Marchwa

Marchwa
	; Most na rzece w Konstantynowie
Kontynent	Europa
Państwo	Białoruś
	Rzeka
Długość	36 km
Powierzchnia zlewni	159 km²
	Źródło
Miejsce	1,5 km od wsi Sturowszczyzna
Współrzędne	55°03′01,0″N 27°29′43,5″E/55,050278 27,495417
	Ujście
Recypient	Bereźwica
Miejsce	W pobliżu wsi Panifiłowszczyzna
Współrzędne	55°15′06,8″N 27°29′52,6″E/55,251889 27,497944
	Położenie na mapie Białorusi źródło ujście
	Hasło w Wikisłowniku

Marchwa (biał. Маргва) – rzeka na Białorusi, lewy dopływ Bereźwicy. Płynie na terenie rejonu głębockiego obwodu witebskiego. Ma długość 36 km.

Przebieg

Rzeka rozpoczyna się 1,5 km w kierunku południowo-zachodnim od wsi Sturowszczyzna, w pobliżu granicy z rejonem postawskim. Źródło leży na zlewni zachodniej Dźwiny i Niemna, trzy kilometry na południowy wschód znajduje się jezioro Serwecz. Zlewnia znajduje się w granicach pojezierza święciańskiego i równiny połockiej, ma powierzchnię 159 km². W pobliżu Panfiłowszczyzny Marchwa wpada do Bereźwicy. Dolina rzeki ma głównie trapezoidalny charakter. Równina zalewowa jest dwustronna. Przez około 26 km rzeka jest skanalizowana (z wyjątkiem odcinków Dzierkowszczyzna – Olchowiki i Rakowce – Hatówki), szerokość w górnym biegu wynosi 2–3 m, w dolnym do 9 m. Ogólny kierunek prądu jest północny, brzegi są w większości bezdrzewne.

W dorzeczu rzeki znajdują się jeziora Hulidowskie i Carkowiszcze. Dopływami Marchwy są potok i kanał z jeziora Carkowiszcze.

W pobliżu rzeki znajdują się m.in. miejscowości: Olchowiki, Konstantynów, Wierzchnie, Rakowce, Zaleskie, Hatówki, Mosarz, Choćki.

Hydronim Marchwa jest pochodzenia fińskiego.

Zobacz też

rzeki Europy

Przypisy

1 2 Блакітная кніга Беларусі: Энцыклапедыя / рэдкал.: Н. А. Дзісько і інш. – Мінск: БелЭн, 1994. – ISBN 5-85700-133-1. (biał.).
↑ Лист карты N-35-32 Глубокое. Масштаб: 1 : 100 000. Издание 1980 r. (ros.).
↑ Энцыклапедыя прыроды Беларусі: у 5 т. Т. 3: Катэнарыя – Недайка / Рэдкал.: І. П. Шамякін (галоўны рэдактар) і інш. – Мн.: БелСЭ, 1984. s. 298.
↑ Ogólna charakterystyka sieci rzecznej obwodu witebskiego, [w:] Obiekty wodne Republiki Białorusi (ros.).
↑ W.A.W.A. Żuczkiewicz W.A.W.A., Toponimika Białorusi, Mińsk: Nauka i Technika, 1968, s. 33 (ros.).

Bibliografia

Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 10: Малайзія – Мугаджары / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. – Мн.: БелЭн, 2000 – Т. 10. – s. 108 – ISBN 985-11-0035-8 – ISBN 985-11-0169-9 (т. 10) (biał.)
Республика Беларусь. Атлас охотника и рыболова: Витебская область/ Редактор Г. Г. Науменко – Минск, 2010 – s. 18, 27. – ISBN 978-985-508-136-5 (ros.)
Республика Беларусь. Витебская область. Глубокский район: карта. Глубокое: план. – Мн.: Белкартография, 2012 (ros.)
Энцыклапедыя прыроды Беларусі: у 5 т. Т. 3: Катэнарыя – Недайка / Рэдкал.: І. П. Шамякін (галоўны рэдактар) і інш. – Мн.: БелСЭ, 1984. – s. 485

[:0-1] 1 2 Блакітная кніга Беларусі: Энцыклапедыя / рэдкал.: Н. А. Дзісько і інш. – Мінск: БелЭн, 1994. – ISBN 5-85700-133-1. (biał.).

[2] Лист карты N-35-32 Глубокое. Масштаб: 1 : 100 000. Издание 1980 r. (ros.).

[3] Энцыклапедыя прыроды Беларусі: у 5 т. Т. 3: Катэнарыя – Недайка / Рэдкал.: І. П. Шамякін (галоўны рэдактар) і інш. – Мн.: БелСЭ, 1984. s. 298.

[4] Ogólna charakterystyka sieci rzecznej obwodu witebskiego, [w:] Obiekty wodne Republiki Białorusi (ros.).

[5] W.A.W.A. Żuczkiewicz W.A.W.A., Toponimika Białorusi, Mińsk: Nauka i Technika, 1968, s. 33 (ros.).