 | |
| Imię i nazwisko |
Marie-Charlotte Long |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
13 listopada 1874 |
| Pochodzenie | |
| Data i miejsce śmierci |
13 lutego 1966 |
| Instrumenty | |
| Gatunki | |
| Zawód | |
| Odznaczenia | |
     | |
Marguerite Long, właśc. Marie-Charlotte Long (ur. 13 listopada 1874 w Nîmes, zm. 13 lutego 1966 w Paryżu) – francuska pianistka, pedagog.
Gry na fortepianie uczyła się prywatnie u Antoine’a François Marmontela oraz w Konserwatorium Paryskim u Henriego Fissota.
W latach 1906–1940 uczyła w Konserwatorium, od 1921 także w École Normale de Musique. Do jej uczniów należeli m.in. Philippe Entremont, Jacques Février i Samson François. W 1942 założyła w Paryżu szkołę muzyczną.
Wraz z Jakiem Thibaudem zorganizowała 1943 konkurs dla pianistów i skrzypków nazwany imieniem Long i Thibaud.
Marguerite Long uważana jest przez krytyków za najwybitniejszą pianistkę francuską XX wieku. Była zaprzyjaźniona z Claude'em Debussym, Gabrielem Faurém i Maurice’em Ravelem. Ravel zadedykował jej koncert fortepianowy G-dur i powierzył jej prawykonanie. Była też pierwszą wykonawczynią jego Le Tombeau de Couperin.
