Maria Jan Zaborowski

Pochodzenie i wykształcenie

Robert Ronald Zaborowski urodził się 14 marca 1946 roku w Detroit w stanie Michigan. Jego rodzicami byli Richard J. Kuhlman oraz Bernice Zaborowski-Kuhlman.

Według amerykańskich opracowań biograficznych w latach 1964-1968 kształcił się w Holy Cross Old Catholic Seminary w Chicago, a następnie w latach 1968-1972 w St. Ignatius B.M. Theological Seminary w Jersey City w stanie New Jersey.

W biogramie opublikowanym w Who's Who in Polish America podano, że uzyskał stopień Doctor of Divinity w 1968 roku, Doctor of Canon Law w 1974 roku oraz stopnie Doctor of Sacred Theology i Doctor of Philosophy w 1976 roku. Wymieniono również doktorat honorowy International University Foundation z 1985 roku.

Działalność muzyczna

Zaborowski zajmował się muzyką kościelną, pracując jako organista i dyrygent chóralny w parafiach katolickich na terenie aglomeracji Detroit.

Według Who's Who in Polish America był związany m.in. z kościołami:

• St. Elizabeth Roman Catholic Church w Wyandotte,
• St. Henry Roman Catholic Church w Lincoln Park,
• St. John Cantius Polish Roman Catholic Church w Detroit,
• St. Peter's Lithuanian Roman Catholic Church w Detroit,
• St. Anthony's Lithuanian Roman Catholic Church w Detroit,
• St. Hedwig Polish Roman Catholic Church w Detroit.

Interesował się historią starokatolicyzmu, muzyką i podróżami. Posługiwał się językami angielskim, polskim i łacińskim.

Święcenia kapłańskie

Zaborowski przyjął święcenia kapłańskie 10 czerwca 1968 roku. W dotychczasowych opisach jego życia jako udzielającego święceń wskazywano arcybiskupa Franciszka Marię Ignacego Boryszewskiego, przy asyście biskupa Franciszka Antoniego Mazura.

Informacje o okolicznościach święceń nie są jednak jednolite. Encyclopedia of American Religions opisuje różniące się od siebie świadectwa święceń rozpowszechniane przez Zaborowskiego w kolejnych latach.

W latach 1968-1971 Zaborowski był według biogramu w Marquis Who's Who duchownym kościoła Holy Cross Old Catholic Church w Detroit. Z kolei Who's Who in Polish America wymienia go w 1968 roku jako asystenta parafialnego Holy Cross Polish Old Catholic Church w Chicago.

Konsekracja biskupia

W 1971 roku Zaborowski został wskazany jako kandydat do godności biskupiej. Według przekazów związanych z północnoamerykańskim Kościołem mariawickim sakrę biskupią otrzymał 28 stycznia 1972 roku w katedralnym kościele Świętych Piotra i Pawła i Przenajświętszego Sakramentu w Detroit.

Jako głównego konsekratora wymieniano arcybiskupa Franciszka Marię Ignacego Boryszewskiego. W starszych przekazach pojawiają się również nazwiska duchownych innych niezależnych Kościołów starokatolickich, m.in. J.M. Girauda, Alojzego Burnsa i J.M. Nevilloya.

W artykule autorstwa Zaborowskiego, opublikowanym w polskim przekładzie na łamach miesięcznika Akant w 2017 roku, wskazano Boryszewskiego jako konsekratora oraz potwierdzono datę 28 stycznia 1972 roku.

Dokumentacja konsekracji stała się później przedmiotem kontrowersji w środowisku badaczy niezależnych Kościołów sakramentalnych.

Zwierzchnictwo nad wspólnotą mariawicką

Po śmierci arcybiskupa Franciszka Marii Ignacego Boryszewskiego w 1975 roku Zaborowski został jego następcą na stanowisku zwierzchnika północnoamerykańskiej wspólnoty mariawickiej. W polskich opracowaniach okres jego zwierzchnictwa podawany jest jako lata 1976-2010. Inne źródła biograficzne wskazują już rok 1974 jako początek jego działalności w charakterze zwierzchnika i reorganizatora prowincji.

Siedziba administracyjna wspólnoty znajdowała się w Wyandotte w stanie Michigan.

Zaborowski przedstawiał swoją wspólnotę jako kontynuację północnoamerykańskiej prowincji Kościoła Starokatolickiego Mariawitów. Deklarowany obszar jego jurysdykcji obejmował Stany Zjednoczone, Kanadę, a także wspólnoty we Francji i Niemczech.

Historia i organizacja

Kościół Starokatolicki Mariawitów w Ameryce Północnej (ang. Mariavite Old Catholic Church - Province of North America) wywodził swoją historię z działalności polskich emigrantów, którzy w pierwszej połowie XX wieku organizowali niezależne wspólnoty starokatolickie w Stanach Zjednoczonych.

Za pierwszego biskupa prowincji uznawano Franciszka Marię Ignacego Boryszewskiego, który od 1930 roku prowadził działalność w środowisku polonijnym.

Początkowo utrzymywano kontakty korespondencyjne z mariawitami w Polsce. W późniejszym okresie wspólnota północnoamerykańska funkcjonowała samodzielnie, poza strukturami Kościoła Starokatolickiego Mariawitów z siedzibą w Płocku.

W okresie zwierzchnictwa Zaborowskiego centrum administracyjne wspólnoty mieściło się w Wyandotte. Działała tam również niewielka kaplica związana z jego rezydencją.

Deklarowana liczebność

Północnoamerykański Kościół mariawicki publikował dane wskazujące na znaczny wzrost liczby wiernych w drugiej połowie XX wieku.

Według danych przytoczonych przez Encyclopedia of American Religions:

• w 1972 roku wspólnota deklarowała 487 wiernych, 8 ośrodków i 32 duchownych;
• w 1980 roku deklarowała 301 009 wiernych w Stanach Zjednoczonych oraz 48 990 w Kanadzie;
• w 1990 roku deklarowała 357 608 wiernych i osób związanych z Kościołem oraz 159 parafii w Stanach Zjednoczonych;
• w 1995 roku deklarowała 356 034 wiernych i osób związanych z Kościołem, 157 parafii w USA i Kanadzie oraz 48 duchownych.

Organizacja deklarowała również istnienie wspólnot we Francji i Niemczech.

Liczby te nie zostały potwierdzone w niezależnych badaniach. Autorzy Encyclopedia of American Religions stwierdzili, że mimo deklarowanej rozbudowanej sieci parafialnej nie udało im się zidentyfikować parafii poza niewielką kaplicą w rezydencji Zaborowskiego w Wyandotte. Wskazali także na brak udostępnionej badaczom listy deklarowanych duchownych i placówek.

Działalność religijna i wydawnicza

Wspólnota propagowała tradycję mariawicką, nabożeństwa eucharystyczne, kult Najświętszego Sakramentu oraz nauczanie Marii Franciszki Kozłowskiej.

W działalności organizacji wykorzystywano języki angielski, polski i łaciński. Wśród wydawanych czasopism i biuletynów wymieniano:

• The Mariavita Monthly,
• The Mariavita Bulletin,
• The Mariavite Newsletter.

W Wyandotte funkcjonowała również, według danych organizacji, Mariavite Academy of Theological Studies.

Zaborowski zajmował się publikowaniem i rozpowszechnianiem tekstów poświęconych duchowości mariawickiej, historii starokatolicyzmu i liturgii.

W Who's Who in Polish America wymieniono ponad 20 przypisywanych mu broszur i opracowań wydawanych w latach 1975-1990.