Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1839 roku brytyjski lekarz i przyrodnikJohn McClelland nadając mu nazwę Macacus assamensis. Miejsce typowe to Asam, w Indiach (ang.Inhabits the Cossiah Mountains and valley of Assam). Holotyp to wypchana skóra z czaszką ze zbiorów dawnego Muzeum Zoologicznym Kompanii Wschodnioindyjskiej w Londynie, obecnie najprawdopodobniej utracony, zebrany przez autora opisu pomiędzy wrześniem 1835 roku i lutym 1837 roku. Podgatunek formalnie opisał 1840 roku angielski etnolog i przyrodnik Brian Houghton Hodgson jako odrębny gatunek i nadając mu nazwę Macacus (Pithex) pelops. Miejsce typowe to północny, pagórkowaty rejon Nepalu. Holotyp to skóra i uszkodzona czaszka młodocianego samca (sygnatura BMNH Mammals 1843.1.12.4) ze zbiorów Muzeum Historii Naturalnej w Londynie; okaz zebrał okresie lat 1834–1840 autor opisu.
M. assamensis należy do grupy gatunkowej sinica. Rozpoznywane podgatunki wyraźnie różnią się względną długością ogona u dorosłych samców. Populacja różniąca się ogólnym kształtem ciała i kolorem została zidentyfikowana w Nepalu i może reprezentować nowy podgatunek.
Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World rozpoznają dwa podgatunki.
Etymologia
Macaca: port.macaca, rodzaj żeński od macaco „małpa”; Palmer sugeruje że nazwa ta pochodzi od słowa Macaquo oznaczającego w Kongo makaka i zaadoptowaną przez Buffona w 1766 roku.
M. assamensis pelops – makak nepalski – Himalaje do 3100 m n.p.m., od centralnego Nepalu (zachodnia granica Tipling, 83°36’E) na wschód przez północno-wschodnie Indie (północny Bengal Zachodni, Sikkim i zachodni Asam) i Bhutan (wschodnia granica rzeki Manas-czʽu, 90°58’E) oraz z bardzo rozbieżnymi zapisami tego, co może stanowić relikt geograficzny, w przybrzeżnym południowo-zachodnim Bangladeszu (Sundarbany).
Morfologia
Długość ciała (bez ogona) samic 43,7–58,7 cm, samców 53,2–73 cm, długość ogona samic 17–29,3 cm, samców 19–36 cm; masa ciała samic 4,9–8,7 kg, samców 7,9–16,5 kg. Zwierzę o masywnym i mocnym wyglądzie, z krótkim spłaszczonym ogonem. Sierść brązowa, gęsta na grzbiecie; modzele pośladkowe słabo zaznaczone. Niewrażliwy na zimno może chodzić w głębokim śniegu.
Ekologia
Zamieszkują lasy górskie do wysokości 2500 m n.p.m. Tworzą duże grupy (do 100 osobników) liczące wiele samców. Żywią się przede wszystkim roślinami, ale jest wszystkożercą.
12R.R.BoonratanaR.R., M.M.ChaliseM.M., S. Htun & R.J.S.H.& R.J.TimminsS. Htun & R.J.S.H.& R.J., Macaca assamensis, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2020, wersja 2021-2 [dostęp 2021-08-27](ang.).
12Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz:Polskie nazewnictwo ssaków świata.Warszawa:Muzeum i Instytut Zoologii PAN,2015,s.47. ISBN978-83-88147-15-9.(pol.•ang.).
↑K. Kowalski (red.), A. Krzanowski, H. Kubiak, B. Rzebik-Kowalska & L. Sych:Ssaki.Wyd.IV.Warszawa:Wiedza Powszechna,1991,s.182,seria:Mały słownik zoologiczny. ISBN83-214-0637-8.
↑D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy):Species Macaca assamensis.[w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line].Johns Hopkins University Press,2005.[dostęp 2021-08-27].
↑N. Upham, C. Burgin, J. Widness, M. Becker, C. Parker, S. Liphardt, I. Rochon & D. Huckaby:Macaca assamensis (McClelland, 1839).[w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 1.11) [on-line].American Society of Mammalogists.[dostęp 2023-09-18].(ang.).
↑1843.1.12.4.[w:] Data Portal [on-line].Natural Museum History.[dostęp 2023-09-18].(ang.).
12345C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest:Illustrated Checklist of the Mammals of the World.Cz.1:Monotremata to Rodentia.Barcelona:Lynx Edicions,2020,s.224. ISBN978-84-16728-34-3.(ang.).
↑assamensis, [w:] The Key to Scientific Names, J.A.J.A.Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca [dostęp 2023-09-18](ang.).
↑D. Zinner, G.H. Fickenscher, Ch. Roos, M.V. Anandam, E.L. Bennett, T.R.B. Davenport, N.J. Davies, K.M. Detwiler, A. Engelhardt, A.A. Eudey, E.L. Gadsby, C.P. Groves, A. Healy, K.P. Karanth, S. Molur, T. Nadler, M.C. Richardson, E.P. Riley, A.B. Rylands, L.K. Sheeran, N. Ting, J. Wallis, S.S. Waters & D.J. Whittaker:Family Cercopithecidae (Old World Monkeys). W:R.A. Mittermeier, A.B. Rylands & D.E. Wilson (redaktorzy):Handbook of the Mammals of the World.Cz.3:Primates.Barcelona:Lynx Edicions,2013,s.641–642. ISBN978-84-96553-89-7.(ang.).
↑Class Mammalia. W:Lynx Nature Books:All the Mammals of the World.Barcelona:Lynx Edicions,2023,s.146. ISBN978-84-16728-66-4.(ang.).
Encyklopedia Dzikich Zwierząt – Góry. Warszawa: Świat Książki 1997, ISBN83-7129-211-2.
K. Kowalski (red.), A. Krzanowski, H. Kubiak, B. Rzebik-Kowalska & L. Sych:Ssaki.Wyd.IV.Warszawa:Wiedza Powszechna,1991,s.182,seria:Mały słownik zoologiczny. ISBN83-214-0637-8.