| Imię i nazwisko |
Małgorzata Umer-Przeradzka |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
9 października 1949 |
| Data i miejsce śmierci |
12 grudnia 2025 |
| Przyczyna śmierci | |
| Gatunki | |
| Zawód |
dziennikarka, reżyserka, scenarzystka, aktorka, piosenkarka |
| Aktywność |
1973–2025 |
| Wydawnictwo |
Pronit, Polton, Kompania Muzyczna Pomaton, Pomaton EMI, EMI Music Poland, Agencja Artystyczna MTJ |
| Odznaczenia | |
| Strona internetowa | |
Magda Umer, właśc. Małgorzata Umer-Przeradzka (ur. 9 października 1949 w Warszawie, zm. 12 grudnia 2025 tamże) – polska piosenkarka, wykonawczyni poezji śpiewanej, autorka recitali, dziennikarka, reżyserka, scenarzystka i aktorka.
Córka Edwarda (1926−1987), oficera Informacji Wojskowej, i Stanisławy z domu Gol (1929−2012). Jej stryjem był Adam Humer. Ukończyła XIV Liceum Ogólnokształcące im. Klementa Gottwalda w Warszawie (1967) i studia na Wydziale Filologii Polskiej i Słowiańskiej Uniwersytetu Warszawskiego.
Debiutowała pod koniec lat 60. w kabaretach studenckich, występując m.in. w klubie „Stodoła”. W 1969 po pomyślnym występie podczas Zimowej Giełdy Piosenki z utworem „Jeśli myślisz, że ja cię nie kocham, to się mylisz”, została dopuszczona do udziału w konkursie „Debiutów” podczas 7. Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu. Otrzymała wówczas wyróżnienie za wykonanie kompozycji „Jedź na urlop, Romeo”. Miesiąc później z piosenką „Jestem cała w twoich rękach…” zwyciężyła podczas Festiwalu Artystycznego Młodzieży Akademickiej. W 1970 z utworem „Koncert jesienny na dwa świerszcze i wiatr w kominie…” wygrała podczas kolejnej edycji FAMY, a w następnym roku piosenka zapewniła jej nagrodę podczas 9. Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu.
W 1972 wystąpiła podczas 11. Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu z utworem „O niebieskim pachnącym groszku”, który początkowo miała wykonać w duecie z Andrzejem Nardellim, jednak ten zmarł tuż przed finałem festiwalu. Współtworzyła scenariusz koncertu „Polska poezja śpiewana”, który odbył się w ramach 12. i 13. Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu.
Na prośbę Adama Hanuszkiewicza przyjęła rolę Racheli w Weselu Stanisława Wyspiańskiego. Premiera sztuki z udziałem artystki odbyła się 11 grudnia 1974 w Teatrze Narodowym w Warszawie. Polska krytyka przyjęła występ Umer z rezerwą, jednak spektakle wystawiane za granicą spotkały się z entuzjastycznymi reakcjami recenzentów.
W 1977 wystąpiła z utworem „Widzisz, mały” w koncercie „Nastroje, nas troje” podczas 15. Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu. W 1984 zaśpiewała piosenki „Szpetni czterdziestoletni” i „Kiedy mnie już nie będzie” podczas Kabaretonu w ramach 21. Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu. W 1997 wyreżyserowała koncert „Zielono mi”, przygotowany w hołdzie Agnieszce Osieckiej w ramach 34. Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu.
29 kwietnia 2009 w Teatrze „Polonia” w Warszawie odbył się recital Magdy Umer z okazji jubileuszu 40-lecia pracy artystycznej.
W 2015 zrealizowała i poprowadziła koncert „Scenki i obscenki, czyli Jeremiego Przybory piosenki” w ramach 52. Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu, gdzie dodatkowo otrzymała Grand Prix za „całokształt opolski”. W 2020 otrzymała nagrodę 100-lecia Stowarzyszenia Autorów ZAiKS. W 2025 wystąpiła na 62. Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu z utworem „O niebieskim pachnącym groszku” podczas koncertu „Małe tęsknoty” poświęconego twórczości Wojciecha Trzcińskiego.
Była członkinią Rady Polskiej Fundacji Muzycznej.
Jej mężem był Andrzej Przeradzki (zm. 29 listopada 2019), z którym miała syna Franciszka (ur. 25 lipca 1985). Z wcześniejszego związku miała także syna Mateusza (ur. 22 grudnia 1977).
