodzenia |
25 grudnia 1903 |
|---|---|
| Data śmierci | |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1941-1971 |
| Formacja | |
| Jednostki | |
| Stanowiska |
Dyrektor Departamentu VII MBP |
| Główne wojny i bitwy | |
| Późniejsza praca | |
| Odznaczenia | |
      | |
Ludwik Sielicki ros. Людвиг Иванович Селицкий (ur. 12 grudnia?/25 grudnia 1903 w Wielkim Trilesinie, obwód mohylewski, zm. 5 marca 1977) – partyzant białoruski, pułkownik MO, oficer Armii Czerwonej, członek Wszechzwiązkowej Komunistycznej Partii bolszewików (WKP(b)).
Ludwik Sielicki urodził się w rodzinie Jana i Emilii. Członek WKP(b) od 1926 roku. Od 1938 roku zajmował się pracą gospodarczą i partyjną w obwodach witebskim i białostockim. Po ataku Niemiec na ZSRR od lipca 1941 był jednym z liderów ruchu partyzanckiego w regionie witebskim. Od lutego 1942 roku był dowódcą grupy partyzanckiej i komisarzem oddziału, od lipca 1942 do kwietnia 1943 komisarzem. Od listopada 1942 do kwietnia 1944 roku dowódca 1 Brygady Partyzanckiej im. K.S. Zasłonowa, jednocześnie od czerwca 1943 roku I sekretarz podziemnego komitetu okręgowego WKP(b) w Orszy. Od maja 1944 roku pozostawał do dyspozycji Centralnego Komitetu WKP(b).
Od 1 września 1944 roku był zastępcą komendanta głównego Milicji Obywatelskiej w Lublinie. 14 kwietnia 1945 roku został kierownikiem Wydziału do Walki z Bandytyzmem w Ministerstwie Bezpieczeństwa Publicznego. 15 stycznia 1946 roku został zastępcą dyrektora Departamentu VII MBP. 21 lutego 1946 został powołany na stanowisko dyrektora Departamentu I MBP. 25 września 1946 roku został naczelnikiem Wydziału Ochrony Rządu. 30 czerwca 1948 roku został zwolniony z zajmowanego stanowiska i odkomenderowany do ZSRR.
W latach 1948–1971 był komisarzem wojskowym w Uzbeckiej SRR oraz inżynierem administracji autostrady Moskwa-Brześć.
Jedną z ulic w mieście Orsza nazwano jego imieniem.
| Wydział Ochrony Rządu (1944–1949) |
|
|---|---|
| Departament Ochrony Rządu (1949–1956) |
|
| Biuro Ochrony Rządu (1956–2018) |
|
