Lynne Overman w zwiastunie filmu Union Pacific (1939) | |
| Data i miejsce urodzenia |
19 września 1887 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
19 lutego 1943 |
| Zawód | |
Lynne Overman (ur. 19 września 1887 w Maryville, zm. 19 lutego 1943 w Santa Monica) – amerykański aktor komediowy, występujący w wodewilu, na Broadwayu i w filmach.
Był dżokejem, zanim w 1907 rozpoczął karierę sceniczną. Występował w wodewilu, burlesce i stałych zespołach teatralnych, na Broadwayu oraz w londyńskim West Endzie. W 1934 podpisał kontrakt z wytwórnią Paramount, dla której zagrał w niemal wszystkich swoich późniejszych filmach. Wystąpił w ponad 50 filmach, m.in. w Broadway Bill (1934), Union Pacific (1939) i Roxie Hart (1942).
Urodził się 19 września 1887 w Maryville w stanie Missouri. Był synem Williama Jamesa Overmana i Dory Alice Johnson. Uczył się w Blees Military Academy, a następnie studiował na Uniwersytecie Missouri.
Początkowo pracował jako dżokej na torach wyścigów konnych. W 1907 rozpoczął karierę sceniczną, dołączając do wodewilowej trupy minstreli. W czasie I wojny światowej służył w marynarce wojennej. Później występował w stałych zespołach teatralnych i w wodewilu, zarówno z własnym numerem, jak i w skeczach. Grał także w burlesce i występował w rolach charakterystycznych.
Na Broadwayu zadebiutował w 1916 w sztuce Fair and Warmer. Grał zarówno w sztukach, jak i musicalach, m.in. Honey Girl (1920), Sunny Days (1928) i Hot-Cha! (1932). Występował na przemian na scenach Nowego Jorku i Londynu. W West Endzie zadebiutował w 1924 w sztuce Just Married. Ostatni raz pojawił się na Broadwayu we wrześniu 1932 w sztuce The Budget.
W filmie zadebiutował w 1928 w Perfect Crime. W 1934 wyjechał do Hollywood i podpisał kontrakt z wytwórnią Paramount. Pierwszym filmem po podpisaniu kontraktu był Midnight (1934) wytwórni Universal, do której został wypożyczony. W kolejnych latach rzadko występował w filmach innych wytwórni.
Przez blisko dziesięć lat należał do stałego zespołu aktorów Paramountu, specjalizując się w rolach dowcipnisiów i sarkastycznych towarzyszy głównego bohatera. Jednym z jego znaków rozpoznawczych był charakterystyczny, śpiewny głos.
Grał m.in. Regreta, przyjaciela bohatera granego przez Adolphe’a Menjou, w Małej pannie Marker (1934). W Men Without Names (1935) wcielił się w agenta rządowego, który pomaga bohaterowi granemu przez Freda MacMurraya schwytać gangsterów. W Poppy (1936) zagrał skorumpowanego prawnika próbującego zdyskredytować bohatera granego przez W.C. Fieldsa.
W Death of a Champion (1939) wcielił się w Olivera Quade’a, postać określaną jako „chodzącą encyklopedię”, uwikłaną w sprawę morderstwa na wystawie psów. W Tajfunie (1940) wcielił się w kapitana okrętu podwodnego, który przymusowo wciela do załogi bohatera granego przez Roberta Prestona, a w Policji konnej Północnego Zachodu (1940) – szkockiego zwiadowcę. W Caught in the Draft (1941) zagrał agenta bohatera granego przez Boba Hope’a, powołanego wraz z nim do wojska. W Star Spangled Rhythm (1942) wystąpił w skeczu z Fredem MacMurrayem, Franchotem Tone’em i Rayem Millandem. Z George’em Raftem zagrał m.in. w filmach Yours for the Asking (1936) i Zew Północy (1938). Jego ostatnie filmy, Dixie i The Desert Song, miały premierę w 1943.
Jego żoną była Emily Helen Drange. Zmarł wskutek zawału serca 19 lutego 1943 w Santa Monica, w wieku 55 lat.
W zbiorach Billy Rose Theatre Division Nowojorskiej Biblioteki Publicznej przechowywana jest kolekcja scenariuszy Overmana z lat ok. 1915–1933. Kolekcję przekazała bibliotece Ellen Carter w 1939 roku. Kolekcja obejmuje scenariusze komedii i skeczy, w których występował; część z nich zawiera odręczne poprawki i adnotacje. Znajdują się w niej m.in. jednoaktówki i skecze Mary’s Ankle May Tully, Dog Eat Dog Homera Masona i The Professional Fool Erica Blore’a, a także dłuższe sztuki, takie jak Button, Button Maurice’a Clarka i dwie wersje Snare Drum Louise Closser Hale. Zachował się również scenariusz planowanej audycji radiowej dla marki Canada Dry Ginger Ale.
Wybrane role na Broadwayu:
Wybrana filmografia: