
Maria Theresa – domniemana rafa koralowa na południowym Pacyfiku, na południe od archipelagu Tuamotu (Polinezja Francuska) i na wschód od Nowej Zelandii. Na francuskich mapach oznaczana też jako Tabor. Zaznaczana na wielu mapach, w rzeczywistości nie istnieje.
W tym samym obszarze Pacyfiku były lokowane także inne rafy bądź wysepki, których istnienie nie znajduje potwierdzenia. Należą do nich rafa Ernest Legouvé, Jupiter Reef, Wachusett Reef i Rangitiki Reef. Jeszcze na przełomie XX i XXI w. niektóre wydawnictwa kartograficzne nadal przedstawiały te rafy na swych mapach (np. rafy Maria-Theresa i Ernest Legouve zaznaczone są w Atlasie Encyklopedycznym PWN z 1998i atlasie geograficznym National Geographic z 2005 roku).
Odkrycie rafy Maria Theresa zgłosił 16 listopada 1843 roku wielorybnik Asaph P. Taber, kapitan statku Maria-Theresa, określając jej współrzędne geograficzne: 37°00′S 151°13′W/-37,000000 -151,216667. Próbowano ją odszukać bez powodzenia w 1957 roku.
W roku 1966 w czasopiśmie „CQ Amateur Radio” opublikowano zdjęcia autorstwa Dona Millera, który rzekomo miał dotrzeć na tę rafę i prowadzić z niej transmisję radiową. Udowodniono jednakże, że była to mistyfikacja. Nowozelandzki statek Tui przeszukiwał intensywnie ten region w 1970 roku, okazało się, że głębokość oceanu wynosi tam przeciętnie 5000 m. W 1983 roku określono jej nowe współrzędne, ponad 1000 km na wschód: 36°50′S 136°39′W/-36,833333 -136,650000, lecz i tym razem poszukiwania zakończyły się niepowodzeniem .
Wyspa Tabor, oraz leżąca w niewielkiej odległości Wyspa Lincolna, były miejscem akcji dwóch powieści Juliusza Verne’a: Dzieci kapitana Granta oraz Tajemnicza wyspa. Źródłem inspiracji pisarza były doniesienia o odkryciu rafy Maria-Theresa.