Lustmord podczas koncertu (2011) | |
| Imię i nazwisko |
Brian Williams |
|---|---|
| Pseudonim |
Isolrubin BK, Arecibo, Dread |
| Data i miejsce urodzenia |
6 stycznia 1964 |
| Gatunki | |
| Aktywność |
1980- |
| Strona internetowa | |
Lustmord, właśc. Brian Williams (ur. 6 stycznia 1964 w Bethesda) – walijski muzyk, inżynier dźwięku i kompozytor. Często uznawany za pioniera muzyki dark ambient.
Brian Williams urodził się w 1959 w Bethesda, małym mieście w Walii. Jego dziadkowie pracowali w lokalnych kamieniołomach łupkowych, co ukształtowało jego światopogląd, zwłaszcza w kwestiach społecznych i równości. Williams dorastał w społeczności, gdzie większość mieszkańców posługiwała się językiem walijskim, a jego wczesne doświadczenia – w tym diagnoza dysleksji postawiona przez nauczycielkę języka angielskiego – miały istotny wpływ na jego późniejszy rozwój. Dzięki wsparciu nauczycielki, Williams zdołał ukończyć szkołę z dobrymi wynikami i podjąć naukę w szkole artystycznej.
W młodości Williams miał doświadczać licznych konfliktów, w tym bójek, które były wynikiem jego niekonwencjonalnego stylu życia i poglądów. W wieku 18–20 lat zyskał reputację „twardziela”, co z jednej strony zniechęcało potencjalnych agresorów, z drugiej zaś narażało go na konfrontacje z jeszcze bardziej niebezpiecznymi osobami. Ostatecznie, aby uciec od tej rzeczywistości, przeniósł się do Londynu, gdzie zaangażował się w scenę muzyczną, zwłaszcza w nurt industrialny i punkowy.
Williams rozpoczął działalność artystyczną pod pseudonimem Lustmord w 1980, stając się jednym z kluczowych przedstawicieli pierwszej fali ruchu industrialnego. Był związany z wytwórnią Industrial Records, a także współpracował z takimi grupami jak SPK, Chris & Cosey oraz Creative Technology Institut. W 1980 założył własną wytwórnię, Side Effects, która stała się platformą dla jego eksperymentalnych projektów. Lustmord szybko zyskał uznanie jako jeden z pierwszych artystów tworzącego dark ambient – gatunek, którego album Heresy (1990) uważany jest za kamień milowy.
Twórczość Williamsa charakteryzuje się zacieraniem granic między muzyką a projektowaniem dźwięku. Artysta wykorzystuje nagrania terenowe rejestrowane w różnorodnych, często trudno dostępnych lub nacechowanych symbolicznym znaczeniem miejscach, takich jak krypty, katakumby, jaskinie, rzeźnie, kopalnie czy katedry, a także przetworzone sygnały pochodzenia radiowego. Materiał ten łączy z elementami śpiewu rytualnego, brzmieniem tybetańskich rogów oraz niskoczęstotliwościowymi efektami elektronicznymi, tworząc rozbudowane, atmosferyczne kompozycje. Jego muzyka bywa opisywana jako pierwotna, monumentalna i przytłaczająca. Sam artysta podkreśla jednak, że nie postrzega swojej twórczości jako „mrocznej” w potocznym znaczeniu tego słowa, lecz jako formę ukazywania i eksplorowania tego, co pozostaje ukryte poza bezpośrednim doświadczeniem słuchacza.
Około 1999 firma Interplay Entertainment zatrudniła Williamsa do skomponowania ścieżki dźwiękowej do gry komputerowej Planescape: Torment. Przez cztery miesiące pracy nad projektem stworzył ponad 40 oryginalnych utworów. Na sześć tygodni przed premierą gry jeden z producentów zmienił jednak koncepcję dotyczącą kierunku muzycznego projektu, w rezultacie czego kompozycje Williamsa nie zostały wykorzystane. Było to jego pierwsze doświadczenie związane z pracą przy grze komputerowej; sam artysta określił je później jako „okropne”. Część materiału przygotowanego na potrzeby gry wykorzystał następnie na albumie Metavoid z 2001.
W późniejszym okresie Williams tworzył muzykę i projektował dźwięk do różnych produkcji, w tym do gry Far Cry Instincts (2005). W 2015, wspólnie z Jasonem Gravesem, skomponował ścieżkę dźwiękową do gry Evolve, natomiast w 2022, wraz z Aethekiem, stworzył muzykę do horroru Scorn.
Od wielu lat mieszka w Los Angeles. Jest żonaty – jego żona jest młodsza od niego (poznał ją, gdy miał 25 lat, a ona 18).
Williams jest ateistą i nie praktykuje żadnych rytuałów.
Brian Williams poza działalnością muzyczną wypowiadał się również na tematy filozoficzne i społeczno-polityczne. W wywiadach poruszał zagadnienia związane z egzystencjalizmem, kosmologią, sensem życia, nierównościami społecznymi oraz krytyką współczesnych systemów politycznych.
W sferze poglądów politycznych określał się mianem „socjalisty-realisty”. Deklarował poparcie dla powszechnego dostępu do opieki zdrowotnej, edukacji oraz godnych warunków życia. Jednocześnie wskazywał na trudności związane z realizacją tych postulatów, argumentując, że ich wdrożenie utrudniają istniejące uwarunkowania społeczno-ekonomiczne oraz wpływy grup posiadających znaczną władzę i kapitał. Krytycznie odnosił się również do postępującej polaryzacji społecznej, szczególnie w Stanach Zjednoczonych, gdzie – jego zdaniem – narastały skrajne postawy i zjawisko przemocy społecznej.