Kariera
Kariera Maarit zaczęła się w 1972 roku, kiedy wraz ze swoim pierwszym zespołem nagrała demo, które zaoferowała firmie Love Records. W tym samym roku wyszedł pierwszy singiel Aamun tulo / Nyt olen tullut maailmaan – na stronie A była piosenka autorstwa Maarit, na B fińska wersja ”Home again” Carole King.
Rok później uczestniczyła w fińskich eliminacjach do Konkursu Piosenki Eurowizji z utworami ”Ampukaa pianisti” ja ”Life is a jigsaw”. 1973 ukazał się też jej pierwszy album Maarit, na którym znalazły się fińskie klasyki ”Laakson lilja”, ”Lainaa vain”, ”Laulu kuolleesta rakastetusta” i ”Sua ehkä liikaa pomputin”. W nagraniu wzięły udział gwiazdy branży muzycznej, jak producent Otto Donner, muzycy Jim Pembroke, Albert Järvinen, Dave Lindholm i Hector jako autor tekstów.
W roku 1974 z Maarit grał zespół Afrikan Tähti, do którego dołączył gitarzysta Sami Hurmerinta. Szybko zostali parą i jeszcze w tym samym roku wzięli ślub, wtedy zaczęła się też ich ścisła współpraca (grają razem, Sami komponuje też dużą część piosenek). W 1975 ukazał się album Viis' pientä, a potem Maarit na dwa lata znikła ze sceny po urodzeniu syna. W 1977 powróciła i wystąpiła m.in. na festiwalu w Sopocie in konkursie piosenki interwizji w Bułgarii.
W 1978 nagrała piosenkę ”Jäätelökesä”, jeden ze swoich największych hitów. Piosenka wyszła na płycie Siivet saan, którą wydało Finnlevy. Album osiągnął status złotej płyty, podobnie jak kolejny, wydany w 1980 roku Nykyajan lapsi, w całości skomponowany i wyprodukowany przez Samiego Hurmerintę. W tym czasie Maarit pracowała głównie jako background dla innych artystów, a mniej koncentrowała się na własnej karierze. Ostatnim albumem wydanym w Finnlevy było Elämän maku (1981), kolejne ukazały się w CBS.
W latach dziewięćdziesiątych Maarit nagrywałą m.in. w Pyramid i Fazer Records. W 1994 wspólnie z mężem otrzymała nagrodę kultury miasta Vantaa. W 1998 zagrała koncert w helsińskim centrum kultury Stoa. Koncert był transmitowany w TV i ukazał się na płycie (Stoalive, 1998), która została doceniona przez krytyków i stała się sukcecem komercyjnym.
W roku 2002 ukazał się album Metsäntyttö i kompilacja pod nazwą Laakson liljasta metsän tyttöön. W 2004 Warner wydał anglojęzyczny, jazzowy album Good Days, Bad Days. Także u Warnera ukazała się kompilacja 30 suosikkia – Maarit (2006), ale kolejny album studyjny Nälkää ja rakkautta (2006) wydało EMI.
W 2008 była jedną z pięciu nominowanych do nagrody Iskelmä-Finlandia. Nagrodę otrzymał Olli Lindholm z zespołu Yö.
W 2010 Poczta Fińska uhonorowała Maarit znaczkiem pocztowym. Helsingin Sanomat zaliczyły ją do listy 100 najważniejszych kobiet Finlandii w roku 2011. Jesienią 2013 roku wystąpiła w programie Vain elämää telewizji Nelonen.
W październiku 2013 ukazał się album studyjny Miten elämästä kertoisin.
