Maila Nurmi

Kariera

Na Broadwayu zdobyła uwagę publiczności dzięki występom w horrorowym show Spook Scandals. Podczas tego spektaklu krzyczała, mdlała, leżała w trumnie i uwodzicielsko przechadzała się po makietowym cmentarzu. Pracowała również jako showgirl w Earl Carroll Theatre oraz jako tancerka w zespole rewiowym Florentine Gardens, gdzie występowała obok znanej striptizerki Lili St. Cyr. W 1946 reżyser Howard Hawks zaprosił Mailię do obsady swojego filmu Dreadful Hollow, gotyckiego horroru ze scenariuszem autorstwa Williama Faulknera. Projekt został jednak anulowany na etapie planowania. W 1947 Maila wystąpiła w epizodycznej roli w dramacie Jeśli nadejdzie zima, a w 1948 w musicalu Romans na pełnym morzu. Obie role były drugoplanowe i nie zostały uwzględnione w napisach końcowych.

W 1949 artysta Man Ray sprowadził do Los Angeles parę „okularów nietoperza” zaprojektowanych przez Edwarda Melcartha dla kolekcjonerki sztuki Peggy Guggenheim. Podczas sesji zdjęciowej Nurmi założyła te okulary, które w latach 50. stały się charakterystycznym elementem jej postaci Vampiry.

Postać Vampiry powstała w 1953, kiedy Nurmi uczestniczyła w dorocznym balu maskowym Bal Caribe organizowanym przez choreografa Lestera Hortona. Jej strój, inspirowany postacią Morticii Addams z rysunków Charlesa Addamsa w „The New Yorker”, przyciągnął uwagę producenta telewizyjnego Hunta Stromberga Jr., który chciał zaangażować ją do prowadzenia horrorów w stacji KABC-TV. Stromberg uzyskał jej numer telefonu od projektanta mody Rudiego Gernreicha. Nazwę „Vampira” wymyślił mąż Nurmi, Dean Riesner. Na kreację postaci miały wpływ Smocza Dama z komiksu Terry and the Pirates oraz Zła Królowa z Disnejowskiej wersji Królewny Śnieżki i siedmiu krasnoludków.

1 maja 1954, premierę miał The Vampira Show, w którym prowadzącą była Maila Nurmi jako Vampira. W czerwcu 1954 wystąpiła w skeczu komediowym o tematyce horroru w The Red Skelton Show razem z Bélą Lugosim i Lonem Chaneyem Jr. W tym samym tygodniu magazyn Life opublikował artykuł o niej z fotograficzną relacją z programu.

Po anulowaniu programu przez KABC w 1955, Nurmi zachowała prawa do postaci Vampiry i przeniosła show do konkurencyjnej stacji KHJ-TV w Los Angeles.

W 2014 roku dziennikarz i filmowiec R.H. Greene potwierdził długoletnie plotki, że w 1956 Nurmi była wzorem dla postaci Maleficent, złej czarownicy w disnejowskiej adaptacji baśni Śpiącej królewny. Odkrycie to zostało później potwierdzone przez archiwistę Disneya.

Maila Nurmi była nominowana do nagrody Emmy w Los Angeles w 1954 w kategorii Najwybitniejsza Osobowość Kobieca. W 1958 powróciła do filmu, występując w Too Much, Too Soon (1958), a następnie w The Beat Generation (1959) i The Big Operator (1958). Jej najbardziej znaną rolą filmową była postać zombie w kultowym klasyku Eda Wooda Plan dziewięć z kosmosu (1959), inspirowanym postacią Vampiry. W latach 60. wystąpiła także w filmach I Passed for White (1960) i Sex Kittens Go to College (1960) oraz w The Magic Sword (1962). Fragment Planu dziewięć z kosmosu, w którym Nurmi jako Vampira wyłania się z lasu z wyciągniętymi rękoma, został wykorzystany w początkowej sekwencji programu Chiller Theatre emitowanego przez kanał telewizyjny WPIX w latach 60.

Filmy

Telewizja