Bergman podczas Stockholm Pride (2007) | |
| Imię i nazwisko |
Liv-Marit Bergman |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Instrumenty |
gitara, śpiew, fortepian |
| Gatunki | |
| Zawód |
piosenkarka, kompozytorka, autorka tekstów, publicystka |
| Aktywność |
od 1995 |
| Wydawnictwo |
Sugartoy, RCA, Sony BMG |
| Powiązania | |
| Współpracownicy | |
| Andreas Kleerup, Titiyo | |
| Zespoły | |
| Candysuck, Chihuahua | |
| Strona internetowa | |
Liv-Marit Bergman (ur. 21 maja 1975 w Rättvik) – szwedzka piosenkarka, kompozytorka i autorka tekstów, a także publicystka. Jest wielokrotną laureatką nagród Grammis oraz inicjatorką działań na rzecz równouprawnienia w branży muzycznej.
Karierę rozpoczęła w połowie lat 90. jako wokalistka i gitarzystka punkowego zespołu Candysuck, z którym wydała m.in. album Popcorn & Love. Występowała również w grupach Chihuahua (album Make It Happen, 2001) oraz My Orchards. Jako solistka zadebiutowała w 2002 roku albumem 3.00 A.M. Serenades, wydanym początkowo przez własną wytwórnię Sugartoy Recordings, a następnie wznowionym przez RCA/Sony BMG. Za ten debiut otrzymała w 2003 roku nagrodę P3 Guld w kategorii „Artystka Roku”.
Przełomowym momentem w jej karierze był drugi album Baby Dry Your Eye (2004), który dotarł na szczyt szwedzkiej listy przebojów i przyniósł jej dwie nagrody Grammis (Kompozytor Roku, Artystka Pop Roku) oraz kolejne wyróżnienia P3 Guld. W wywiadach z tego okresu artystka otwarcie mówiła o wcześniejszych problemach z wypaleniem zawodowym po wydaniu debiutu oraz o walce z tremą sceniczną.
W 2009 roku skomponowała oficjalną piosenkę festiwalu Stockholm Pride. Po kilkuletnim pobycie w Nowym Jorku powróciła w 2016 roku z płytą Molnfabriken, nagraną w języku szwedzkim. W 2023 roku wydała album Här kommer vargen.
Przed karierą solową Bergman była aktywną publicystką. Pracowała w redakcji magazynu Darling jako publicystka. W 1999 roku wzięła udział w znanej feministycznej antologii Fittstim (w Finlandii wydanej jako Pilluparvi), w której zamieściła tekst poświęcony zjawisku zespołów żeńskich (girlsbandów).
W 2003 roku założyła Popkollo – letni obóz muzyczny dla dziewcząt, stworzony jako odpowiedź na dominację mężczyzn w przemyśle muzycznym. Inicjatywa ta przekształciła się w ogólnokrajową organizację non-profit.