Mario Van Peebles (1991) | |
| Imię i nazwisko |
Mario Cain Van Peebles |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
15 stycznia 1957 |
| Zawód |
aktor, reżyser, producent, scenarzysta, model, piosenkarz |
| Współmałżonek |
Lisa Vitello |
| Lata aktywności |
od 1971 |
Mario Van Peebles, właśc. Mario Cain Van Peebles (ur. 15 stycznia 1957 w Meksyku) – amerykański aktor, reżyser, producent filmowy, scenarzysta, model i piosenkarz, doktor literatury.
Urodził się i dorastał w Meksyku jako jedno z trojga dzieci Marii Marx, niemieckiej fotograf, i Melvina Van Peeblesa, scenarzysty, reżysera i aktora. Wychowywał się wraz z siostrą Megan i bratem Maxem. W 1965 rodzina przeprowadziła się do Stanów Zjednoczonych.
Mając czternaście lat pojawił się po raz pierwszy na kinowym ekranie w kontrowersyjnym dramacie sensacyjnym swojego ojca Sweet Sweetback’s Baadasssss Song (1971), a także w telewizyjnym dramacie kryminalnym CBS Crosscurrent (1971) z Robertem Wagnerem.
Po ukończeniu Saint Thomas More School w Connecticut w 1974 i wydziału ekonomii na Uniwersytecie Columbia na nowojorskim Manhattanie w 1978, podjął pracę w finansach, wymianie artykułów spożywczych na Wall Street i przez dwa lata zajmował się analizą budżetu nowojorskiego burmistrza Edwarda Irvinga Kocha (1978–1989).
We wczesnych latach 80. dorabiał jako model dla agencji Ford Models. Uczył się aktorstwa pod kierunkiem Stelli Adler i występowała w kilku produkcjach off-off-Broadwayowskich. W 1984 zagrał na scenie Broadwayu w sztuce Waltz of the Stork.
Po udziale w operze mydlanej ABC Tylko jedno życie (One Life to Live, 1982–1983) jako Doc Gilmore, pojawił się w sensacyjnym dramacie kryminalnym Exterminator 2 (1984) jako mesjanistyczny przywódca gangu, kryminalnym dramacie muzycznym Francisa Forda Coppoli Cotton Club (The Cotton Club, 1984) jako tancerz z Richardem Gere’em, Diane Lane i Laurence’em Fishburne’em, komedii Delivery Boys (1985), dramacie sensacyjnym South Bronx Heroes (1985), dramacie Rappin' (1985), gdzie wykonał piosenkę Two of a Kind oraz telewizyjnym dramacie CBS Children of the Night (1985).
Przełomem w karierze była kreacja wokalisty rockowego wychowywanego w bezwzględny sposób na komandosa w impertynenckiej piechocie morskiej w dramacie wojennym Clinta Eastwooda Wzgórze złamanych serc (Heartbreak Ridge, 1986), za którą otrzymał NAACP Image Awards w kategorii wybitny aktor drugoplanowy. W filmie wykonuje także skomponowaną przez siebie piosenkę „I Love You But I Ain’t Stupid”.
Pojawiał się w także serialach: NBC Prawnicy z Miasta Aniołów (L.A. Law, 1986), 20th Century Fox 21 Jump Street (1987, 1989–1990), NBC Sonny Spoon (1988) jako detektyw. W listopadzie 1988 trafił na okładkę magazynu „Essence”. W 1991 został wybrany przez magazyn „People” jako jeden z 50 najpiękniejszych ludzi na świecie.
Debiutował jako reżyser jednego z odcinków serialu CBS Cwaniak (Wiseguy, 1989) i 21 Jump Street (1989), a potem zrealizował dreszczowiec New Jack City (1991) z Wesleyem Snipesem. Dwa lata później odniósł sukces westernem Posse – opowieść o Jessie Lee (Posse, 1993), nominowanym do NAACP Image Awards, gdzie jako przywódca czarnych buntowników, charyzmatyczny rewolwerowiec Jesse Lee staje przed dylematem: czy wybrać drogę dochodzenia swoich praw jak Malcolm X czy środkami pokojowymi jak Martin Luther King. Za realizację dramatu politycznego Czarne Pantery (Panther, 1995) na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Locarno zdobył Srebrnego Leopadra i Nagrodę Jury Ekumenicznego – Wyróżnienie Specjalne. W 1999 był brany pod uwagę do roli detektywa Odafina Tutuoli w serialu Prawo i porządek: sekcja specjalna, którą ostatecznie otrzymał Ice-T. Za realizację dramatu biograficznego Baadasssss! (2003) był nominowany do Independent Spirit Awards w kategorii najlepszy reżyser, najlepszy scenariusz i najlepszy film pełnometrażowy.
Zawarł związek małżeński z Chitrą Sukhu. Ma pięcioro dzieci: trzech synów – Marleya (ur. 1988), Mandelę Mali (ur. 4 czerwca 1994), który przyjął imię po Nelsonie Mandeli, i Makaylo oraz dwie córki – Mayę (ur. 14 listopada 1992) i Morganę (ur. 6 grudnia 1997).