| Data i miejsce urodzenia |
1963 |
|---|---|
| Narodowość | |
| Dziedzina sztuki | |
| Odznaczenia | |
    | |
Marco Patricelli (ur. 1963 w Pescarze) – włoski historyk, specjalista w zakresie historii Europy XX wieku w tym II wojny światowej; kompozytor, wykładowca na Uniwersytecie im. Gabriele D’Annunzio Chieti-Pescara.
Ukończył prawo oraz uzyskał dyplom wyższej szkoły muzycznej w zakresie fortepianu oraz kompozytorstwa. Komponuje muzykę symfoniczną, fortepianową oraz kameralną.
Marco Patricelli współpracuje z włoskimi, francuskimi i anglojęzycznymi redakcjami gazet, pism i stacji telewizyjnych, w tym m.in. włoską telewizją Rai3 (program La Grande Storia) oraz Rai1 (program TG1 Storia), gazetą „La Verita’” oraz agencją prasową ANSA Nuova Europa. Jego esej na temat wybuchu II wojny światowej został przetłumaczony na kilka innych języków i opublikowany m.in. na łamach Washington Post, Chicago Tribune, Le Figaro, L’Opinion i Sunday Express.
Udziela wykładów, prowadzi seminaria i konferencje, m.in. we współpracy z instytucjami polskimi (uczelniami, muzeami oraz Instytutem Pamięci Narodowej) oraz włoskimi, w tym przede wszystkim Instytutami Kultury (m.in. w Wiedniu, Budapeszcie, Pradze, Warszawie, Krakowie, Wilnie), a także Parlamentem Europejskim.
Marco Patricelli poświęca się badaniom nad mniej znanymi wątkami II wojny światowej. We Włoszech znany przede wszystkim z publikacji nt. uwolnienia Mussoliniego z aresztu na płaskowyżu Campo Imperatore, nt. Bitwy o Ortonę, nt. Brygady Majella, działającej początkowo na terenie Abruzji formacji składającej się z włoskich partyzantów, której ochotnicy zostali włączeni do II Korpusu Polskiego pod dowództwem gen. Władysława Andersa oraz nt. kulisów opuszczenia Włoch przez króla Wiktora Emanuela III. Jego publikacje były tłumaczone na inne języki, m.in. na język polski, francuski, angielski i czeski.
W Polsce Marco Patricelli stał się rozpoznawalny przede wszystkim po przetłumaczonej na język polski, pełnej monografii pt. „Ochotnik” (Kraków, Wydawnictwo Literackie, 2011 oraz 2018) poświęconej rotmistrzowi Witoldowi Pileckiemu oraz jego wkładowi w informowanie aliantów nt. Holokaustu. Była to pierwsza na świecie (z uwzględnieniem Polski) pełna monografia nt. rotmistrza Pileckiego. W 2013 r. zostało wydane tłumaczenie na język polski książki „Umierać za Gdańsk” (Warszawa, Księgarnia Bellona, 2013).
Ponadto został wyróżniony m.in. w 2010 r. włoską nagrodą Premio Acqui Storia w kategorii promocja historii za książkę „Il volontario” poświęconą rotmistrzowi Pileckiemu. W październiku 2021 r. otrzymał nagrodę IPN "Świadek Historii” przyznawaną instytucjom, organizacjom i osobom fizycznym, które w sposób szczególny pielęgnują pamięć o polskiej historii i narodowym dziedzictwie.