.jpg) | |
| Ciało niebieskie | |
|---|---|
| Średnica krateru |
930 km |
| Głębokość krateru |
6,04 km |
| Wiek |
< 3,85 Ga |
| Źródło nazwy |
„Morze Wschodnie” |
Położenie na mapie Księżyca  | |
 19°24′S 92°48′W/-19,400000 -92,800000 | |
Mare Orientale (pol. Morze Wschodnie) – morze księżycowe na zachodnim skraju widocznej strony Księżyca. Z powodu położenia obserwacja Mare Orientale z Ziemi jest utrudniona.
Nieznany jest wiek basenu, jaki wypełnia Mare Orientale, ponieważ nie pobrano z jego powierzchni próbek gruntu. Uważa się, że jest to jeden z najmłodszych basenów uderzeniowych na Księżycu, dużo młodszy od uformowanego około 3,85 mld lat temu Mare Imbrium.
Morze ma średnicę 327 km i zajmuje centralną część krateru uderzeniowego o średnicy około 900 km. Krater ten i samo Mare Orientale powstały wskutek uderzenia w powierzchnię Księżyca dużej planetoidy. W przeciwieństwie do większości mórz księżycowych, Mare Orientale jest w raczej niewielkim stopniu pokryte skałami bazaltowymi (grubość ich warstwy dochodzi maksymalnie do 1 km) i ukazuje pierwotną strukturę krateru uderzeniowego.
Nazwa Mare Orientale po raz pierwszy pojawiła się w książce Der Mond niemieckiego astronoma Juliusa Franza w 1906 roku. Badania Gererda Kuipera w latach 60. pozwoliły na ustalenie, że jest pochodzenia kraterowego. Sam przymiotnik orientale, czyli wschodni, odnosi się do położenia morza na wschodnim skraju widocznej strony Księżyca; nazwa nie uległa zmianie mimo przemianowania strony wschodniej na zachodnią przez konwencję astronautyczną w roku 1961.
