Wodewil
Wodewil (fr. vaudeville) – muzyczna forma dramatyczna o komicznym charakterze, powstała we Francji w okresie baroku, łącząca tekst komediowy z piosenkami. Wodewil wpłynął na rozwój opery komicznej.
Wodewile komponował m.in. Jean-Jacques Rousseau (Le devin du village), Christoph Willibald Gluck (L'île de Merlin, La fausse esclave, Cythère assiegée) i Maciej Kamieński (Nędza uszczęśliwiona). Twórcą librett do wodewili był m.in. Charles-Simon Favart. W Polsce wodewil był główną muzyczną formą dramatyczną tworzoną w epokach klasycyzmu i romantyzmu (do czasów Stanisława Moniuszki).
Wodewil był popularny w pierwszej ćwierci XX wieku w Stanach Zjednoczonych, gdzie często łączył cechy kabaretu i burleski. Do artystów wodewilowych z tamtego okresu zaliczyć można Josephine Baker, George'a Burnsa i Boba Hope'a. W Polsce do luminarzy tej formy sceny muzycznej należał Ludwik Sempoliński.[potrzebny przypis]
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Chomiński i Wilkowska-Chomińska 1976 ↓, s. 16.
- 1 2 3 4 Chomiński i Wilkowska-Chomińska 1976 ↓, s. 148.
- ↑ Chomiński i Wilkowska-Chomińska 1976 ↓, s. 19.
- ↑ Chomiński i Wilkowska-Chomińska 1989a ↓, s. 313.
- ↑ Chomiński i Wilkowska-Chomińska 1989a ↓, s. 337.
- ↑ Chomiński i Wilkowska-Chomińska 1976 ↓, s. 337.
- ↑ Chomiński i Wilkowska-Chomińska 1989b ↓, s. 59.
- ↑ Chomiński i Wilkowska-Chomińska 1989b ↓, s. 166.
Bibliografia
- Józef Chomiński, Krystyna Wilkowska-Chomińska, Formy muzyczne, t. 4. Opera i dramat, Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1976, OCLC 1134778597.
- Józef Michał Chomiński, Krystyna Wilkowska-Chomińska, Historia muzyki, t. 1, Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1989a (Compendium Musicum), ISBN 83-224-0384-4.
- Józef Michał Chomiński, Krystyna Wilkowska-Chomińska, Historia muzyki, t. 2, Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1989b (Compendium Musicum), ISBN 83-224-0385-2.