Mads Burnell

Mads Burnell
Ilustracja
Mads Burnell z pasem mistrzowskim Cage Warriors
Pełne imię i nazwisko

Mads Zerahn Burnell

Data i miejsce urodzenia

6 marca 1994
Husum, Kopenhaga

Obywatelstwo

Dania

Wzrost

172 cm

Masa ciała

66 kg

Styl walki

brazylijskie jiu-jitsu

Federacja

Dominance FC

Kategoria wagowa

piórkowa

Klub

Burnell MMA

Bilans walk zawodowych
Liczba walk

29

Zwycięstwa

21

Przez nokauty

1

Przez poddania

10

Przez decyzje

10

Porażki

8

  1. ↑ Bilans walk aktualny na 29 sierpnia 2026.

Mads Burnell (ur. 6 marca 1994 w Husum, Kopenhaga) – duński zawodnik mieszanych sztuk walki. Mistrz Cage Warriors w wadze piórkowej w latach 2019–2020. Walczył również w organizacjach UFC, Bellator MMA i PFL, a od 2026 roku występuje w Dominance FC.

Kariera MMA

Wczesna kariera

Mads Burnell zadebiutował 26 września 2013 na gali European MMA 6, podczas której zwyciężył z Aleksandrem Sredanovicem przez poddanie w pierwszej rundzie.

UFC

Cztery lata po zawodowym debiucie przeszedł do organizacji UFC i we wrześniu 2017 roku przegrał debiut z Michelem Prazeresem przez poddanie w trzeciej rundzie. 14 stycznia 2018 roku pokonał jednogłośną decyzją sędziów Mike’a Santiago. 27 maja 2018 roku na gali w Liverpoolu przegrał z Arnoldem Allenem przez poddanie w trzeciej rundzie. Była to jego ostatnia walka w UFC; zakończył występy w tej organizacji z bilansem jednego zwycięstwa i dwóch porażek.

Cage Warriors

Burnell zadebiutował w Cage Warriors w listopadzie 2018 roku na gali z numerem 99, podczas której poddał w pierwszej rundzie Łukasza Rajewskiego. 9 marca 2019 roku poddał Ahmeda Vilę na gali Cage Warriors 103 w Kopenhadze. 29 czerwca 2019 roku na Cage Warriors 106 pokonał Deana Truemana przez poddanie w drugiej rundzie, zdobywając mistrzostwo organizacji w wadze piórkowej.

22 listopada 2019 roku na Cage Warriors 111 pokonał jednogłośną decyzją Steve’a Aimable’a. Walka nie była obroną tytułu, ponieważ rywal przekroczył limit wagowy.

Bellator MMA

W 2020 roku Duńczyk zwakował mistrzowski pas i przeszedł do organizacji Bellator, dla której zadebiutował 10 października 2020 roku, pokonując przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie Darko Banovicia.

W 2021 roku poddał Saula Rogersa na gali Bellator 257, a następnie na gali Bellator 263 pokonał na punkty Emmanuela Sancheza.

W 2022 roku poniósł dwie porażki na punkty: z Ádamem Boricsem w pięciorundowej walce wieczoru Bellator 276 oraz z Pedrem Carvalho na Bellator 285. W 2023 roku zwyciężył jednogłośnymi decyzjami sędziów z Justinem Gonzalesem na Bellator 295 i Danielem Weichelem na Bellator 299.

PFL

W 2024 roku rozpoczął występy w Professional Fighters League w wadze lekkiej. 12 kwietnia w pierwszej walce sezonu regularnego przegrał z Michaelem Dufortem przez duszenie gilotynowe w drugiej rundzie. 21 czerwca pokonał jednogłośnie na punkty Claya Collarda w walce wieczoru gali PFL 5. Pomimo zwycięstwa nie awansował do fazy play-off. 16 sierpnia, w pojedynku poza turniejem, wygrał z Elvinem Espinozą; wszyscy trzej sędziowie punktowali 29–28.

18 kwietnia 2025 roku odpadł w pierwszej rundzie turnieju PFL w wadze lekkiej, przegrywając przez techniczny nokaut w trzeciej rundzie z Jayem Jayem Wilsonem. 15 sierpnia tego samego roku przegrał również przez techniczny nokaut w trzeciej rundzie z Robertem Watleyem.

Dominance FC

29 sierpnia 2026 roku wystąpił w walce wieczoru gali Dominance FC 7.0 w Randers, po raz pierwszy od ponad siedmiu lat walcząc w Danii. Pokonał Araika Margariana przez duszenie zza pleców w drugiej rundzie.

