Lycodonomorphus

	Lycodonomorphus
	Fitzinger, 1843
	; L. rufulus
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	zauropsydy
Podgromada	diapsydy
Rząd	łuskonośne
Podrząd	węże
Infrarząd	Alethinophidia
Nadrodzina	Elopidea
Rodzina	Lamprophiidae
Rodzaj	Lycodonomorphus
	Typ nomenklatoryczny
	Coluber rufulus Lichtenstein, 1823
Synonimy
	Ablabes A.M.C. Duméril, 1853; Neusterophis Günther, 1863; Ablabophis Boulenger, 1893; Glypholycus Günther, 1894; Nerophidion Werner, 1924;
	Ablabes A.M.C. Duméril, 1853; Neusterophis Günther, 1863; Ablabophis Boulenger, 1893; Glypholycus Günther, 1894; Nerophidion Werner, 1924;
Gatunki
	7 gatunków – zobacz opis w tekście
	7 gatunków – zobacz opis w tekście
	Systematyka w Wikispecies
	Multimedia w Wikimedia Commons

Lycodonomorphus – rodzaj węży z rodziny Lamprophiidae.

Rozmieszczenie geograficzne

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Afryce (Kongo, Demokratyczna Republika Konga, Rwanda, Tanzania, Zambia, Angola, Malawi, Mozambik, Zimbabwe, Botswana, Eswatini, Lesotho i Południowa Afryka).

Systematyka

Rodzaj zdefiniował w 1843 roku austriacki zoolog Leopold Fitzinger w publikacji własnego autorstwa zatytułowanej Systematyka gadów. Część pierwsza, Amblyglossae. Gatunkiem typowym jest (oryginalne oznaczenie) L. rufulus.

Etymologia

Lycodonomorphus: rodzaj Lycodon Fitzinger, 1826; gr. μορφη morphē ‘forma, wygląd’ .
Ablabes: gr. αβλαβης ablabēs ‘niekrzywdzący, nieszkodliwy, niewinny’. Gatunek typowy (późniejsze oznaczenie): Coluber rufulus Lichtenstein, 1823.
Neusterophis: gr. νευστηρ neustēr ‘pływak’; οφις ophis, οφεως opheōs ‘wąż’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Natrix laevissima Günther, 1862.
Ablabophis: gr. αβλαβης ablabēs ‘niekrzywdzący, nieszkodliwy, niewinny”’; οφις ophis, οφεως opheōs ‘wąż’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Coluber rufulus Lichtenstein, 1823.
Glypholycus: gr. γλυφις gluphis, γλυφιδος gluphidos ‘karb, rowek’, od γλυφω gluphō ‘grawerować, ryć’; λυκος lukos ‘wilk’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Glypholycus bicolor Günther, 1893.
Nerophidion: gr. ναρος naros ‘płynący’; οφιδιον ophidion ‘wężyk, mały wąż’, zdrobnienie od οφις ophis, οφεως opheōs ‘wąż’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Nerophidion hypsirhinoides Werner, 1924 (= Glypholycus bicolor Günther, 1893).

Podział systematyczny

Do rodzaju należą następujące gatunki:

Lycodonomorphus bicolor (Günther, 1893)
Lycodonomorphus laevissimus (Günther, 1862)
Lycodonomorphus leleupi (Laurent, 1950)
Lycodonomorphus mlanjensis Loveridge, 1953
Lycodonomorphus obscuriventris Fitzsimons, 1963
Lycodonomorphus rufulus (Lichtenstein, 1823)
Lycodonomorphus whytii (Boulenger, 1897)

