| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Podkrólestwo | |
| Nadgromada | |
| Gromada | |
| Podgromada | |
| Nadklasa | |
| Klasa | |
| Nadrząd | |
| Rząd | |
| Rodzina | |
| Rodzaj | |
| Gatunek |
Magnolia Loebnera |
| Nazwa systematyczna | |
| Magnolia × loebneri Kache Gartenschönheit 1: 20 1920 | |
Magnolia Loebnera (Magnolia × loebneri Kache) – gatunek drzewa z rodziny magnoliowatych. Mieszaniec magnolii japońskiej i magnolii gwiaździstej. Wyhodował ją Max Loebner w Nymanns Garden, (Sussex, Anglia) około roku 1900.
Duży krzew lub małe drzewo wysokości 5–7 m, maksymalnie do 9 m, rośnie umiarkowanie szybko.
Kora jest gładka, barwy szarej.
Liście ustawione są skrętolegle, formy odwrotnie jajowatej o długości 10–15 cm. Opadające na zimę, jesienią przebarwiające się na żółtowozielono.
Kwiaty pojawiają się obficie przez rozwojem liści na całej roślinie; kwitną od początku kwietnia do maja. Są pojedyncze, gwiaździste, średnicy 10–12 cm. Listki okwiatu w liczbie 11–16, szpatułkowate, z zewnątrz czystobiałe lub z delikatnymi liliowymi paskami. Kwiaty silnie pachną.
Owocostany walcowate, czerwonawe.
Mięsiste i delikatne; korzenie główne mocne, rosną poziomo a zarazem głęboko.
Roślina ogrodowa do sadzenia pojedynczo bądź razem z roślinami cebulowymi lub podsadzana bylinami, wtedy sprawia wrażenie znacznie delikatniejszej niż magnolia pośrednia.
Wymaga stanowisk słonecznych do lekko ocienionych, zacisznych, bowiem ma skłonności do przymarzania, zwłaszcza późną wiosną. Preferuje gleby głębokie, pulchne, świeże do wilgotnych, żyzne i próchniczne, kwaśne do słabo alkalicznych.