Markasyt
 Drobne kryształy Markasytu | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
dwusiarczek żelaza (FeS2) |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
6–6,5 |
| Przełam |
niewyraźny |
| Łupliwość |
wyraźna |
| Pokrój kryształu |
tabliczkowy, pręcikowy |
| Układ krystalograficzny |
rombowy |
| Gęstość |
4,89 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
jasnożółta z odcieniem zielonkawym |
| Rysa |
zielonkawoczarna |
| Połysk |
metaliczny |
Markasyt, markazyt – pospolity minerał z gromady siarczków. Nazwa pochodzi od arabskiego marqasitae lub perskiego marcasisa (w ten sposób określano piryt i markasyt).
Charakterystyka
Właściwości
Tworzy kryształy tabliczkowe lub słupkowe. Często tworzy zbliźniaczenia w kształcie charakterystycznych grzebieni. Występuje w skupieniach zbitych, ziarnistych, skorupowych, nerkowatych, kulistych. Znane są formy rozetowe przypominające róże. W skałach osadowych tworzy konkrecje. Jest izostrukturalny z lelingitem. Obok pirytu jest drugą odmianą polimorficzną siarczku żelaza.
Jest kruchy, nieprzezroczysty, pospolity (podobnie jak piryt).
Występowanie
Jest produktem działalności hydrotermalnej, bywa znajdowany wśród skał osadowych, gdzie towarzyszy pirytowi.
Miejsca występowania:
Zastosowanie
- surowiec do produkcji kwasu siarkowego oraz ruda żelaza,
- od starożytności służy jako kamień ozdobny – kaboszony i płytki,
- dobrze wykształcone kryształy są szlifowane fasetkowo,
- bywa stosowany do wyrobu biżuterii,
- jest interesujący dla kolekcjonerów.
Przypisy
- 1 2 3 Encyklopedia techniki. Chemia, Władysław Gajewski (red.), Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 1965, OCLC 33835352.
- ↑ Czesław Kuźniar. Bogactwa kopalne Górnego Śląska. „Przegląd Techniczny”. LIX (12), s. 80, 1921-03-30. Feliks Kucharzewski.