Jej bratanicą jest piosenkarka i aktorka Klementyna Umer.
Ujawniła, że w wieku 26 lat podjęła próbę samobójczą, ale została uratowana. W wieku dorosłym przyjęła rzymskokatolicki chrzest, jej rodzicami chrzestnymi byli Kalina Jędrusik i Janusz Kondratiuk.
W sierpniu 2025 zdiagnozowano u niej nowotwór złośliwy. Pomimo przebytej operacji, artystka zmarła 12 grudnia 2025 w Centralnym Szpitalu Klinicznym w Warszawie. Została pochowana na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie.
| Tytuł | Rok | Uwagi | Źródło |
|---|---|---|---|
| Chlip Hop, czyli nasza mglista lap top lista | 2007 | reżyseria: Magda Umer, Andrzej Poniedzielski, Teatr Ateneum im. Jaracza Nagranie spektaklu uzyskało status złotej płyty DVD. |
|
| Biała bluzka | 2010 | reżyseria: Magda Umer, Och-Teatr | |
| Pod mocnym aniołem | 2012 | reżyseria: Magda Umer, Teatr „Polonia” |
| Tytuł | Rok | Uwagi | Źródło |
|---|---|---|---|
| Piąta rano | 1969 | jako urzędniczka, musical, reżyseria: Halina Bielińska | |
| Pałac | 1980 | jako „Dama z pieskiem”, film fabularny, reżyseria: Tadeusz Junak | |
| Weryfikacja | 1987 | jako Lilka, żona Olgierda, film fabularny, reżyseria: Mirosław Gronowski | |
| Jeremi Przybora | 1990 | film dokumentalny, scenariusz i reżyseria: Magda Umer | |
| Szafa Polska 1945–89 | 2006 | jako ona sama, film dokumentalny, reżyseria: Katarzyna Kościelak, Joanna Jaworska |
| Tytuł | Dane dot. albumu | Pozycja na liście | Certyfikat ZPAV | ||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| POL | |||||||||||||||||||
| Magda Umer |
|
– | |||||||||||||||||
| Magda Umer |
|
– | |||||||||||||||||
| Kołysanki utulanki (oraz Grzegorz Turnau) |
|
32 | platynowa płyta | ||||||||||||||||
| Noce i sny |
|
24 | |||||||||||||||||
| Wciąż się na coś czeka |
|
33 | |||||||||||||||||
| Duety. Tak młodo jak teraz |
|
1 | platynowa płyta | ||||||||||||||||
| Bezsenna noc (oraz Bogdan Hołownia) |
|
14 | |||||||||||||||||
| Kolędy |
|
50 | |||||||||||||||||
| „–” oznacza, że album nie był notowany. | |||||||||||||||||||
| Tytuł | Dane dot. albumu | Pozycja na liście | Certyfikat ZPAV | ||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| POL | |||||||||||||||||||
| Gdzie ty jesteś |
|
– | |||||||||||||||||
| Wszystko skończone |
|
– | |||||||||||||||||
| Koncert jesienny |
|
– | |||||||||||||||||
| O niebieskim, pachnącym groszku – Złota kolekcja |
|
– | |||||||||||||||||
| Kolekcja 20-lecia Pomatonu |
|
21 | złota płyta | ||||||||||||||||
| Złota kolekcja: O niebieskim, pachnącym groszku / Tylko miłość |
|
76 | |||||||||||||||||
| „–” oznacza, że album nie był notowany. | |||||||||||||||||||
| Tytuł | Dane dot. albumu |
|---|---|
| Koncert (Koncert sprzed lat) |
|
| Tytuł | Rok | Pozycja na liście | Album |
|---|---|---|---|
| LP3 | |||
| „Miłość w Portofino” | 2010 | 36 | Noce i sny |
| „Tylko miłość (Zdarzyło się)” | 2012 | 49 | Wciąż się na coś czeka |
| „Czas rozpalić piec” (oraz Janusz Strobel) | 2015 | 33 | Duety. Tak młodo jak teraz |
| „Pora się rozstać” (oraz Wojciech Waglewski) | 2016 | 24 | |
| „Prosto w nos” (oraz Artur Andrus i Piotr Bukartyk) | 12 |