Maciej Hunia

Maciej Hunia
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

25 lutego 1961
Kraków

Szef Służby Wywiadu Wojskowego
Okres

od 16 stycznia 2008
do 11 sierpnia 2008

Poprzednik

Witold Marczuk

Następca

Radosław Kujawa

Szef Agencji Wywiadu
Okres

od 7 czerwca 2008
do 19 listopada 2015

Poprzednik

Andrzej Ananicz (p.o.)

Następca

Grzegorz Małecki (p.o.)

Ambasador RP w Izraelu
Okres

od 2025

Poprzednik

Marek Magierowski

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Odznaka Honorowa „Bene Merito” Order Krzyża Orła II Klasy (Estonia)
Multimedia w Wikimedia Commons

Maciej Marek Hunia (ur. 25 lutego 1961 w Krakowie) – polski funkcjonariusz służb specjalnych, w tym Urzędu Ochrony Państwa i Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, generał brygady wywiadu cywilnego. W 2008 szef Służby Wywiadu Wojskowego, w latach 2008–2015 szef Agencji Wywiadu, w latach 2024–2025 chargé d’affaires ad interim, a od 2025 ambasador RP w Izraelu.

Życiorys

Syn Czesława. W 1986 ukończył studia magisterskie z historii na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Działał w Niezależnym Zrzeszeniu Studentów. Uprawiał wspinaczkę wysokogórską, poznał w tym okresie Konstantego Miodowicza.

Pod koniec lat 80. odbył służbę wojskową. W 1990 został funkcjonariuszem w delegaturze Urzędu Ochrony Państwa w Krakowie. Zajmował kolejno stanowiska analityka, a od 1993 do 1997 zastępcy naczelnika i naczelnika wydziału kontrwywiadu w tej delegaturze. Pełnił kolejno funkcje dyrektora Zarządu Kontrwywiadu w Urzędzie Ochrony Państwa (1997–2002) i kierownika Departamentu Kontrwywiadu w Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego (2002–2006).

W 2004 prezydent Aleksander Kwaśniewski mianował go na stopień służbowy generała brygady w korpusie oficerów ABW.

W 2007 był dyplomatą (radcą) w Ambasadzie RP w Pradze. 16 stycznia 2008 objął urząd szefa Służby Wywiadu Wojskowego, wcześniej (od listopada 2007) był zastępcą ówczesnego szefa SWW Witolda Marczuka. Od czerwca 2008 pełnił obowiązki szefa Agencji Wywiadu. 11 sierpnia 2008 został odwołany ze stanowiska szefa SWW i jednocześnie powołany na stanowisko szefa AW, które zajmował do 19 listopada 2015, przeszedł następnie w stan spoczynku. W latach 2019–2023 był doradcą senackiej Komisji ds. Zagranicznych.

W październiku 2024 objął kierownictwo Ambasady RP w Tel Awiwie w randze charge d’affaires ad interim. W kwietniu 2025 prezydent RP mianował go na stanowisko ambasadora RP w Izraelu, listy uwierzytelniające na ręce prezydenta Izraela złożył 21 lipca 2025.

Odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Do 11 sierpnia 2008 jako p.o.
  2. ↑ Od 2024 w randze chargé d’affaires ad interim.
  3. 1 2 Maciej Hunia, Agencja Wywiadu [zarchiwizowane 2012-08-01].
  4. 1 2 Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 15 października 1998 r. o nadaniu odznaczeń (M.P. z 1998 r. Nr 45, poz. 633 (ISAP)).
  5. ↑ Wojciech Czuchnowski, ABW pozbywa się szefa kontrwywiadu, wyborcza.pl, 8 listopada 2006 [zarchiwizowane 2013-05-04].
  6. 1 2 3 Polska w Izraelu: Ambasada: Ambasador, gov.pl [zarchiwizowane 2025-07-22].
  7. ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 5 kwietnia 2004 r. Nr 111-8-04 o mianowaniu na stopień generała brygady (M.P. z 2004 r. Nr 18, poz. 309 (ISAP)).
  8. ↑ Polska w Izraelu: Ambasada: Personel, gov.pl [zarchiwizowane 2024-10-15].
  9. ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 kwietnia 2025 r. nr 110.6.2025 w sprawie mianowania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej (M.P. z 2025 r. poz. 396 (ISAP)).
  10. ↑ לאחר ארבע שנים ללא שגריר: נשיא המדינה קיבל את כתב ההאמנה של שגריר פולין בישראל, gov.il, 21 lipca 2025 [zarchiwizowane 2025-07-22] (hebr.).
  11. ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 września 2002 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (M.P. z 2002 r. Nr 60, poz. 840 (ISAP)).
  12. ↑ Wręczenie odznaczeń „Bene Merito” przez Ministra Spraw Zagranicznych Radosława Sikorskiego, msz.gov.pl, 13 listopada 2009 [zarchiwizowane 2013-12-11].
  13. ↑ Bearers of decorations – Maciej Marek Hunia – Kotkaristi II klassi teenetemärk, president.ee [zarchiwizowane 2017-08-11] (ang.).