

Magnisowie (wł. Magni) – ród arystokratyczny pochodzenia włoskiego, mający swoje posiadłości w Austrii, Czechach, na Morawach, na ziemi kłodzkiej i Śląsku.
Ród Magnisów wywodzi się z północnych Włoch. Ich pierwotną siedziba było Lurago nad jeziorem Como. Zajmowali się początkowo kupiectwem na terenie Lombardii, w tym Mediolanu, a następnie weszli w skład świty cesarskiej.
Magnisowie zostali sprowadzeni do Rzeszy Niemieckiej w XVI wieku za sprawą Giovanniego Pietra Magniego (1555–1618), który sprawował funkcję nadwornego lekarza cesarskiego. W 1622 zostali zaliczeni w poczet niemieckiej szlachty, otrzymując tytuł Freiherra (niem. wolny pan, baron).
2 czerwca 1637 otrzymali tytuł hrabiów Rzeszy (Reichsgraf). W tym czasie uzyskali wysoką pozycję na dworze nabywając posiadłości na Morawach.
Przez nabycie dóbr na terenie hrabstwa kłodzkiego w 1780 zostali włączeni w obręb szlachty pruskiej. Po II wojnie światowej przenieśli się na zachód Niemiec.