Maria Camilleri urodziła się 7 sierpnia 1952 w Rabacie na Malcie. Studiowała na Uniwersytecie Maltańskim, uzyskując dyplom z wyróżnieniem w dziedzinie sztuki w 1974 i licencję nauczycielską w 1975. Uczyła w Maria Regina Girls Junior Lyceum w Ħamrun i była dyrektorką szkoły podstawowej Santa Venera w Santa Venera.
Kariera polityczna i Mariam Al-Batool
Camilleri po raz pierwszy ubiegała się o urząd w Parlamentu Malty z ramienia Partii Pracy w 1996. Otrzymała mniej głosów niż Evarist Bartolo, który został wybrany zarówno w 10.(inne języki), jak i 12. okręgu(inne języki). Bartolo zwolnił swoje miejsce w 12. okręgu, a Camilleri wygrała w wyniku tego wybory uzupełniające 14 listopada 1996.
Została zaprzysiężona w następnym miesiącu, 5 grudnia. W czasie urzędowania Camilleri była członkiem Komisji Finansów Publicznych i zastępcą whipa Partii Pracy. Była również członkiem maltańskiej delegacji w Zgromadzeniu Parlamentarnym Rady Europy i pierwszą maltańską posłanką do tego zgromadzenia. Ubiegała się o reelekcję w 1998, ale Bartolo, który ponownie wygrał wybory w obu okręgach, zdecydował się zwolnić mandat w 10. okręgu, a nie w 12., więc nie było wakatów do obsadzenia. Kadencja Camilleri w parlamencie zakończyła się 3 sierpnia 1998 wraz z zakończeniem sesji ustawodawczej.
Była współzałożycielką szkoły Mariam Al-Batool w Paoli dla dzieci maltańskichmuzułmanów w 1997 i została jej pierwszą dyrektorką. Pozostała na tym stanowisku przez 17 lat; w tym czasie Mariam Al-Batool była jedyną muzułmańską szkołą na świecie z chrześcijańską dyrektorką.
W lipcu 2008 Maria Camilleri ogłosiła swoją kandydaturę z ramienia Partii Pracy w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2009, przy poparciu nowo wybranego lidera Partii Pracy Josepha Muscata. W swoim oświadczeniu powołała się na swoje doświadczenie jako szefowa Mariam Al-Batool i swoje poparcie dla Unii Śródziemnomorskiej. W pierwszej turze otrzymała 2031 głosów, co dało jej dziesiąte miejsce wśród kandydatów Partii Pracy, ale ostatecznie przegrała po kolejnych liczeniach. W październiku 2013 Muscat mianował Camilleri specjalnym doradcą premiera ds. krajów arabskich. Podawano ją jako potencjalną kandydatkę partii na stanowisko prezydenta Malty po tym, jak Partia Pracy odzyskała w tym roku większość. Malta Today poinformował, że Camilleri i minister polityki społecznej Marie-Louise Coleiro Preca to dwaj najlepsi kandydaci brani pod uwagę przez Muscata; premier ostatecznie nominował Coleiro Precę.
W 2016 Maria Camilleri została odznaczona Narodowym Orderem Zasługi. Była współautorką książki wydanej przez Partię Pracy w 2018 z okazji dziesiątej rocznicy objęcia przez Muscata stanowiska lidera partii. W 2021 wezwała Partię Pracy do przeprosin po tym, jak szef sztabu Muscata został oskarżony o pranie pieniędzy, a sam Muscat zrezygnował po zabójstwie maltańskiego dziennikarza śledczego.
