Mateusz Antoniuk

Mateusz Antoniuk

Państwo działania	Polska
Data urodzenia	1980
Doktor habilitowany nauk humanistycznych
Specjalność: literaturoznawstwo, historia literatury polskiej, krytyka genetyczna
Alma Mater	Uniwersytet Jagielloński
Doktorat	2008 – literaturoznawstwo Uniwersytet Jagielloński promotor: Ewa Miodońska-Brookes
Habilitacja	2018 – literaturoznawstwo Uniwersytet Jagielloński
Nauczyciel akademicki
Uczelnia	Uniwersytet Jagielloński
Okres zatrudn.	od 2014
Odznaczenia

Mateusz Janusz Antoniuk (ur. 1980) – polski literaturoznawca, wykładowca Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Życiorys

Absolwent Liceum Ogólnokształcącego Zakonu Pijarów im. Stanisława Konarskiego w Krakowie (1999). W okresie szkolnym stypendysta Krajowego Funduszu na rzecz Dzieci. Uzyskał tytuł magistra filologii polskiej na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego (2004). Tamże doktoryzował się w 2008 na podstawie napisanej pod kierunkiem Ewy Miodońskiej-Brookes dysertacji Otwieranie głosu. Wczesna twórczość Zbigniewa Herberta (1948–1957) w kontekście historyczno-literackim i w świetle badań archiwalnych, zaś w 2018 habilitował w dziedzinie nauk humanistycznych, przedstawiwszy dzieło Studia z zakresu krytyki genetycznej, poświęcone metodologii i praktyce badań nad procesem tekstotwórczym oraz ich kontekstom teoretycznoliterackim, opublikowane w latach 2015–2017.

Od 2012 związany zawodowo z Uniwersytetem Jagiellońskim, Katedrą Historii Literatury Polskiej XX Wieku. Założyciel i kierownik Pracowni Badań nad Procesem Twórczym na Wydziale Polonistyki UJ. W latach 2009–2013 pracował także w Zakładzie Filologii Polskiej Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Tarnowie.

Jego zainteresowania badawcze obejmują polską poezję od przełomu XIX i XX wieku do początku XXI wieku oraz proces powstawania utworów literackich (krytyka genetyczna(inne języki)), rękopisy i archiwa pisarzy. Prowadził prace edytorskie nad twórczością Czesława Miłosza, Zbigniewa Herberta i Witolda Gombrowicza.

Odznaczenia

W 2018 został odznaczony Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” w dziedzinie „literaturoznawstwo”.

Publikacje

Publikował m.in. w „Tekstach Drugich”, „Ruchu Literackim”, „Polonistyce” i „Dekadzie Literackiej”. Współredaktor serii wydawniczej „Inventio. Antropologia tworzenia – krytyka genetyczna – interpretacja”.

Monografie książkowe

• Kultura małomówna Stanisława Lacka. W kręgu młodopolskiej świadomości mowy i milczenia, Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2006, ISBN 978-83-233-2192-7.
• Otwieranie głosu. Studium o wczesnej twórczości Zbigniewa Herberta, Kraków: Wydawnictwo Platan, 2009, ISBN 978-83-89711-32-8.
• Słowo raz obudzone. Poezja Czesława Miłosza: próby czytania, Kraków: Księgarnia Akademicka, 2015, ISBN 978-83-7638-510-5.
• Pracownia Herberta. Studia nad procesem tekstotwórczym, Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2017, ISBN 978-83-233-4255-7 – współautorstwo.

Przypisy