Osiągnięcia

Mieszane sztuki walki

Brazylijskie jiu-jitsu

Lista zawodowych walk w MMA

Wynik Bilans Przeciwnik (bilans przed walką) Rozstrzygnięcie Runda Czas Rozgrywki Data Miejsce Uwagi
Wygrana 21-8 Araik Margarian (27-15) Poddanie (duszenie zza pleców) 2 2:28 Dominance FC 7.0 29.08.2026 Dania Randers
Przegrana 20-8 Stany Zjednoczone Robert Watley (15-3) TKO (ground and pound) 3 2:43 PFL World Tournament 9: 2025 Finals 15.08.2025 Stany Zjednoczone Charlotte
Przegrana 20-7 Nowa Zelandia Jay Jay Wilson (10-1) TKO (ciosy pięściami w parterze) 3 4:42 PFL 2025 World Tournament: First Round 3 18.04.2025 Stany Zjednoczone Orlando Ćwierćfinał turnieju PFL 2025 w wadze lekkiej.
Wygrana 20-6 Nikaragua Elvin Espinoza (10-1) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 PFL 8: 2024 Playoffs 16.08.2024 Stany Zjednoczone Hollywood
Wygrana 19-6 Stany Zjednoczone Clay Collard (25-12) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 PFL 5: 2024 Regular Season 21.06.2024 Stany Zjednoczone Salt Lake City Sezon regularny PFL 2024 w wadze lekkiej. Walka wieczoru.
Przegrana 18-6 Kanada Michael Dufort (12-4) Poddanie (duszenie gilotynowe) 2 1:03 PFL 2: 2024 Regular Season 12.04.2024 Stany Zjednoczone Las Vegas Sezon regularny PFL 2024 w wadze lekkiej.
Wygrana 18-5 Niemcy Daniel Weichel (42-14) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 Bellator 299: Eblen vs. Edwards 23.09.2023 Irlandia Dublin
Wygrana 17-5 Stany Zjednoczone Justin Gonzales (14-1) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 Bellator 295 22.04.2023 Stany Zjednoczone Honolulu
Przegrana 16-5 Portugalia Pedro Carvalho (12-6) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 Bellator 285: Henderson vs. Queally 23.09.2022 Irlandia Dublin
Przegrana 16-4 Węgry Ádam Borics (17-1) Decyzja (jednogłośna) 5 5:00 Bellator 276 12.03.2022 Stany Zjednoczone Saint Louis
Wygrana 16-3 Stany Zjednoczone Emmanuel Sanchez (20-5) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 Bellator 263 31.07.2021 Stany Zjednoczone Los Angeles
Wygrana 15-3 Anglia Saul Rogers (14-3) Poddanie (duszenie zza pleców) 2 4:08 Bellator 257 16.04.2021 Stany Zjednoczone Montville
Wygrana 14-3 Bośnia i Hercegowina Darko Banović (17-7) TKO (ciosy pięściami w parterze) 1 3:13 Bellator 248: Kongo vs. Johnson 2 10.10.2020 Francja Paryż Debiut w Bellator MMA.
Wygrana 13-3 Anglia Steve Aimable (14-5) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 Cage Warriors 111 22.11.2019 Anglia Londyn Walka nie była obroną pasa: Aimable przekroczył limit wagowy.
Wygrana 12-3 Anglia Dean Trueman (10-4) Poddanie (japoński krawat) 2 3:04 Cage Warriors 106 29.06.2019 Anglia Londyn Zdobył pas mistrzowski Cage Warriors w wadze piórkowej.
Wygrana 11-3 Bośnia i Hercegowina Ahmed Vila (7-1) Poddanie (japoński krawat) 1 0:50 Cage Warriors 103 09.03.2019 Dania Kopenhaga
Wygrana 10-3 Polska Łukasz Rajewski (8-3) Poddanie (duszenie zza pleców) 1 3:23 Cage Warriors 99 17.11.2018 Anglia Colchester Debiut w Cage Warriors.
Przegrana 9-3 Anglia Arnold Allen (12-1) Poddanie (duszenie frontalne) 3 2:41 UFC Fight Night: Thompson vs. Till 27.05.2018 Anglia Liverpool
Wygrana 9-2 Stany Zjednoczone Mike Santiago (21-10) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 UFC Fight Night 124 14.01.2018 Stany Zjednoczone St. Louis Walka w wadze lekkiej.
Przegrana 8-2 Brazylia Michel Prazeres (22-2) Poddanie (duszenie północ-południe) 3 1:26 UFC Fight Night: Struve vs. Volkov 02.09.2017 Holandia Rotterdam Debiut w UFC, walka w wadze lekkiej.
Wygrana 8-1 Brazylia Fernando Duarte (21-3) Poddanie (japoński krawat) 1 1:21 SOMMA 2 11.11.2016 Szkocja Glasgow Zdobył pas mistrzowski SOMMA w wadze piórkowej
Wygrana 7-1 Szwajcaria Anthony Riggio (6-2) Poddanie (japoński krawat) 1 1:07 MMA Galla 01 17.09.2016 Dania Odense
Wygrana 6-1 Szwajcaria Emerick Youmbi (3-4) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 ICE FC 12 05.03.2016 Anglia Newcastle upon Tyne Walki w wadze lekkiej
Przegrana 5-1 Estonia Ott Tonissaar (9-2) TKO (ciosy pięściami) 2 ? Octagon Athletes 2 07.11.2015 Dania Glostrup
Wygrana 5-0 Holandia Hyram Rodriguez (15-13) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 Shooters MMA 03.10.2015 Dania Kopenhaga
Wygrana 4-0 Anglia Jamie Reynolds (6-4) Poddanie (dźwignia na staw skokowy) 1 0:30 Odense Fight Night 3 25.04.2015 Dania Odense
Wygrana 3-0 Szwecja Nasir Aoubi (0-0) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 Trophy MMA 4 30.08.2014 Szwecja Malmö
Wygrana 2-0 Niemcy Ali Selcuk Ayin (4-8) Poddanie (duszenie brabo) 1 0:50 European MMA 8 22.02.2014 Dania Frederiksberg
Wygrana 1-0 Holandia Aleksander Sredanovic (2-0) Poddanie (duszenie anakonda) 1 0:58 European MMA 6 26.09.2013 Dania Brondby Debiut w zawodowym MMA

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Sherdog.com, Mads Burnell MMA Stats, Pictures, News, Videos, Biography - Sherdog.com [online], Sherdog [dostęp 2026-10-15].
  2. ↑ Michel Prazeres meets newcomer Mads Burnell, not Islam Makhachev, at UFC Fight Night 115 [online], MMA Junkie, 13 sierpnia 2017 [dostęp 2021-02-02] (ang.).
  3. ↑ UFC-Rotterdam results: Michel Prazeres earns north-south choke finish of newcomer Mads Burnell [online], MMA Junkie, 2 września 2017 [dostęp 2021-02-02] (ang.).
  4. ↑ UFC Fight Night 124 results: Mads Burnell grinds his way past Mike Santiago [online], MMA Junkie, 15 stycznia 2018 [dostęp 2021-02-02] (ang.).
  5. ↑ Four finishes bring excitement to Liverpool main card [online], UFC, 27 maja 2018 [dostęp 2026-10-15] (ang.).
  6. ↑ Kacper Bącela, WIDEO: Łukasz Rajewski poddany w pierwszej rundzie na gali Cage Warriors 99 | MMA ROCKS [online], MMA Rocks!, 17 listopada 2018 [dostęp 2021-02-02] (pol.).
  7. ↑ Bartłomiej Zubkiewicz, Cage Warriors 106: Night of Champions - wyniki | MMA ROCKS [online], MMA Rocks!, 29 czerwca 2019 [dostęp 2021-02-02] (pol.).
  8. 1 2 Mads Burnell in Cage Warriors Non-Title Bout with Overweight Steve Aimable [online], MMA Viking, 21 listopada 2019 [dostęp 2026-10-15] (ang.).
  9. ↑ Bartłomiej Zubkiewicz, Mistrz Cage Warriors oraz weteran UFC związał się z Bellator MMA | MMA ROCKS [online], MMA Rocks!, 5 sierpnia 2020 [dostęp 2021-02-02] (pol.).
  10. ↑ Grzegorz Nielubiak, Bellator 263: Mads Burnell po świetnej walce wypunktował Emmanuela Sancheza [online], InTheCage.pl, 1 sierpnia 2021 [dostęp 2021-08-01] (pol.).
  11. ↑ Mads Burnell [online], MMA Decisions [dostęp 2026-10-15] (ang.).
  12. ↑ Michael Dufort excites with second-round submission in wild encounter [online], PFL, 12 kwietnia 2024 [dostęp 2026-10-15] (ang.).
  13. ↑ Clay Collard Secures Playoff Spot, Mads Burnell Wins PFL 5 Main Event [online], Cageside Press, 21 czerwca 2024 [dostęp 2026-10-15] (ang.).
  14. ↑ Mads Burnell scores knockdown, decision win in well-rounded performance [online], PFL, 16 sierpnia 2024 [dostęp 2026-10-15] (ang.).
  15. ↑ Takedowns, ground pressure leads to dominant display from Jay-Jay Wilson [online], PFL, 18 kwietnia 2025 [dostęp 2026-10-15] (ang.).
  16. ↑ Robert Watley survives pressure, pulls off highlight, comeback third-round finish [online], PFL, 15 sierpnia 2025 [dostęp 2026-10-15] (ang.).
  17. 1 2 Burnell tilbage med maner: Her er alle resultaterne fra Airtox Dominance 7.0 [online], Fighting.dk, 29 sierpnia 2026 [dostęp 2026-10-15] (duń.).
  18. ↑ European Open Jiu-Jitsu No-Gi Championship 2014 [online], IBJJF [dostęp 2026-10-15] (ang.).

Linki zewnętrzne