Machleida nodulosa

Machleida nodulosa
Fåhraeus, 1870
Ilustracja
Imago
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Gromada

owady

Rząd

chrząszcze

Podrząd

chrząszcze wielożerne

Nadrodzina

czarnuchy

Rodzina

czarnuchowate

Podrodzina

Pimeliinae

Plemię

Asidini

Rodzaj

Machleida

Gatunek

Machleida nodulosa

Synonimy
  • Asida legitima Péringuey, 1899

Machleida nodulosa – gatunek chrząszcza z rodziny czarnuchowatych i podrodziny Pimeliinae.

Taksonomia

Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1870 roku przez Olofa I. von Fåhraeusa na łamach „Öfversigt af Kongliga Vetenskaps-Akademiens Förhandlingar”. Autor umieścił go jako jedynego w nowym rodzaju Machleida, w związku z czym stał się jego gatunkiem typowym. Louis Albert Péringuey w 1899 roku opisał Asida legitima, a w 1904 roku zsynonimizował ją z M. nodulosa. W 2019 roku gatunek poddany został redeskrypcji przez Marcina J. Kamińskiego, Kojuna Kandy i Aarona D. Smitha.

Morfologia

Chrząszcz o ciele długości od 8,5 do 9 mm i szerokości od 4,5 do 5 mm. Ubarwienie jest brązowawe. Ciało często jest gęsto pokryte grudkami podłoża.

Głowa ma podługowato-owalne, około czterokrotnie dłuższe niż szersze, słabo wykrojone występami policzków oczy. Odległości między punktami na czole wynoszą 0,2 ich średnic. Szczecinki wyrastające w tych punktach są krótkie, spłaszczone, prostokątne, żółtawo ubarwione i przypominają łuski. Na środku czoła znajduje się podłużne wklęśnięcie. Przednia krawędź nadustka jest szeroko i płytko wykrojona, a przednia krawędź wargi górnej wykrojona mocno i ostro. Warga dolna ma bródkę o zaokrąglonej nasadzie i słabo wykrojonej pośrodku krawędzi przedniej, a podbródek wklęśnięty, półkolisty i gęsto punktowany.

Przedplecze jest najszersze pośrodku i ma silnie zafalowane, słabo wyniesione brzegi boczne, mocno wykrojoną krawędź przednią oraz V-kształtną krawędź tylną. Żeberka biegnące środkiem jego dysku są pośrodkowo zlane, a guzki boczne leżą w przedniej jego połowie. Na podgięciach przedplecza punktowanie jest skąpe lub całkiem nieobecne. Środkiem tarczki nie biegnie wzdłużny rowek. Pokrywy są najszersze za środkiem i mają stopniowo opadającą pod kątem 50° część tylną oraz powierzchnię równomiernie pokrytą guzkami, miejscami pozlewanymi. W przeciwieństwie do większości przedstawicieli rodzaju epipleury są wyraźnie wygraniczone. Wyrostek międzybiodrowy przedpiersia jest silnie sklepiony i ma wzdłużne wklęśnięcie pośrodku. Przednie odnóża mają uda z małym ząbkiem w kącie wierzchołkowo-zewnętrznym. Stopy są walcowate.

Występowanie

Owad afrotropikalny, endemiczny dla Prowincji Przylądkowej Wschodniej Południowej Afryki. Zamieszkuje lasy namorzynowe.