Marcin Masny

Marcin Masny

Data i miejsce urodzenia	28 lutego 1964 Warszawa, Polska
Zawód, zajęcie	publicysta, tłumacz, poeta
Narodowość	polska
Tytuł naukowy	doktor
Małżeństwo	Agnieszka Masny
Dzieci	Michał (1988), Szczepan (1989), Aniela (1990), Ignacy (1991), Teresa (1997), Franciszek Ksawery (1999) i Antoni (2001)
Multimedia w Wikimedia Commons

Marcin Paweł Masny (ur. 28 lutego 1964 w Warszawie) – polski publicysta, tłumacz i poeta, doktor nauk humanistycznych.

Życiorys

Zaangażowany jesienią 1980 w uczniowski ruch prosolidarnościowy, w 1981 podjął studia w Instytucie Germanistyki, w 1982 Instytucie Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Te ostatnie studia ukończył w 1988.

W 1987 zadebiutował jako poeta w miesięczniku „Twórczość”, później publikując poezje także w pismach „W drodze” i „Studium”. Wezwany do wojska na początku 1988 roku odmówił służby wojskowej. W 1989 podjął współpracę z tygodnikami „Ład” i „Przegląd Katolicki” oraz miesięcznikiem „Powściągliwość i Praca”, gdzie publikował artykuły o tematyce historyczno-społecznej, reportaże i krótkie formy prozatorskie. Jako ojciec kilkorga dzieci współtworzył wraz z żoną Agnieszką kilka stowarzyszeń rodzinnych. W 1995 wybrany został na prezesa pierwszego Stowarzyszenia Rodzin Wielodzietnych. W 1994 był współorganizatorem i rzecznikiem Międzynarodowego Kongresu Rodzin w Warszawie.

W Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej współtworzył ustawę o rehabilitacji i zatrudnieniu osób niepełnosprawnych (1990–1991), pracował jako dziennikarz w „Tygodniku Solidarność” (1991), tygodniku „Ład” (1992–1995), współpracował z Redakcją Katolicką i Redakcją Edukacyjną TVP, wydawał własny miesięcznik „Polska Rodzina” (1995–1996) adresowany m.in. do samorządów. W 1994 opublikował esej: Czy chrześcijanin może być buddystą?. Jesienią 1997 został doktorem nauk humanistycznych na podstawie rozprawy Chrześcijanie i służba wojskowa do końca IV wieku. Od wiosny 1997 współuczestniczył w założeniu pisma „Nasz Dziennik”.

W latach 1998–2001 był dziennikarzem „Gazety Bankowej” i miesięcznika ubezpieczeniowego „Asekuracja & Re”, dyrektorem w Urzędzie Nadzoru nad Funduszami Emerytalnymi i ekspertem Centrum im. Adama Smitha. Od roku 2000 do zamknięcia pisma był stałym współpracownikiem miesięcznika „Przegląd Ubezpieczeń Społecznych i Gospodarczych”. W artykule Emerytura bez ZUS w tygodniku „Wprost” (14/2001) zaproponował sposób demontażu niewydolnego systemu emerytalnego, co wzbudziło gwałtowne polemiki.

W wyborach parlamentarnych w 1991 bez powodzenia ubiegał się o mandat poselski z listy Chrześcijańskiej Demokracji w okręgu tarnowskim. W 2001 kandydował do Sejmu z listy Platformy Obywatelskiej. W 2002 był sekretarzem naukowym Krajowego Instytutu Ubezpieczeń, od 2003 do 2007 pracował w urzędzie Miasta Stołecznego Warszawy, zajmował stanowiska w zarządach i radach nadzorczych spółek miejskich i spółek Skarbu Państwa oraz był asystentem sejmowej komisji śledczej ds. banków i nadzoru bankowego. Prowadził liczne konwersatoria w szkołach wyższych, w tym zajęcia z historii gospodarczej na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w roku 2001/2002. We wrześniu 2005 wydał książkę Na progu IV Rzeczypospolitej. Myśli o historii i przyszłości, gdzie zwracał uwagę na pospieszne brakowanie dokumentacji referendum akcesyjnego.

Należał do Unii Polityki Realnej, z której odszedł w 2004. Od 2002 zasiadał w radzie głównej tej partii.

Od września 2007 do sierpnia 2008 był doradcą przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego (KNF) i naczelnikiem w Urzędzie KNF i pisał stały felieton w „Gazecie Bankowej”, gdzie rzucił hasło referendum w sprawie przyjęcia euro. W lipcu 2007 na łamach „Rzeczpospolitej” jako pierwszy w Polsce powiadomił o powrocie odrzuconej konstytucji UE w formie umowy międzynarodowej zwanej potem traktatem lizbońskim.

Jesienią 2008, po odejściu z UKNF, sporządził na zlecenie Centralnego Biura Antykorupcyjnego dokument Ocena sytuacji i perspektyw społeczno-gospodarczych Polski. Próba prognozy wraz z rekomendacjami działań systemowych w obliczu zagrożeń kryzysowych^{[potrzebny przypis]}. Jedną z rekomendacji wykorzystał po roku prezydent Lech Kaczyński^{[potrzebny przypis]}, wskazując na potrzebę włączenia Polski do G20.

W latach 2008–2014 współpracował regularnie z miesięcznikiem „Bank”, tygodnikiem „Najwyższy Czas!” i tygodnikiem „Niedziela”, a także przetłumaczył z kilku języków na język polski prawie 30 książek i dłuższych tekstów różnych gatunków.

W 2009 kandydował do Parlamentu Europejskiego z listy partii Libertas.

Prace

Życie prywatne

Z żoną Agnieszką Masną są rodzicami siedmiorga dzieci: Michała (ur. 1988), Szczepana (ur. 1989), Anieli (ur. 1990), Ignacego (ur. 1991), Teresy, Franciszka Ksawerego (ur. 1999) i Antoniego (ur. 2001).

Przypisy

Linki zewnętrzne

• Dr Marcin Masny, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2014-10-04] .
• Marcin Masny, Nieefektywny supernadzór finansowy, bankier.pl z 26 maja 2009