Wczesne lata życia
Mark Linkous urodził się w Arlington, w stanie Wirginia w 1962. Był synem Glorii Hughes Thacker i Frederika Linkous. Miał trzech braci: Matta, Paula i Daniela. Jego rodzice rozwiedli się, zanim Mark skończył 13 lat. Wielu członków jego rodziny było górnikami, ale Linkous chciał uniknąć pracy w kopalni i po części wybrał karierę muzyczną.
Później, już jako nastolatek, został członkiem gangu motocyklowego — później powiedział o sobie, że w wieku 13 lat (na krótko po rozwodzie jego rodziców) popadł on w złe towarzystwo i zaczął wyrastać na kogoś na podobieństwo „młodocianego chuligana”. W związku z tym, decyzją swoich rodziców, Mark niedługo potem przeniósł się do Carrsbrook (w stanie Wirginia), gdzie zamieszkał w domu swoich dziadków ze strony ojca. Uczęszczał do Albemarle High School w pobliżu Charlottesville. Jak sam mówił: „do szkoły chodziłem zobaczyć się z przyjaciółmi – to jedyny powód, dla którego jej nie rzuciłem”. W tym czasie zaczął nadużywać alkoholu i marihuany.
Początki kariery
The Dancing Hoods
Wkrótce po ukończeniu szkoły średniej, na początku lat 80, Linkous przeprowadził się do Nowego Jorku, gdzie został współzałożycielem grupy Dancing Hoods. Oprócz Marka (wokal i gitara) zespół tworzyli: Bob Bortnick (wokal i gitara), Don Short (perkusja) i Mike Garacino. W 1984 grupa wydała swój pierwszy minialbum, a rok później album pt. 12 Jealous Roses Relativity Records, który otrzymał wiele pozytywnych opinii.
W 1988 Dancing Hoods wydali drugi album, Hallelujah Anyway. Pochodzący z niego singel Baby's Got Rockets stał się małym hitem rozgłośni akademickiej, a wideoklip został zaprezentowany w programie 120 Minutes, emitowanym przez telewizję MTV. W tym samym roku, w nadziei na większy sukces, grupa przeniosła się do Los Angeles. Wkrótce po tym została rozwiązana.
Salt Chunk Mary
Krótko po rozpadzie Dancing Hoods, Linkous przeniósł się do stanu Wirginia. Tam, jeszcze zanim powstał projekt Sparklehorse, założył on kolejny zespół, składający się z niego samego, Matta Linkousa (jego brata), Chip Jones oraz Steve'a Schicka. Początkowo – uformowany w późnym roku 1989 – przybrał on nazwę The Johnson Family; aby później zostać przemianowanym na Salt Chunk Mary — obie z tych nazw zostały zaczerpnięte przez Marka Linkousa z książki You Can't Win, autorstwa Jacka Blacka. W obiegu istniały wersje demonstracyjne utworów nagrywanych przez nich utworów; jednak sam zespół nigdy nie poczynił żadnych oficjalnych wydań.
Z kolei już w roku 1995, Mark Linkous zaczął pracować nad swoim solowym, najbardziej znanym projektem Sparklehorse; na potrzeby realizacji którego zdecydował się on wykorzystać kilka utworów, wykonywanych wcześniej wraz z Salt Chunk Mary. Kiedy także i ta grupa zrezygnowała ze wspólnych muzycznych nagrań, również i brat Marka, Matt, zaczął pracować nad swoim The Rabbit (we współpracy z Melissą Moore).
Sparklehorse
Po rozwiązaniu Salt Chunk Mary (1995), Linkous zdecydował się na przyjęcie jako nazwy dla swojego osobistego projektu, nazwy Sparklehorse; i niedługo później wydał on także pierwszy album, o nazwie Vivadixiesubmarinetransmissionplot, przy współpracy z wytwórnią Capitol Records (również w 1995). Przez cały czas istnienia Sparklehorse, sam Linkous pozostawał jedynym stałym członkiem tego projektu.
W roku 1996, na trasie koncertowej wraz z zespołem Radiohead (pierwszej trasie dla Sparklehorse), Linkous przedawkował na mieszance alkoholu, Valium (diazepamu), środków antydepresyjnych oraz przypuszczalnie także innych środków; pozostając w swoim pokoju hotelowym w Londynie. W związku z utratą przytomności przez Linkousa w nieszczęśliwej pozycji, w której pozostawał on także przez następne 14 godzin, jeszcze zanim został on przewieziony do szpitala; musiał on niestety zostać poddany operacjom chirurgicznym nóg — operacje te zakończyły się sukcesem, jednak okazało się jednocześnie koniecznym, aby Linkous przez następne 6 miesięcy korzystał z wózka inwalidzkiego. Jego nogi nigdy od tamtej pory nie odzyskały swojej całkowitej sprawności.
Linkous współpracował także później z zespołem Radiohead; zrealizował on na przykład (wraz z Thomem Yorkiem) na potrzeby kompilacji Come Again (1997), wydanej przez EMI Records, cover znanego utworu Wish You Were Here, należącego do grupy Pink Floyd.
W roku 1998 wydany został przez Sparklehorse album Good Morning Spider (pol. Dzień dobry, pająku). Jeden z utworów znajdujących się na tym albumie, zatytułowany Saint Mary, dotyczy także nieszczęśliwego wypadku, jakiego Linkous doznał dwa lata wcześniej, w trakcie swojego pobytu w Londynie; a także rehabilitacji, której musiał się w związku z nim podjąć.
Trzy lata później, w roku 2001, Sparklehorse zaprezentowało także album It's a Wonderful Life (pol. To wspaniałe życie); na powstanie którego to, swój wpływ mieli także tacy szeroko rozpoznawani artyści muzyczni, jak: Tom Waits, PJ Harvey, John Parish, Nina Persson, Vic Chesnutt, czy Dave Fridmann — album ten przeszedł do historii jako najlepiej sprzedany album od Sparklehorse (w ilości 63.000 sprzedanych egzemplarzy). Jedna z piosenek obecnych na albumie, Piano Fire, znalazła się także na soundtracku znanej gry komputerowej, Life is Strange (wydanej w roku 2015).
W roku 2003, utwór od Sparklehorse, zatytułowany Sea of Teeth, znalazł się na soundtracku do filmu amerykańskiego Dziewczyny z krwi i kości (ang. All the Real Girls), w reżyserii Davida Gordona Greena, w którym jedną z głównych ról zagrała Zooey Deschanel.
We wrześniu 2006 roku, Sparklehorse wypuściło album Dreamt for Light Years in the Belly of a Mountain (pol. Śniłem przez lata świetlne w trzewiach góry), który powstał przy współpracy ze znanym amerykańskim DJ-em, Brianem Burtonem, znanym jako Danger Mouse. Album ten, w związku z samobójczą śmiercią Linkousa w roku 2010, finalnie okazał się być także ostatnim wydanym przez niego albumem.
Dark Night of the Soul
Pod koniec lat 2000', Linkous pracował (jako producent, wraz z Danger Mouse) nad albumem Dark Night of the Soul; przy powstawaniu którego brał udział m.in. także reżyser David Lynch oraz 10 innych artystów muzycznych. Album ten miał swoją internetową premierę w maju 2009, wraz z dołączonym do niego albumem fotograficznym, stworzonym przez Davida Lyncha. Chociaż oficjalna premiera albumu była przez pewien czas przedłużana w czasie, w związku z pewnymi problemami prawnymi, album ostatecznie miał także swoją oficjalną premierę, jednak dopiero w roku 2010, kilka miesięcy po samobójczej śmierci Marka Linkousa. Na albumie możemy uświadczyć kilku gościnnych występów od wielu artystów, m.in. od The Flaming Lips czy też Iggy'ego Popa. Jeden z gościnnie występujących na nim muzyków, Vic Chesnutt, podobnie jak Linkous, także poniósł śmierć w wyniku samobójstwa, zanim jeszcze album dostał swoją premierę (na kilka miesięcy przed śmiercią Linkousa). W związku z tym, album został także oficjalnie dedykowany „pamięci Marka Linkousa oraz Vica Chesnutta”.
Śmierć
Mark Linkous popełnił samobójstwo 6 marca 2010, strzelając sobie w serce, na zewnątrz domu swoich przyjaciół w Knoxville (stan Tennessee). Zgon stwierdzono na miejscu. Linkous miał wtedy 47 lat. Jeszcze tego samego dnia publicysta Marka, potwierdził doniesienia o jego śmierci.
Mark Linkous przez wiele lat zmagał się z depresją, która na kilka miesięcy przed jego śmiercią, została jeszcze u niego spotęgowana w związku z samobójczą śmiercią jego bliskiego przyjaciela, Vica Chesnutta, 25 grudnia 2009 roku. Cała sprawa była o tyle bardziej bolesna emocjonalnie, że Vic Chesnutt już w wieku 18 lat (w 1983) brał udział w tragicznym wypadku samochodowym, w wyniku którego doznał on ciężkiego paraliżu ciała, i od tamtego czasu był on zmuszony do poruszania się na wózku inwalidzkim. Dave Ayers, menadżer Sparklehorse w początkowym okresie kształtowania się projektu, wypowiedział się o wpływie śmierci Chesnutta na Marka Linkousa, w sposób następujący: „On tak bardzo podziwiał Vica za jego starania... Od tamtego momentu, zacząłem się o niego po prostu bać”.
W kilka godzin po śmierci artysty, na oficjalnej stronie internetowej Sparklehorse, jego rodzina umieściła informację: „Z wielkim smutkiem dzielimy się wiadomością, że nasz drogi przyjaciel i członek rodziny, Mark Linkous, odebrał sobie dzisiaj życie. Jesteśmy mu wdzięczni za czas jaki z nami spędził. Na zawsze pozostanie w naszych sercach. Niech jego podróż będzie spokojna, szczęśliwa i swobodna. Jest Niebo i jest gwiazda dla Ciebie”.
