Ramírez podczas gry w Boston Red Sox | |||||||||||||
| zapolowy/designated hitter | |||||||||||||
| Pełne imię i nazwisko |
Manuel Arístides Ramírez Onelcida | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Pseudonim |
Man-Ram, Manny Being Manny, Mannywood | ||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia |
30 maja 1972 | ||||||||||||
| Odbija |
prawą | ||||||||||||
| Rzuca |
prawą | ||||||||||||
| Debiut |
2 września 1993 | ||||||||||||
| Kariera klubowa | |||||||||||||
| |||||||||||||
Manuel Arístides Ramírez Onelcida (ur. 30 maja 1972) – dominikański baseballista występujący na pozycji zapolowego w organizacji Chicago Cubs.
Ramírez został wybrany w 1991 w pierwszej rundzie draftu z numerem trzynastym przez Cleveland Indians i początkowo grał w klubach farmerskich tego zespołu, między innymi w Charlotte Knights, reprezentującym poziom Triple-A. W Major League Baseball zadebiutował 2 września 1993 w meczu przeciwko Minnesota Twins jako DH. W sezonie 1994 w głosowaniu do nagrody AL Rookie of the Year Award dla najlepszego debiutanta zajął 2. miejsce za Bobem Hamelinem z Kansas City Royals. Rok później po raz pierwszy wystąpił w All-Star Game i po raz pierwszy otrzymał nagrodę Silver Slugger Award. W 1999 ustanowił klubowy rekord zaliczając najwięcej RBI w sezonie (165).
W grudniu 2000 podpisał 8-letni kontrakt wart 160 milionów dolarów z Boston Red Sox. W 2002 miał najlepszą w American League średnią uderzeń (0,349). W 2004 zagrał we wszystkich meczach World Series i został wybrany najbardziej wartościowym zawodnikiem finałów, w których Red Sox pokonali St. Louis Cardinals 4–0 i zdobyli pierwszy od 1918 roku tytuł mistrzowski, przełamując tym samym tak zwaną Klątwę Bambino.
Trzy lata później zwyciężył w World Series po raz drugi; Red Sox wygrali z Colorado Rockies 4–0. 31 maja 2008 roku w meczu przeciwko Baltimore Orioles jako 24. zawodnik w historii MLB zdobył 500. home runa w karierze. W lipcu 2008 w ramach wymiany zawodników przeszedł do Los Angeles Dodgers. W maju 2009 został zawieszony na 50 meczów za zażywanie niedozwolonych środków dopingujących.
W sierpniu 2010 Dodgers wystawili go na listę transferową, z której został pozyskany przez Chicago White Sox. Wraz z końcem sezonu stał się wolnym agentem. W kolejnym (2011) podpisał kontrakt z Tampa Bay Rays, ale wkrótce (zdążył rozegrać 5 meczów) testy antydopingowe po raz kolejny wykazały obecność niedozwolonych substancji w jego organizmie. Wobec kary 100-meczowego zawieszenia postanowił zakończyć karierę.
W lutym 2012 roku - karę zredukowaną przez władze ligi do 50 spotkań uznano za odbytą - Ramirez zmienił zdanie, przyjmując ofertę Oakland Athletics. Za sezon miał otrzymać 500 tysięcy dolarów (w latach 2005-2010 zarabiał co najmniej 17 milionów dolarów w sezonie), ale z powodu słabej formy odesłano go do Sacramento River Cats w Pacific Coast League (poziom AAA), by w czerwcu rozwiązać kontrakt na prośbę zawodnika.
Grał jeszcze w Águilas Cibaeñas (LIDOM) i EDA Rhinos (CPBL).
W lipcu 2013 podpisał kontrakt z organizacją Texas Rangers i został przydzielony do zespołu Round Rock Express, reprezentującego poziom Triple-A, w którym rozegrał 30 meczów. 13 sierpnia 2013 klub rozwiązał z nim umowę.
25 maja 2014 został grającym trenerem w zespole Triple-A Iowa Cubs, klubie farmerskim Chicago Cubs.
| Nagroda/wyróżnienie | Lata | Źródło |
|---|---|---|
| 12× All-Star | 1995, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008 | |
| 9× Silver Slugger Award | 1995, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003, 2004, 2005, 2006 | |
| 2× zwycięzca w World Series | 2004, 2007 | |
| World Series MVP | 2004 | |
| 2× Hank Aaron Award | 1999, 2004 |