Przypisy

1 2 L.J.F.J. Fitzinger: Systema reptilium. Fasciculus primus, Amblyglossae. Vindobonae: Braumüller et Seidel, 1843, s. 27. (łac.).
↑ A.M.C. Duméril. Prodrome de la classification des reptiles ophidiens. „Mémoires de l’Académie des sciences de l’Institut de France”. 23, s. 454, 1853. (fr.).
↑ A.C.L.G. Günther. On Atheris burtonii, a New Snake from West Africa. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 1863, s. 16 (przypis), 1863. (ang.).
↑ G.A. Boulenger: Catalogue of the snakes in the British Museum (Natural History). Cz. 1: Typhlopidae, Glauconiidae, Boidae, Ilysiidae, Uropeltidae, Xenopeltidae, and Colubriddae Aglyphae, part. London: The Trustees, 1893, s. 318. (ang.).
↑ A.C.L.G. Günther. Descriptions of the Reptiles and Fishes collected by Mr. E. Coode-Hore on Lake Tanganyika. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 1893, s. 629, 1894. (ang.).
↑ F. Werner. Neue oder wenig bekannte Schlangen aus dem Naturhistorischen Staatsmuseum in Wien. I. Teil. „Sitzungsberichte. Abt. 1, Mineralogie, Krystallographie, Botanik, Physiologie der Pflanzen, Zoologie, Paläontologie, Geologie, physische Geographie und Reisen”. 133, s. 53, 1924. (niem.).
1 2 P. Uetz & J. Hallermann: Genus: Lycodonomorphus. The Reptile Database. [dostęp 2025-06-08]. (ang.).
↑ R. Midtgaard: Lycodonomorphus. [w:] Taxonomy [on-line]. RepFocus - A Survey of the Reptiles of the World. [dostęp 2025-06-08]. (ang.).
↑ Jaeger 1959 ↓, s. 158.
1 2 A.M.C. Duméril & G. Bibron: Erpétologie générale, ou, Histoire naturelle complète des reptiles. T. 7. Cz. 1. Paris: Roret, 1854, s. 304. (fr.).
↑ Jaeger 1959 ↓, s. 166.
1 2 3 Jaeger 1959 ↓, s. 175.
↑ Jaeger 1959 ↓, s. 111.
↑ Jaeger 1959 ↓, s. 146.
↑ Jaeger 1959 ↓, s. 165.

Bibliografia

Edmund C.E.C. Jaeger Edmund C.E.C., Source-book of biological names and terms, wyd. 3, rewizja 2, Springfield: Charles C. Thomas, 1959, s. 1–316, OCLC 11069271 (ang.).

[Fitzinger-1] 1 2 L.J.F.J. Fitzinger: Systema reptilium. Fasciculus primus, Amblyglossae. Vindobonae: Braumüller et Seidel, 1843, s. 27. (łac.).

[Duméril-2] A.M.C. Duméril. Prodrome de la classification des reptiles ophidiens. „Mémoires de l’Académie des sciences de l’Institut de France”. 23, s. 454, 1853. (fr.).

[Günther1863-3] A.C.L.G. Günther. On Atheris burtonii, a New Snake from West Africa. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 1863, s. 16 (przypis), 1863. (ang.).

[Boulenger-4] G.A. Boulenger: Catalogue of the snakes in the British Museum (Natural History). Cz. 1: Typhlopidae, Glauconiidae, Boidae, Ilysiidae, Uropeltidae, Xenopeltidae, and Colubriddae Aglyphae, part. London: The Trustees, 1893, s. 318. (ang.).

[Günther1894-5] A.C.L.G. Günther. Descriptions of the Reptiles and Fishes collected by Mr. E. Coode-Hore on Lake Tanganyika. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 1893, s. 629, 1894. (ang.).

[Werner-6] F. Werner. Neue oder wenig bekannte Schlangen aus dem Naturhistorischen Staatsmuseum in Wien. I. Teil. „Sitzungsberichte. Abt. 1, Mineralogie, Krystallographie, Botanik, Physiologie der Pflanzen, Zoologie, Paläontologie, Geologie, physische Geographie und Reisen”. 133, s. 53, 1924. (niem.).

[Uetz&Hallermann-7] 1 2 P. Uetz & J. Hallermann: Genus: Lycodonomorphus. The Reptile Database. [dostęp 2025-06-08]. (ang.).

[repfocus-8] R. Midtgaard: Lycodonomorphus. [w:] Taxonomy [on-line]. RepFocus - A Survey of the Reptiles of the World. [dostęp 2025-06-08]. (ang.).

[CITEREFJaeger1959[https://babel.hathitrust.org/cgi/pt?id=wu.89043220607&seq=198_158]-9] Jaeger 1959 ↓, s. 158.

[Duméril&Bibron-10] 1 2 A.M.C. Duméril & G. Bibron: Erpétologie générale, ou, Histoire naturelle complète des reptiles. T. 7. Cz. 1. Paris: Roret, 1854, s. 304. (fr.).

[CITEREFJaeger1959[https://babel.hathitrust.org/cgi/pt?id=wu.89043220607&seq=206_166]-11] Jaeger 1959 ↓, s. 166.

[CITEREFJaeger1959[https://babel.hathitrust.org/cgi/pt?id=wu.89043220607&seq=215_175]-12] 1 2 3 Jaeger 1959 ↓, s. 175.

[CITEREFJaeger1959[https://babel.hathitrust.org/cgi/pt?id=wu.89043220607&seq=151_111]-13] Jaeger 1959 ↓, s. 111.

[CITEREFJaeger1959[https://babel.hathitrust.org/cgi/pt?id=wu.89043220607&seq=186_146]-14] Jaeger 1959 ↓, s. 146.

[CITEREFJaeger1959[https://babel.hathitrust.org/cgi/pt?id=wu.89043220607&seq=205_165]-15] Jaeger 1959 ↓, s. 165.