Machleida

Machleida
Fåhraeus, 1870
Ilustracja
Machleida flagstaffensis
Ilustracja
Machleida zofiae
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Gromada

owady

Rząd

chrząszcze

Podrząd

chrząszcze wielożerne

Nadrodzina

czarnuchy

Rodzina

czarnuchowate

Podrodzina

Pimeliinae

Plemię

Asidini

Rodzaj

Machleida

Typ nomenklatoryczny

Machleida nodulosa Fåhraeus, 1870

Synonimy
  • Machloida Rye, 1873

Machleida – rodzaj chrząszczy z rodziny czarnuchowatych i podrodziny Pimeliinae. Obejmuje 6 opisanych gatunków.

Morfologia

Chrząszcze o ciele długości od 8 do 15 mm i szerokości od 4 do 9,5 mm. Ubarwienie mają najczęściej brązowawe, rzadziej żółtawe czy czarne. Ciało często pokryte jest grudkami podłoża.

Głowa ma podługowato-owalne, słabo wykrojone występami policzków oczy, a czułki o członie ostatnim tak szerokim jak przedostatni, robiące wrażenie dziesięcioczłonowych mimo obecności członu jedenastego. Krótkie, żółtawe szczecinki w punktach na czole są wyostrzone lub prostokątne i łuskowate. Przednia krawędź nadustka jest szeroko i płytko wykrojona, a przednia krawędź wargi górnej wykrojona mocniej i ostro. Warga dolna odznacza się bródką nasadowo zaokrągloną i zredukowaną, nie zajmującą całej jamy bukalnej. Podbródek jest pośrodku wklęśnięty, zazwyczaj półkolisty, rzadko trójkątny.

Przedplecze cechuje się tęgą rzeźbą główną złożoną z dwóch pośrodkowych żeberek, u większości gatunków zrośniętych pośrodkowo. Poddgięcia przedplecza mają płytkie i z tyłu skrócone bruzdy do chowania czułków. Przód tarczy śródplecza odznacza się głębokim wykrojeniem nasadowym. Pokrywy są najszersze za środkiem długości. Ich powierzchnia urzeźbiona jest dużymi guzami. Epipleury są rozszerzone. Wyrostek międzybiodrowy przedpiersia jest silnie sklepiony, często z podłużną bruzdą czy wklęśnięciem pośrodku. Odnóża mają punktowane i porośnięte szczecinkami uda i golenie oraz walcowate, niespłaszczone stopy. Uda przedniej pary cechują się małym ząbkiem w kącie wierzchołkowo-zewnętrznym.

Piąty z widocznych sternitów odwłoka nie ma bruzdy przy tylnej krawędzi. Czwarty i piąty z widocznych sternitów punktowane i porośnięte szczecinkami są w stopniu przeciętnym do gęstego.

Ekologia i występowanie

Owady spotykane w górskich zadrzewieniach, nadbrzeżnych lasach mozaikowych, formacjach krzewiastych i namorzynach.

Rodzaj afrotropikalny, endemiczny dla Południowej Afryki.

Taksonomia

Takson ten wprowadzony został w 1870 roku przez Olofa I. von Fåhraeusa na łamach „Öfversigt af Kongliga Vetenskaps-Akademiens Förhandlingar”. Autor zaliczył doń wówczas tylko opisaną w tej publikacji M. nodulosa, która tym samy stała się gatunkiem typowym. Po rewizji taksonomicznej przeprowadzonej w 2019 roku przez Marcina J. Kamińskiego, Kojuna Kandę i Aarona D. Smitha do rodzaju zalicza się 6 opisanych gatunków: