| Pełne imię i nazwisko |
Marla Lee Runyan | |||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wzrost |
170 cm | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||
Marla Lee Runyan, z domu Lonergan (ur. 4 stycznia 1969 w Santa Maria) – amerykańska niepełnosprawna lekkoatletka.
W pierwszych latach swej kariery sportowej startowała głównie w zawodach dla niepełnosprawnych, ponieważ zdiagnozowano u niej chorobę Stargardta powodującą utratę widzenia centralnego. W 1992 roku na igrzyskach paraolimpijskich w Barcelonie zdobyła cztery złote medale w konkurencjach lekkoatletycznych (bieg na 100, 200 i 400 m oraz skok w dal), ponadto wystąpiła w kolarskiej konkurencji tandemu mieszanego (zajęła w niej 5. miejsce). Cztery lata później ponownie wystąpiła na igrzyskach paraolimpijskich, podczas zmagań w Atlancie zdobyła złoto w pięcioboju oraz srebro w pchnięciu kulą. Ponadto w pięcioboju paralimpijskim ustanowiła rekord świata w liczbie wywalczonych punktów.
Amerykanka liczyła na debiut olimpijski już w ramach igrzysk w Barcelonie, ostatecznie nie zakwalifikowała się na tę imprezę sportową. W 1995 roku zajęła 9. miejsce na mistrzostwach kraju, dzięki temu wywalczyła awans na próbę przedolimpijską (rozgrywaną przed igrzyskami w Atlancie), w której zajęła 10. miejsce – zbyt dalekie, by znaleźć się w składzie Stanów Zjednoczonych na te igrzyska. W 1997 roku przeniosła się do Eugene, by trenować w celu poprawy wyników osiąganych w biegu na 1500 m. Podczas tych treningów doznała poważnej kontuzji, wskutek której musiała zawiesić starty na dwa lata. W tejże konkurencji udało się jej zdobyć złoty medal igrzysk panamerykańskich w Winnipeg, jak również na światowym czempionacie w Sewilli wejść do finału i zająć 10. miejsce.
Runyan brała udział w igrzyskach olimpijskich w Sydney. W ich ramach wystąpiła w finale biegu na 1500 m, który ukończyła z czasem 4:08,30 na 8. miejscu, choć prowadziła ona po przebiegnięciu pierwszych 400 m. Swym występem sprawiła, że została pierwszą w historii sportsmenką ze Stanów Zjednoczonych, która zaliczyła start zarówno na zwykłych letnich igrzyskach olimpijskich, jak również na igrzyskach paralimpijskich. Została również pierwszą w historii niedowidzącą lekkoatletką, która wzięła udział w letnich igrzyskach olimpijskich.
W 2001 roku wystąpiła na światowym czempionacie lekkoatletycznym, w ramach którego odpadła w eliminacjach biegu na 5000 m, natomiast dwa lata później wystartowała w mistrzostwach świata w półmaratonie, na których nie ukończyła swojego biegu.
W czasie igrzysk olimpijskich w Atenach startowała w konkursie biegu na 5000 m. Nie udało się jej awansować do finału, w eliminacjach uzyskała czas 15:24,88 plasujący zawodniczkę na 9. miejscu w grupie i 18. miejscu wśród wszystkich zawodniczek.
Po raz ostatni w zawodach lekkoatletycznych wystąpiła w październiku 2006 roku w trakcie maratonu w Minneapolis-Saint Paul, który ukończyła na 1. miejscu.
| Rok | Zawody | Miasto | Miejsce | Konkurencja | Wynik | Źródło |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1992 | Igrzyska paraolimpijskie | bieg na 100 m (B3) | 12,56 | |||
| bieg na 200 m (B3) | 25,31 | |||||
| bieg na 400 m (B3) | 55,87 | |||||
| skok w dal (B3) | 5,47 | |||||
| 5. | tandem mieszany | 102:53 | ||||
| 1996 | Igrzyska paraolimpijskie | pchnięcie kulą (F12) | 11,40 | |||
| pięciobój (P10-12) | 3661 |
| Rok | Zawody | Miasto | Miejsce | Konkurencja | Wynik |
|---|---|---|---|---|---|
| 1999 | Igrzyska panamerykańskie | bieg na 1500 m | 4:16,86 | ||
| Mistrzostwa świata | 10. | bieg na 1500 m | 4:06,45 | ||
| 2000 | Igrzyska olimpijskie | 8. | bieg na 1500 m | 4:08,30 | |
| 2001 | Mistrzostwa świata | 9. H | bieg na 5000 m | 15:24,30 | |
| 2003 | Mistrzostwa świata w półmaratonie | DNF | półmaraton | N/A | |
| 2004 | Igrzyska olimpijskie | 9. H | bieg na 5000 m | 15:24,88 | |
| Źródło: | |||||
Runyan ma koncie 5 tytułów mistrzyni USA. W latach 2001–2003 zdobyła cztery tytuły mistrzyni na stadionie (głównie w biegu na 5000 m), natomiast w 2000 roku wywalczyła tytuł halowej mistrzyni kraju w biegu na 3000 m.
Źródło: